کلانشهر: برادر همسر رهبرانقلاب برخی شایعات درباره سلامتی همسر رهبرانقلاب را تکذیب کرد.
حسن خجسته، برادر همسر رهبر انقلاب و استاد دانشگاه صدا و سیما در شبکه اجتماعی ایکس نوشت: امروز در نماز جمعه نصر، دوستانی که از نسبت من مطلع بودند بارها درباره حال همشیره با نگرانی جویا میشدند، وقتی از نادرستی شایعات میگفتم، خدا را شکر میکردند.
برادر همسر رهبر انقلاب نوشت: خدا را هزاران سپاس از روشن بینی مردم که این شایعه سراسری هم نتوانست مانع برگزاری پرشکوه نماز جمعه نصر شود.
گفتنی است صبح امروز برخی رسانههای مخالف جمهوری اسلامی درباره وضعیت سلامتی همسر رهبر انقلاب تشکیک کرده بودند. موضوعی که حالا توسط برادر همسر رهبر انقلاب تکذیب شده است.
خانم منصوره خجسته باقرزاده متولد ۱۳۲۶ در مشهد سال ۱۳۴۳با سید علی خامنهای رهبر انقلاب ازدواج کرد. حاصل این پیوند ۶ فرزند (۴ پسر و ۲ دختر) به نامهای مصطفی، مجتبی، مسعود، میثم، بشری و هدی است. ۴ پسر متولد قبل از انقلاب اسلامی در بهمن ۱۳۵۷ هستند و دو دختر متولد بعد از انقلاب هستند.
در کتاب «شرح اسم» که به زندگی حضرت آیت الله خامنهای میپردازد شرحی از خاطره خواستگاری و مراسم ازدواج ایشان آمده است:
«مدتی از بازگشت سیدعلی خامنهای از قم به مشهد نمیگذشت. بانو خدیجه (مادر رهبر انقلاب) که در اندیشه ازدواج پسر دومش بود، دست به کار شد و دختری را که در خانوادهای سنتی و با علایق مذهبی پرورش یافته بود، به او پیشنهاد کرد.
همو پا پیش گذاشت و مقدمات خواستگاری را فراهم نمود. همان راهی را که چهار پنج سال پیش برای سیدمحمد رفته بود، این بار برای سیدعلی پیمود.
حاج محمداسماعیل خجسته باقرزاده، پدر عروس، از کاسبان دیندار و باسواد مشهد بود. او پذیرفت که دخترش به عقد طلبه تازه از قم برگشتهای درآید که تصمیم دارد در مشهد ساکن شود، آیت ا... میلانی و دیگر بزرگان اهل علم مشهد او را میشناسند و تأیید میکنند و به او علاقه دارند.
هزینه ازدواج، آن بخشی که طبق توافق به عهده داماد بود، توسط آیت الله حاج سیدجواد خامنهای تأمین شد که مبلغ قابل توجهی نبود. مخارج عقد را گذاشتند به عهده خانواده عروس که حتماً قابل توجه بود.
«آنها مرفه بودند، میتوانستند و کردند.» اوایل پاییز ۱۳۴۳ سیدعلی خامنهای و دوشیزه خجسته پیوند زناشویی بستند. خطبه عقد توسط آیت الله میلانی خوانده شد.
از این زمان، همدم، همسر و همراهی تازه، که شانزده بهار بیش نداشت، پا به دنیای آقای خامنهای گذاشت که در همه فرودهای سرد و سخت زندگی سیاسی و شاید تک فرازهای آن در آن روزگار، یاری غم خوار و دوستی مهربان بود.
کارت دعوت را سفارش دادند و روز جشن را که در خانه پدر عروس در پایین خیابان برگزار میشد، تعیین کردند. آن شب آقای خامنهای در آستانه ورودی خانه ایستاده بود و از مهمانان استقبال میکرد. مراسم، آن طور که مرسوم خانوادههای مذهبی و مقید آن زمان بود، برگزار شد.»