کلانشهر: به طور کلی تاب آوری در شرایط اضطراری به توانایی یک فرد، جامعه یا سازمان برای مقابله، سازگاری و بازیابی از اثرات حوادث و بلایای طبیعی کمک میکند.
عوامل موثر بر تاب آوری در شرایط اضطراری
- عوامل فردی
سلامت جسمی و روانی، مهارتهای حل مسئله و تصمیم گیری، خودکارآمدی و اعتماد به نفس، انعطاف پذیری و توانایی سازگاری، حمایت اجتماعی و روابط بین فردی.
- عوامل سازمانی
آمادگی برای بحران، استراتژیهای مدیریت بحران، منابع و تجهیزات، ارتباطات مؤثر و همکاری.
- عوامل اجتماعی
انسجام اجتماعی، سرمایه اجتماعی، حمایت دولت و نهادهای مدنی، دسترسی به اطلاعات و منابع موثق و رسمی.
کشورها همچنین میتوانند از شرایط اضطراری به عنوان فرصتی برای سرمایه گذاری در سلامت روان استفاده کنند و از کمک و توجه بیشتری که دریافت میکنند برای توسعه سیستمهای مراقبتی بهتر در درازمدت بهره ببرند.
اهمیت تاب آوری در شرایط اضطراری
- کاهش آسیبهای ناشی از بحرانها
- تسریع در فرآیند بازیابی و بازگشت به شرایط عادی
- افزایش آمادگی برای مواجهه با بحرانهای احتمالیِ آتی
- بهبود سلامت و رفاه عمومی
تقریباً همه افرادی که تحت تأثیر شرایط اضطراری قرار میگیرند، دچار استرس غیرعادی میشوند که معمولا با گذشت زمان بهبود مییابد.
به گزارش سایت اطلاع «رسانی سازمان جهانی بهداشت»، از هر پنج نفری که در ۱۰ سال گذشته جنگ یا درگیری را در نقاط مختلف جهان تجربه کردهاند، یک نفر (۲۲ درصد) دچار افسردگی، اضطراب یا اختلال استرس پس از سانحه شده است.
شرایط اضطراری به طور قابل توجهی خدمات سلامت روان را تحت تاثیر قرار میدهد و در عین حال دسترسی به مراقبتهای باکیفیت را کاهش میدهد.
در این میان افراد مبتلا به بیماریهای شدید روانی به ویژه در مواقع اضطراری، آسیب پذیرتر هستند و نیاز به دسترسی به مراقبتهای بهداشت روان و سایر نیازهای اساسی دارند.
بنابر آمار این سازمان، هر ساله میلیونها نفر تحت تأثیر شرایط اضطراری مانند درگیریهای مسلحانه و بلایای طبیعی قرار میگیرند. این بحرانها وضعیت خانوادهها، معیشت و خدمات ضروری را دچار اختلال میکنند و به طور قابل توجهی بر سلامت روان افراد تأثیر میگذارند. تقریباً همه افراد آسیب دیده دچار استرس و اضطراب میشوند. اما اقلیتی از آنها به بیماریهای روانی مانند افسردگی یا اختلال استرس پس از سانحه مبتلا میشوند.
بیشتر افرادی که تحت تأثیر شرایط اضطراری قرار میگیرند، احساس اضطراب، غم، ناامیدی، مشکلات خواب، خستگی، تحریک پذیری، عصبانیت یا درد را تجربه میکنند. این پیامدها معمولاً با گذشت زمان بهبود مییابد، اما برخی از افراد حساستر ممکن است به یک اختلال مشخص روانی مبتلا شوند.
در مناطق آسیب دیده از درگیری، افراد مبتلا به بیماریها به ویژه در طول و پس از شرایط اضطراری آسیب پذیرتر هستند و نیاز به دسترسی به نیازهای اولیه و مراقبتهای بالینی دارند.