اختصاصی کلانشهر:صابر کاس-کمیسیونهای تغییر کاربری هفتم فرودین ماه ۱۴۰۲ بسته شد. «طرح هادی» تنها امید مردم برای دریافت مجوز ساخت با رسالت هدایت و توسعه آتی روستا در چارچوب نظم با رویکرد مردم محور است.
آیا روستاها و روستا نشینان باوضع این قانون به ساحل آرامش، امنیت و ثبات مدنظر رسیدهاند؟ یا اینکه مضرات و آسیبهای اجتماعی این تصمیم در قالب به خطر افتادن بهداشت روانی جامعه بروز پیدا کرده است؟
یکی از راهکارهای جلوگیری از انفجار شهرنشینی و گسترش حاشیه نشینی در شهرها، تسهیل قوانین و مقررات ساخت و ساز در روستا است؛البته به شرطی که این موضوع مدیریت شود.
مدیریت، کلیدواژهای مهم برای مواجهه با چنین طرح هایی است که مردم حلقه مهم گمشده در آن نباشند. در اینجا منظور از مردم را میتوان فرزندانی دانست که قصد سکونت در زادگاه پدری خود را دارند. همچنین میتوان از مهاجرت معکوس هم یاد کرد. شاید بتوان گفت سهم بومیان روستاها در مهاجرت معکوس نسبت به مهاجر پذیری که دو مقوله متفاوت هستند، بیشتر است.
در مهاجرت پذیری روستاها که میتواند با حضور و سرمایه گذاری غیربومیها همراه باشد، اما در مهاجرت معکوس میتوان به بومیانی اشاره کرد که برای گذران دوران بازنشستگی یا نگهداشتن فرزندان خود در کنارشان تمایل به ساخت مسکن در سطح روستا را دارند.
این موارد گوشهای از دغدغه مردمی است که تمایل دارند برای حل مشکل خود برای زمینشان کاربری بگیرید که یا بسازند یا بفروشند.
واقعیت تلخ از زبان یک روستایی این است: کاری کنید برای حل مشکلم، بجای فروش یک هکتار زمین کشاورزی با قیمت پایین، یک پلاک۲۵۰متری زمینم رابفروشم.