کلانشهر: کودکانی که شیرین کنندههای مصنوعی و طبیعی مانند آسپارتام، سوکرالوز و گلیسیریزین مصرف میکنند، ممکن است با افزایش خطر بلوغ زودرس مواجه شوند، به ویژه اگر نشانگرهای ژنتیکی خاصی داشته باشند. نتایج یک مطالعه، شیرین کنندهها را به تغییرات هورمونی و عدم تعادل باکتریهای روده مرتبط میکند که میتواند بلوغ را تسریع کند و اثرات آن بین پسران و دختران متفاوت است. بلوغ زودرس با عواقب جدی سلامتی در مراحل بعدی زندگی مانند استرس عاطفی و اختلالات متابولیکی، مرتبط دانسته شده است. یافتهها میتواند توصیههای غذایی را تغییر داده و غربالگری ژنتیکی را برای کاهش خطرات طولانی مدت تشویق کند.
محققان دریافتهاند که مصرف آسپارتام، سوکرالوز، گلیسیریزین و قندهای افزوده به طور قابل توجهی با خطر بالاتر بلوغ زودرس، به ویژه در کودکانی با ویژگیهای ژنتیکی خاص، مرتبط است. هرچه نوجوانان بیشتر از این شیرین کنندهها مصرف کنند، خطر بلوغ زودرس مرکزی در آنها بیشتر میشود.
به گفته نویسنده مسئول این مطالعه، این بررسی یکی از اولین مطالعاتی است که عادات غذایی مدرن به ویژه مصرف شیرین کنندهها را با عوامل ژنتیکی و رشد بلوغ زودرس در یک گروه بزرگ و واقعی مرتبط میکند. همچنین تفاوتهای جنسیتی در نحوه تأثیر شیرین کنندهها بر پسران و دختران را برجسته میکند و لایه مهمی به درک ما از خطرات سلامتی فردی اضافه میکند.
نوعی از بلوغ زودرس که به عنوان بلوغ زودرس مرکزی شناخته میشود، به طور فزایندهای رایج است. این نوع بلوغ میتواند منجر به پریشانی عاطفی، کوتاهتر شدن قد در بزرگسالی و افزایش خطر اختلالات متابولیک و تولید مثلی در آینده شود.
این مطالعه شامل دادههای ۱۴۰۷ نوجوان بود و بلوغ زودرس مرکزی در ۴۸۱ نوجوان تشخیص داده شد. محققان میزان مصرف شیرین کننده نوجوانان را از طریق پرسشنامههای معتبر و آزمایش نمونههای ادرار ارزیابی کردند. استعداد ژنتیکی با استفاده از نمرات خطر پلی ژنیک مشتق شده از ۱۹ ژن مرتبط با بلوغ زودرس مرکزی، تعیین شد. بلوغ زودرس بر اساس معاینات پزشکی، سطح هورمونها و اسکنها تشخیص داده شد.
مصرف سوکرالوز با افزایش خطر بلوغ زودرس مرکزی در پسران و مصرف گلیسیریزین، سوکرالوز و قندهای افزوده با افزایش خطر بلوغ زودرس مرکزی در دختران مرتبط بود. این یافتهها مستقیما به خانوادهها، متخصصان اطفال و مقامات بهداشت عمومی مربوط میشود. آنها نشان میدهند که غربالگری خطر ژنتیکی و تعدیل مصرف شیرین کنندهها میتواند به جلوگیری از بلوغ زودرس و پیامدهای بلندمدت آن بر سلامت کمک کند. این میتواند به دستورالعملهای غذایی جدید یا ابزارهای ارزیابی خطر برای کودکان منجر شود که از رشد سالمتر حمایت میکنند.
همچنین نتایج تحقیقات قبلی نیز نشان میدهد که برخی شیرین کنندهها میتوانند به طور مستقیم بر هورمونها و باکتریهای روده مرتبط با بلوغ زودرس تأثیر بگذارند. به طور مثال، «آسه سولفام پتاسیم» که یک شیرین کننده مصنوعی است که با فعال کردن مسیرهای «طعم شیرین» در سلولهای مغز و افزایش مولکولهای مرتبط با استرس، سبب آزاد شدن هورمونهای مرتبط با بلوغ میشود. شیرین کننده دیگری به نام «گلیسیریزین» که در شیرین بیان یافت میشود، تعادل باکتریهای روده را تغییر داده و فعالیت ژنهای دخیل در شروع بلوغ را کاهش میدهد. این موضوع نشان میدهد که آنچه کودکان میخورند و مینوشند، به ویژه محصولاتی که دارای شیرین کننده هستند، ممکن است تأثیر شگفت انگیز و قدرتمندی بر رشد آنها داشته باشد.