کلانشهر: قطعا تاکنون متوجه شدهاید که برخی افراد بیشتر توسط پشهها گزیده میشوند و باورهای عامیانه این موضوع را به گروه خونی و تغذیه نسبت میدهد در حالی که محققان میگویند دلیل اصلی این موضوع اسیدهای آلی و باکتریهای روی پوست افراد است.
محققان دانشگاه راکفلر میگویند که تفاوتهای بوی فردی بین انسان ها به میکروبیوتای پوستی مرتبط است عوامل خارجی تغذیه و عرق در آن نقشی ندارد.
به طور کلی افرادی که دارای سطوح بالاتر کربوکسیلیک اسیدهای مشتق شده از پوست هستند، برای پشهها جذابتر هستند. محققان این تیم مطالعاتی میگویند چندین شبه تئوری در مورد اینکه پشهها چه کسی یا چه چیزی را دوست دارند نیش بزنند وجود دارد.
در باور عموم مردم، زنان، کودکان، گروههای خونی خاص، سطح قند خون، یا افرادی که سیر و موز میخورند بیشتر توسط پشهها گزیده میشوند. باید توجه داشت هیچ یک از این فرضیات با دادههای علمی پشتیبانی نمیشوند.
طی مطالعات جدید مشخص شد: برخی از شرکت کنندگان در طول آزمایش هایی که عمدتاً بر روی بوهای مختلف پوست تمرکز داشتند، برای پشهها ۱۰۰ برابر جذاب تر بودند. دانشمندان گزارش میدهند که در یک مورد، پشهها به دلیل سطح اسید کربوکسیلیک روی پوست یک فرد، به جای پایین رفتن از یک لوله، به سمت نمونه پوست بدن وی ازدحام کردند.
ماریا النا دی اوبالدیا،از پژوهشگران این تیم مطالعاتی در رابطه با یافتههای فوق میگوید: این کشفیات از نوع مطالعاتی است که من را به عنوان یک دانشمند واقعاً هیجان زده میکند. متاسفانه باید اعتراف کنم شما نمیتوانید از پشههای ماده که از بازدم دی اکسید کربن، بوی بدن و گرمای آن برای ردیابی شما استفاده میکنند، پنهان شوید.
یکی از نکات اصلی مطالعه فوق، این بود که پشه ها توانستند انسانها را با استفاده از گیرندههای تشخیص جداگانه خود یعنی گیرندههای Orco و IR پیدا کنند. گفتنی است حتی زمانی که دانشمندان یک گیرنده را غیرفعال کردند، پشهها همچنان میتوانستند قربانیان خود را شکار کنند.
لزلی ووشال، رئیس آزمایشگاه نوروژنتیک و رفتار در موسسه پژوهشی راکفلر، در این رابطه میگوید: این یافتهها می تواند منجر به توسعه روشهای موثر دفع پشه شود.
نتایج تحقیقات جداگانه دانشگاه پرینستون در اوایل سال ۲۰۲۲ نشان داد که برخی از کشندهترین پشههای ناقل بیماری در جهان، به حدی تکامل یافتهاند که فقط انسان را نیش میزنند. این پشهها که ناقل ویروس زیکا، تب دنگی و تب زرد هستند، تنها متکی به خون انسان بوده و به سایر جانوران علاقهای ندارند. با استفاده از تجهیزات تصویربرداری مغزی، محققان به دنبال یافتن این بودند که چه بو یا محرک هایی باعث میشود این پشهها انسان را بیش از هر حیوان دیگری تعقیب کنند.
کارولین لیندی مک براید، استادیار بوم شناسی و زیست شناسی تکاملی و علوم اعصاب در این رابطه میگوید: علیرغم پیچیدگی بوی انسان، پشهها مکانیسم ساده ای برای تشخیص ما ایجاد کردهاند. برای من، این یک داستان تکاملی است. اگر ما یک آزمایش آماری برای تمایز بوی انسان ایجاد کنیم، بسیار پیچیده خواهد بود، اما پشه کار بسیار سادهای انجام میدهد.
محققان در ابتدا هشت شرکت کننده را در طول سه سال زیر نظر گرفتند و سطوح جذابیت بوهای مختلف را آزمایش کردند. آنها سپس ۵۶ نفر دیگر را برای آزمایش جذب پشه به این تحقیقات اضافه کردند.
شرح کامل این مطالعات در آخرین شماره مجله تخصصی Cell منتشر شده است.