کلانشهر: احمد زیدآبادی روزنامه نگار و تحلیلگر سیاسی در صفحات شبکههای اجتماعیاش نوشت: شلیک چند گلولهٔ ساچمهای در لابی هتل محلِ مهمانی کاخ سفید برای روزنامه نگاران، چنان فضایی از ترس و وحشت ایجاد کرده است که ترامپ و همکارانش هر کدام به سویی گریخته و یا زیر میزها پنهان شدهاند.
با این حال، وقتی جنگندههای مخوف آمریکایی بر فراز شهرهای ایران غرش میکنند و بمبهای سنگرشکن را که تمام شهر را به لرزه در میآورد و تا شعاع وسیعی خانهها را آوار و تا شعاع وسیع تری شیشههای منازل مردم بیپناه را در هم میشکند و سبب قتل و جرح آنها میشود، گویی یک امر کاملاً عادی و طبیعی است و به زعم عدهای اصلاً نباید هراسید بلکه حتی باید از آن استقبال کرد؛ چون این کمکی به مردم ایران از ینگهٔ دنیاست و سبب نجات میشود!
اگر هم بپرسیم کدام نجات؟ با ناراحتی جواب میدهند، حالا هم نجات ندهد، بالاخره یک روزی پس از ویرانی تمام منابع حیاتی کشور نجات خواهد داد؛ چون جنگ که بدون هزینه نمیشود!
وقتی شرم و حیا از معنا بیفتد، ژاژخایی هم به هنر تبدیل تبدیل میشود!