کلانشهر: وبگاه سای تِک دِیلی در گزارشی آورده است: یافتههای یک گروه بین المللی متشکل از ۲۴ پژوهشگر نشان میدهد احتمالاً میان آگونیستهای گیرنده پپتید شبه گلوکاگون- ۱ (GLP1) که معمولاً در داروهایی مانند اوزمپیک استفاده میشود و افزایش خطر ابتلا به افسردگی و شکل گیری افکار خودکشی ارتباط وجود دارد.
این پژوهشگران با استفاده از روشهای محاسباتی فارماکوژنومیک پیشرفته، مسیرهای ژنتیکی را شناسایی کردند که ممکن است برخی افراد خاص را در صورت استفاده از آگونیستهای پپتید شبه گلوکاگون- ۱، مستعد ابتلا به علائم افسردگی کند.
یافتههای این پژوهش نشان میدهد که اگرچه آگونیستهای گیرنده پپتید شبه گلوکاگون- ۱، میتوانند برای افراد مبتلا به هایپردوپامینرژی (میزان دوپامین زیادتر از معمول در نواحی مرکزی مغز) مفید باشند؛ اما ممکن است اثرات نامطلوبی بر افراد مبتلا به هیپودوپامینرژی (میزان دوپامین کم در قشرپیش پیشانی مغز) داشته باشند.
پژوهشگران ارتباط میان آگونیستهای پپتید شبه گلوکاگون- ۱ و چندین ژن مهم دخیل در تنظیم خلق وخو و پاداش، از جمله DRD۳، BDNF، و CREB۱ را یافتند. این ژنها در سیگنال دهی دوپامین نقش مهمی ایفا میکنند و اختلال در آنها ممکن است به کنترل علائم افسردگی، اختلالات خلقی و افکار خودکشی در جمعیتهای آسیب پذیر کمک کند.
پژوهشگران استفاده از رویکردهای پزشکی شخصی سازی شده (ارائه خدمات پزشکی متناسب با ویژگیهای مولکولی فرد)، از جمله آزمایش ژنتیک برای هیپودوپامینرژی، به منظور شناسایی افراد در معرض خطر، قبل از تجویز آگونیستهای گیرنده پپتید شبه گلوکاگون- ۱ را توصیه میکنند.