اختصاصی کلانشهر: رضا حقی* شهر رشت با داشتن حدود ۲ متر سرانه فضای سبز، در زمره ی فقیرترین شهرهای ایران از نظر فضای سبز شهری قرار دارد.
وضعیت موقعی بغرنج میشود که رشت را با شهرهای خشک و کویری مانند قم، اصفهان، شیراز و تهران مقایسه کنیم، که فضای سبز سرانه ۲۵ الی ۳۷ متری دارند.
با توجه به این نقص بزرگ شهری میتوان با کاشت گل و گیاه و درختان خاص، فقرمطلقِ برشمرده را بهبود بخشید.
حل این مسئله با برندسازی خاصی میتواند بهینه شود. کاری که هیچ بودجه جداگانه و یا بیشتری نمیخواهد بلکه فقط میبایست نوع تفکر حاکم بر ایجاد فضای سبز مدیریت شهری تغییر کند.
به این بهانه سی و پنجمین یادداشت برندسازی به این مسئله میپردازد.
در شهر خلاق خوراک علاوه بر جشنوارههای خوراک محوری که میبایست برگزار شود و نمیشود، باید نمادهای بیرونی شهر خلاق خوراک نیز دیده شود.
رشت میتواند به اولین و تنهاترین شهر دنیا تبدیل شود که همه گلها و گیاه هان در سطح شهر قابل خوردن باشند و همچنین تمامی درختان آن نیز مثمر باشند.
هر خیابان رشت میتواند به کاشت یک میوه اختصاص یابد.
با توجه به آب و هوای معتدل رشت در حیاط بسیاری از خانههای سطح شهر انواع آلو، ازگیل، به، انجیر، توت، خرمالو شلیل، آلبالو و انار را میتوانیم ببینیم. هرچند که این مسئله در قدیم بیشتر به چشم میخورد و هر خانه ویلایی یک یا چند درخت میوه در حیاط خود داشت، در بعضی از محلات یک نوع میوه بیشتر کاشته میشد مثل چله خانه که به انارکله معروف بوده است.
طی سالهای اخیر در دو طرف محدوده مصلی تا فلکه گاز و پل بوسار تا چهارراه گلسار نارنج کاشته شده است. ولی به درستی نگهداری نمیشود و حتی هرس این درختان میوه به صورت تزئینی انجام میشود و در راستای میوه دهی نیست. و یا در سالهای اخیر با کاشت ازگیل در پیاده راه امام خمینی و آلوچه قرمز در پیاده راه ابتدای سعدی قدمهای اولیه برداشته شده است. حتی در خمیران چهل تن، موز و در استادسرا زیتون کاشته شده است
نمونه هایی از در ختان موجود را بیان کردم تا نشان دهم این امر به صورت مردمی و موردی در سطح شهر انجام میشود و امری شدنی است.
میتوان همه خیابانهای رشت را به کاشت انواع میوه هایی که در بالا ذکر شد اختصاص داد.
همچنین به جای کاشت گلهای فصلی و صرفاً تزیینی، گلهای خوراکی را جایگزین کرد. گلهای خوراکی خود دارای تنوع زیادی هستند.
مثل گل گاوزبان که در تهیه سالاد و همچنین دمنوش کاربرد زیادی دارد، گل همیشه بهار که در برخی از کشورهای اروپایی به زعفران فقرا معروف است چون عطر و طعمی شبیه زعفران دارد.
گل هایی مثل اسطوخودوس، گل بنفشه، گل محمدی، مریم گلی، گل ختمی گل لادن، گل یاس بنفش، گل میخک، گل فوشیا گل بامیه، گل کوکب، گل قاصدک،و بابونه.
در کنار این گلهای فصلی میتوان به گلهای درختچهای و دایمی مثل ختمی و شاه پسند نیز اشاره کردکه بسیار مقاوم وزیبا و همچنین خوراکی هستند.
همه سبزههای معطر و خوراکی در سطح خیابان و بلوارها و محلات رشت را میتوان با گیاهان خوراکی دیگر جایگزین کرد.
از رزماری و ریحان و جعفری گرفته تا سبزیهای معطر بومی مثل گیجاواش، چوچاق و خالواش و ترشک و بینه.
میتوان به جای گل کلم تزیینی، انواع کلم بروکلی، گل کلم، کلم قمری و کلم قرمز و کلم سفید خوراکی کاشت و هزینهاش نیز فرقی نمیکند.
فقط با تغییر رویه کنونی کاشت گلهای فصلی و درختان تکراری استفاده شده در دیگر شهرها میتوان به این نتایج خاص و بکر دست یافت؛ آنوقت میتوانیم رشت را شایسته عنوان شهر در باغ کنیم.
=========
*کارگردان تاتر
رضا حقی یکی از پایه گذاران جشنوارههای خوراک محور در ایران است و از سال ۹۴ با برگزاری ۹ دوره جشنواره جوکول، کدو، و تمشک و...در گیلان مشغول فعالیت بوده است.
پی نوشت: از این پس روزهای دوشنبه در سلسله یادداشت هایی به قلم این نویسنده پیشنهادات مطالعه شدهای جهت برندسازی رشت برای اطلاع شهروندان و مدیران شهری در کلانشهر منتشر میشود. (بیشتر بخوانید)
این امیدواری وجود دارد که مدیران مربوطه در شهرداری و شورای شهر رشت بویژه افرادی که عهده دار عناوین مرتبط با شهر خلاق غذا در رشت هستند، سازمان سیما، منظر و فضای سبز شهری شهرداری رشت،کمسیون گردشگری و کمیسیون توسعه پایدار شورای شهر به این موارد توجه کرده و در صورت امکان برای اجرایی شدن پیشنهاداتی با هدف رضایت جمعی و زیست بهتر شهری اقدام عملی کنند.
خوانندگان کلانشهر هم میتوانند در صورت تمایل نظرات خود را پیرامون مطالب منتشر شده یا پیشنهادهای تازه خود جهت برندسازی رشت را بیان کنند. به این امید که بتوان گام هایی جهت بهبود وضعیت رشت برداشت.