اختصاصی کلانشهر: علیرضا فغانی، داوری که حالا پرچم استرالیا را روی بازوی خود دارد، یکشنبه شب در ورزشگاه مت لایف آمریکا دیدار حساس فینال جام جهانی باشگاهها میان پاری سن ژرمن و چلسی را سوت خواهد زد؛ انتخابی که جایگاه او را در بین برترین داوران جهان بیش از پیش تثبیت میکند.
فغانی در این تورنمنت پیش از این، قضاوت دیدارهای حساس دیگری چون افتتاحیه بین اینترمیامی و الاهلی، تقابل بایرن مونیخ و بوکا جونیورز، و نبرد چلسی با پالمیراس را نیز با موفقیت پشت سر گذاشته بود. حالا قضاوت در فینال، تاج افتخار این مسیر درخشان است.
از شهرری تا مت لایف؛ مسیری که در فوتبال ایران بسته شد
علیرضا فغانی حالا سومین داوری است که پس از هوراسیو الیزوندو (2006) و نستور پیتانا (2018)، هم بازی افتتاحیه و هم فینال یک تورنمنت بزرگ فیفا را قضاوت میکند؛ افتخاری کم سابقه، اما نه برای فوتبال ایران.
فدراسیون فوتبال ایران با قوانین سلیقهای و محدودکننده، سالها پیش فغانی را از لیست داوران بین المللی کنار گذاشت و به نوعی با تصمیمی غیرحرفهای، او را تقدیم فوتبال استرالیا کرد. حالا با هر موفقیت فغانی، این سوال بیش از پیش در ذهن جامعه فوتبال ایران نقش میبندد: چه شد که چنین جواهری را به سادگی از دست دادیم؟
فهرست افتخارات فغانی؛ فقط یک فینال جام جهانی تا کولینا
فغانی تقریباً همه سطوح مهم داوری در جهان فوتبال را تجربه کرده است؛ از فینال المپیک تا فینال جام ملتهای آسیا، از بازیهای مهم جام جهانی تا فینال لیگ قهرمانان آسیا. حالا با قضاوت در فینال جام جهانی باشگاهها 2025، تنها جای خالی در کارنامهاش، فینال جام جهانی ملی است؛ جایگاهی که تنها اسطورهای چون پیر لوییجی کولینا به آن رسیده است.
حسرتی برای ما، افتخاری برای استرالیا
این دستاورد نه تنها برگ زرینی در کارنامه فغانی است، بلکه به تلخترین شکل ممکن ضعف سیستم داوری ایران را نیز به تصویر میکشد.
به احترام آنچه فغانی برای فوتبال آسیا – و البته به رسم واقعیت، برای استرالیا – ساخته است، میایستیم؛ اما نمیتوانیم چشم بر حسرتی که نصیب فوتبال ایران شد ببندیم.