.jpg)
کلانشهر: عیسی امیدوار از نخستین جهانگردان ایرانی صبح روز شنبه نوزدهم اردیبهشت ۱۴۰۵ در سن ۹۷ سالگی درگذشت.
عیسی امیدوار که از پیشگامان جهانگردی معاصر در ایران بود، چندی پیش به علت بیماری و کهولت سن در بیمارستان بستری شد.
او طی سالهای زندگیاش علاوه بر جهانگردی به عنوان مستندساز و پژوهشگر این حوزه هم فعالیت میکرد.
او و برادرش (عبدالله) که بیشتر به عنوان «برادران امیدوار» شناخته میشوند، سفر خود به دور دنیا را در سال ۱۳۳۳ آغاز کردند و طی 10 سال به سیاحت در کشورهای مختلف آفریقا، قطب جنوب، آسیا، قطب شمال، اروپا، آمریکا و استرالیا پرداختند. مجموعه یادگاریهای آنها از این سفرها که با موتورسیکلت و خودرو انجام شده بود، از 23 سال قبل در موزهای به نام آنها و در مجموعه سعدآباد تهران نگهداری میشود.
این موزه سال 1382 در کالسکه خانه سلطنتی که ساخت بنای اصلی آن مربوط به دوران احمدشاه قاجار است گشایش یافت.
عیسی امیدوار چهارمین فرد در جهان بود که مدال شهروند جهانی و گردشگری را از دبیرکل سازمان شهروند جهانی (WCO) دریافت کرده بود.
عبدالله امیدوار که در پایان سفرهای ماجراجویانه خود همراه با برادرش، کشور شیلی را برای زندگی انتخاب کرده بود، سال ۱۴۰۱ در همان کشور درگذشت.
مرحوم عبدالله امیدوار جهانگرد معروف ایرانی
فهرستی از اشیای موزه برادران امیدوار: آلات و ادوات شکار انسانهای بومی اسکیمو، آمازون، افریقا - ظروف سفالین از فرهنگ اینکاها 3- حیوانات، پرندگان و حشرات تاکسیدرمی شده - آلات موسیقی قبایل بدوی جهان - سنگوارهها، فسییلها، مرجانها و فسیل جانوران دریایی متعلق به میلیونها سال پیش - عکس هایی از تمدنهای مختلف.
آدرس این موزه در تهران - خیابان ولی عصر - زعفرانیه - خیابان شهید فلاحی نژاد- مجموعه فرهنگی تاریخی سعد آباد است.
حاصل 10 سال سفر برادران امیدوار از 99 کشور علاوه بر اشیایی که در موزه قرار گرفته، کتابِ سفرنامه برادران امیدوار، مقالات و تحقیقات مکتوب است.
عیسی و عبدالله در هفت سال اول سفر خود، چهار قاره را با دو موتورسیکلت یک سیلندر پیمودند و سه سال آخر را با اتومبیلی که یک شرکت خودرو سازی فرانسوی به آنها اهدا کرده بود، مسافرت کردند.
اولین فیلم تهیه شده توسط برادران امیدوار، مربوط به ابوریجینیها – بومیان استرالیا – است که به همان شیوه 2500 سال قبل بدون هیچ تغییری زندگی میکنند و از دیگر کارهای مهم این دو برادر تهیه فیلم شانزده ساعته از سفرشان بود.
همه چیز درباره برادران امیدوار
عیسی امیدوار و عبدالله امیدوار به ترتیب در سالهای ۱۳۰۸ و ۱۳۱۰ در دروازه دولاب تهران، ایران به دنیا آمدند. برادران امیدوار به عنوان مشهورترین جهانگردان در تاریخ ایران شناخته میشوند. آنها از کودکی شیفته کشف و ماجراجویی و هیجان یافتن ناشناختهها بودند. کنجکاوی آنها با داستان هایی که پدرشان در شبهای طولانی زمستان برای شان تعریف میکرد، بیشتر میشد. آنها آرزو داشتند سراسر جهان را بپیمایند و گوشههای پنهان آن را کشف کنند.
برادران امیدوار در ایران، عضو یک باشگاه کوهنوردی بودند و همراه با آن موفق شدند به قله دماوند، بلندترین آتشفشان آسیا، صعود کنند. آنها در سال ۱۹۵۴ [پاییز ۱۳۳۳] تصمیم گرفتند برای شناخت جوامع ابتدایی جهان و معرفی فرهنگ غنی ایران به دنیا، سفر به دور دنیا را آغاز کنند. این دو برادر ابتدا با بودجهای ۹۰ دلاری و دو موتورسیکلت ۵۰۰ سی سی ماچلس که شعار «همه متفاوت، همه خویشاوند» روی گلگیر جلوی آن نوشته شده بود، سفری هفت ساله را آغاز کردند. پس از بازگشت، شرکت سیتروئن فرانسه یک خودرو به آنها هدیه داد و آنها با یک خودروی دو سیلندر سیتروئن سفر سه ساله دیگری را انجام دادند؛ سفری که در مجموع به یک ماجراجویی ده ساله تبدیل شد و آنها را به ۹۹ کشور در پنج قاره جهان برد.
تصمیم برادران امیدور برای آغاز سفر دور دنیا با موتورسیکلت تحت تأثیر مجموعهای از رویدادهای مهم و تجربههای شخصی شکل گرفت. عیسی امیدور، یکی از این دو برادر، پیشتر در یک مسابقه سرعت و استقامت از کرج تا تهران شرکت کرده بود و توانست مقام دوم را به دست آورد. این تجربه ماجراجویانه و هیجان مسابقه احتمالاً اشتیاق او را برای اکتشافات بیشتر برانگیخت. افزون بر این، او مهارت خود در دوچرخه سواری را نیز با کسب مقام چهارم در یک مسابقه دوچرخه سواری سرعت در تهران نشان داد.
عامل مهم دیگری که آنها را به سفر با موتورسیکلت ترغیب کرد، آشنایی با دوچرخه سوار فرانسوی، لیونل برانس، بود. برانس مسیر جسورانهای از پاریس تا سایگون، پایتخت ویتنام جنوبی، را با دوچرخه طی کرده بود. او در جریان سفر خود از تهران عبور کرد و با استقبال گرم باشگاه کوهنوردیای روبه رو شد که برادران امیدور نیز عضو آن بودند. این دیدار اتفاقی و آشنایی پس از آن، تأثیر عمیقی بر عیسی گذاشت و عزم او را برای آغاز ماجراجویی خودشان در قارههای مختلف با وسیلهای دوچرخ محکمتر کرد. مجموعه این تجربهها، همراه با علاقه شدید آنها به کشف جهان و تمایل به داشتن تجربهای عمیقتر از سفر، باعث شد برادران امیدور موتورسیکلت را به عنوان وسیله اصلی سفر خود انتخاب کنند.
آنها چگونه برای این ماجراجویی آماده شدند؟
برای آماده شدن برای این ماجراجویی بزرگ، برادران امیدور، عیسی و عبدالله، سفرهای جداگانهای انجام دادند که تجربههای ارزشمندی برای آنها به همراه داشت. عیسی با موتورسیکلت از تهران به سمت غرب حرکت کرد و با عبور از مرزهای ایران به ترکیه، سوریه و عراق سفر کرد. این سفر دشوار چهارماهه او را از جادههای سنگلاخی و خطرناک عبور داد. با وجود سختیها، مردم محلی با گرمی از او استقبال کردند و او توانست این سفر را با موفقیت به پایان برساند.
در همین زمان، عبدالله نیز همراه با یکی از دوستانش با استفاده از دوچرخه به کاوش در جنوب ایران پرداخت. برادران امیدور در طول این سفرهای جداگانه، اراده ی استوار خود را نشان دادند و در برخورد با مردم رویکردی مهربان و صمیمی داشتند. این نگرش به زیبایی در شعار آنها که با افتخار روی دوچرخه هایشان نوشته شده بود، خلاصه میشد: «همه متفاوت، همه خویشاوند». این شعار نیروی محرکه سفر آنها بود و باورشان به پیوند میان همه انسانها و ارزش شناخت و قدردانی از فرهنگهای گوناگون را نشان میداد.
نخستین مرحله از سفر برادران امیدور
برادران امیدور نخستین سفر شگفت انگیز خود را آغاز کردند؛ سفری هفت ساله که آنها را به ماجراجویی و اکتشافی کم نظیر در سراسر جهان برد. آنها سفر خود را با حرکت به سمت شرق آغاز کردند و از افغانستان، پاکستان، هند، تبت، برمه، مالزی، سنگاپور، اندونزی، فیلیپین، ویتنام، کامبوج، سیام (تایلند)، هنگ کنگ، ژاپن، نیوزیلند و استرالیا عبور کردند. سپس با عبور از اقیانوس پهناور آرام به قاره آمریکای شمالی رسیدند.
کاوش آنها در قاره آمریکا از آلاسکا آغاز شد. در سال ۱۹۵۸ به داخل مدار قطب شمال رفتند تا شیوه زندگی منحصربه فرد مردم اسکیمو را مطالعه کنند. آنها شرایط بسیار سخت را تحمل کردند و حتی همراه با اسکیموها گوشت خام حیوانات مصرف کردند. همچنین یاد گرفتند با سورتمه هایی که سگها میکشیدند سفر کنند و حتی هنر ساختن ایگلو (خانههای یخی) را در مدت یک ساعت فرا گرفتند؛ تجربهای بینظیر برای آنان.
برادران سپس با موتورسیکلت سفر خود را ادامه دادند و وارد آمریکای جنوبی شدند. آنها از مکزیک، گواتمالا، السالوادور، کاستاریکا، پاناما، کلمبیا، اکوادور، پرو، بولیوی، شیلی، آرژانتین، اروگوئه، پاراگوئه و برزیل عبور کردند. در شیلی زندگی عبدالله مسیر غیرمنتظرهای پیدا کرد. او عاشق شد، تصمیم گرفت در شیلی بماند و سرانجام با محبوبش ازدواج کرد. پنج سال بعد نیز یکی از بزرگترین شرکتهای فیلم سازی آن کشور را تأسیس کرد.
پس از هفت سال اکتشاف و ماجراجویی چشمگیر، سفر برادران امیدور در آمریکا به پایان رسید. آنها در سال ۱۹۶۴ برای مدت کوتاهی به ایران بازگشتند و در مسیر بازگشت از انگلستان، فرانسه، آلمان، اتریش، سوئیس، ایتالیا، یوگسلاوی، یونان و ترکیه عبور کردند. با این حال، بازگشت آنها به وطن با اندوهی عمیق همراه بود؛ زیرا تنها سه روز پس از رسیدن شان به تهران، خبر درگذشت مادرشان را دریافت کردند.
دومین مرحله از سفر برادران امیدور
پس از بازگشت به ایران، از سوی شرکت سیتروئن یک خودرو به آنها اهدا شد. با شور و اشتیاقی تازه، سفر دور دنیای دوم خود را آغاز کردند و این بار قاره پهناور و متنوع آفریقا را به عنوان مقصد انتخاب کردند.
آنها ایران را ترک کردند و ابتدا از کویت و عربستان سعودی عبور کردند. پس از گذر از دریای سرخ، ماجراجویی آفریقایی شان از سودان آغاز شد. طی سه سال، از کشورهای متعددی عبور کردند و با چالش هایی همچون عبور از کنگو و رویارویی با جنگل دشوار و هراس انگیز ایتوری روبه رو شدند.
مسیر سفرشان از اوگاندا، کنیا، زنگبار، کنگو، زیمبابوه، آفریقای جنوبی، آنگولا، چاد، کامرون، نیجریه، غنا، ساحل عاج، گینه، الجزایر، موریتانی گذشت و سرانجام به مقصد نهایی خود، یعنی مراکش رسیدند.
برادران امیدور در طول سفرهای خود در قارههای مختلف، با دقت مشاهدات شان را ثبت کردند و تجربههای شان را بر روی فیلم ضبط نمودند. مستند جذاب آنها که زندگی و ماجراهای شان را به تصویر میکشید، از شبکههای مختلف در سراسر جهان پخش شد و به مخاطبان این امکان را داد تا به طور غیرمستقیم در این سفر خارق العاده همراه آنان باشند.