.jpg)
اختصاصی کلانشهر: باورکردنی نیست؛انگار روشنترین برنامه تعدادی از مردم این است: برای زخم زدن و آلوده کردن به دلِ طبیعت میزنیم.
تو گویی شعار تعدادی از طبیعت گردهای ایران این است:طبیعتِ گیلان، فرقی نمیکند کجا هستی؛پیدایت میکنم و تَنت را با زباله آلوده میکنم!
شاید تصور میکنید که درباره تنِ زخمی و آلوده شده ی گیلان به انواع زباله، مبالغه میشود. به لوکیشن فیلم توجه کنید: جواهردشت رودسر،روستایی ییلاقی در ارتفاع ۲۰۰۰ متری سطح دریا و در محدوده «سماموس» بلندترین قله استان گیلان. منطقهای صعب العبور که در زمستانها تقریبا خالی از سکنه است. اما در تابستان،گردشگران بومی و غیربومی با خودروهای شخصی یا جیپهای کرایهای بومیها تا بلندترین نقطه این ییلاق هم میروند.
اکثر این گردشگران همراه خود خوراکیهای مختلفی هم همراه دارند که با توجه به نوع خوراک، وزنشان متفاوت است. اما وقتی خورده میشود پسماندش سبکتر از وزن اولیه است. سوال این است آیا کار دشواری است که گردشگر، زبالههای تولید شده خود را تفکیک کرده و داخل یکی از همان پلاستیکهای مختلفِ خالی شدهای که تا بالای کوه حمل کرده بریزد و تا محدودهای که اطمینان پیدا کند زباله جمع میشود، حمل کند؟
تصور طبیعت گردها از دهیاریها چیست؟ بر این باورند که دهیاریها امکاناتی کامل برای جمع آوری زبالهها دارند؟.jpg)
یا فکر میکنند هر فردی که کلبهای چوبی در دل مناطق بکر گیلان برپا کرده دوستدار طبیعت و انسانی فهمیده است و زبالهها را در زباله سوزهای مخصوص قرار داده و نابود میکند؟
باور کنید نه دهیاریها امکاناتی برای جمع کردن زباله دارند و نه تمام صاحبان کسب و کارهای برپا شده در دل مناطق جنگلی و بکر،انسانهای قدردان طبیعت هستند. احیانا دلخوش به مسئولان پرادعا که نیستید؟
شما که تا پای قله کوه بالا میروید برای دیدن بکرترین زیباییها، لطفا مانند یک انسانِ فهمیده رفتار کنید و طبیعت را آلوده نکنید..jpg)