کلانشهر: محمد مهاجری فعال سیاسی اصول گرا و روزنامه نگار در خبرآنلاین نوشت: فرزند آقای علی نیکزاد نایب رئیس مجلس، طبق گزارش هایی که تاکنون تکذیب نشده ۳-۴ روز قبل در میدان ونک تهران پس از تخلف رانندگی با یک افسرپلیس تصادف و او را مجروح میکند.
روز بعد از این ماجرا آقای علی نیکزاد در جلسه علنی مجلس نامزد میشود و با رای پایین (۱۱۱ رای) نایب رئیس میشود.مبارک باشد!
از روزحادثه تاکنون با اینکه که رسانههای متعدد به موضوع پرداختهاند، نه از دیوار صدایی در آمده نه از نایب رئیس مجلس. خب طبیعی است که انتظار نداشته باشیم او معذرت خواهی و ابراز تاسفک ند و بطور علنی از افسر پلیس عذربخواهد اما حتی دریغ از یک توضیح دوسطری. بدتر اینکه سیستم اطلاع رسانی مجلس هم در این زمینه مصلحتا لال شده است.
تعجب آور است که فرماندهی محترم پلیس کشور نیز مهر سکوت برلب زده. واقعا ملاحظه چه کسی را میکنند و چرا اعتبار نیروی انتظامی مملکت بایدخرج یک آقازاده شود؟ به کدام توجیه سرمایه اجتماعی پلیس که همان اعتمادعمومی است باید زیر پای یک نماینده مجلس و فرزندش له شود؟ در جمهوری اسلامی اگر تساهل و تسامحی هست باید در حق شهروندان عادی اعمال شود نه مسئولان و آقازادههای شان.
حالا که نایب رئیس مجلس بابت این اتفاق عذرخواهی نمیکند، پس مردم ایران و بخصوص شهروندان غیور اردبیلی باید بابت انتخاب او به عنوان نماینده و نایب رئیس مجلس، خجالت بکشند. خجالت از اینکه کسی نایب رئیس مجلس است که در تراز ملت نیست.
از طرفی حالا نوبت آن ۱۱۱ نمایندهای است که برای کرسی نایب رئیسی به او رای دادهاند و باید رای خود را پس بگیرند. بعدش هم اگر شجاعتی وجود داشته باشد خود آقای نیکزاد باید از نمایندگی کناره بگیرد.
این را میفهمم که گناه فرزند را نباید به حساب پدر نوشت اما این در مورد مردم عادی صادق است. دو فرزند معاون اول سابق قوه قضاییه تخلف کردند، پدرشان استعفا داد. حالا هم نایب رئیس مجلس برای مجروح شدن یک پلیس توسط فرزندش باید پوزش بخواهد، توضیح بدهد و در باره آینده شغلی خود تصمیم بگیرد که بماند یا برود؟
*عکس علی نیکزاد و پسرش را در نماز جمعه سال ۱۳۹۰ نشان میدهد