اختصاصی کلانشهر: پرونده پژمان جمشیدی، بازیگر و فوتبالیست سابق، که از بهار سال ۱۴۰۴ آغاز شد و چند ماه بعد با بازداشت این چهره شناخته شده رسانهای شد، سرانجام با صدور رأی نهایی وارد مرحله تازهای شد. کامبیز برجاس، وکیل مدافع جمشیدی، اعلام کرده است که موکلش در رأی قطعی از اتهام تجاوز به عنف تبرئه شده و تنها حکم باقی مانده برای او، رابطه نامشروع (رابطه غیر زنا) به ۹۹ ضربه شلاق محکوم شده است که در نوبت اجرا قرار دارد.
اما این پرونده در طول بیش از یک سال گذشته، مسیر پر فراز و نشیبی را طی کرد؛ از طرح شکایت یک زن بازیگر جوان و آغاز تحقیقات قضایی گرفته تا بازداشت جمشیدی، آزادی با وثیقه، خروج از ایران و سفر به کانادا، بازگشت او به کشور، انتشار روایت شاکی و مادرش در رسانهها و واکنشهای صریح این بازیگر به اتهامات مطرح شده علیه او.
آغاز ماجرا؛ شکایتی که در اردیبهشت ۱۴۰۴ ثبت شد
ریشه پرونده به اردیبهشت ۱۴۰۴ بازمی گردد. بر اساس گزارش هایی که بعدتر درباره روند پرونده منتشر شد، شکایت یک بازیگر جوان در آن مقطع علیه جمشیدی ثبت شده بود و رسیدگی قضایی از همان زمان آغاز شد. برخی گزارشها تاریخ ثبت شکایت را اول اردیبهشت اعلام کردهاند؛ هرچند جزئیات پرونده در آن مقطع به شکل عمومی منتشر نشده بود.
شاکی که در آن زمان هویت او رسانهای نشده بود، خود را بازیگری جوان و تازه کار معرفی کرده بود. روایت منتشرشده از سوی او این بود که آشناییاش با جمشیدی در ارتباط با فعالیت حرفهای و ارسال رزومه و نمونه کار شکل گرفته است. بر اساس روایت شاکی، او برای موضوعی مرتبط با همکاری کاری به محل اقامت جمشیدی مراجعه کرده و مدعی شد در آنجا مورد تعرض قرار گرفته است. این موارد، روایت شاکی از ماجرا بود و در آن زمان هنوز پرونده در مسیر رسیدگی قضایی قرار داشت.
در ادامه، پرونده با اتهام هایی از جمله تجاوز به عنف و آدم ربایی مطرح شد و رسیدگی به بخشهای مختلف آن در مراجع قضایی دنبال شد. برای ماهها، جزئیات پرونده در فضای عمومی مطرح نبود و همین موضوع باعث شد نخستین خبر رسمی درباره بازداشت متهم، موج گستردهای از واکنشها را به دنبال داشته باشد.
۲۹ مهر؛ بازداشت پژمان جمشیدی
۲۹ مهر ۱۴۰۴، قوه قضائیه اعلام کرد که یک بازیگر سینما در پی شکایت یک شاکی خصوصی و پس از انجام تحقیقات تخصصی، احضار، تفهیم اتهام و بازداشت شده است. در همان روز، نام پژمان جمشیدی به عنوان فرد بازداشت شده در رسانهها منتشر شد.
بازداشت جمشیدی به دلیل شهرت او خیلی زود به یکی از خبرهای اصلی فضای فرهنگی و اجتماعی کشور تبدیل شد. او سالها به عنوان چهرهای شناخته شده در فوتبال و سپس سینما و تلویزیون فعالیت کرده بود و همین مسئله باعث شد پرونده او بازتابی بسیار گستردهتر از یک پرونده قضایی معمول پیدا کند.
در ابتدا اعلام شده بود که قرار بازداشت برای او صادر شده است. اما این وضعیت مدت زیادی ادامه پیدا نکرد.
آزادی با وثیقه؛ سوم آبان
سوم آبان ۱۴۰۴، علی القاصی مهر، رئیس کل دادگستری استان تهران، اعلام کرد که دادگاه تجدیدنظر قرار بازداشت جمشیدی را نقض کرده و باید قرار تأمین متناسب تری برای او صادر شود. ساعاتی بعد نیز وکیل جمشیدی خبر داد که او با تودیع وثیقه از زندان آزاد شده است.
سخنگوی قوه قضائیه نیز چند روز بعد تأکید کرد که پرونده همچنان در مرحله تحقیقات مقدماتی قرار دارد و به دلیل شرایط قانونی، امکان ارائه جزئیات بیشتر درباره آن وجود ندارد.
خروج از ایران و سفر به کانادا
پس از آزادی جمشیدی، موضوع سفر او به خارج از کشور به یکی از بحثهای داغ پیرامون این پرونده تبدیل شد. در روزهای پایانی مهر و ابتدای آبان، گزارش هایی درباره سفر او به ترکیه و سپس کانادا منتشر شد.
در ابتدا برخی نزدیکان او اعلام کردند که سفر جمشیدی برای انجام امور شخصی و اداری بوده است. وکیل او نیز تأکید کرده بود که موکلش پیشتر نیز با اطلاع و اجازه مراجع قضایی از کشور خارج شده و بازگشته و این سفر نیز با منع قانونی مواجه نبوده است.
پس از آن تصاویری از حضور جمشیدی در فرودگاه پیرسون تورنتو منتشر شد. بر اساس توضیحی که از سوی خانواده او ارائه شد، جمشیدی برای دیدار خانواده و خواهرش که در کانادا زندگی میکند، راهی این کشور شده بود.
انتشار تصاویر او در کانادا موج دیگری از واکنشها را در فضای مجازی ایجاد کرد؛ با این حال جمشیدی در پیامی که پس از خروج از ایران منتشر شد، تأکید کرد که قصد فرار ندارد و به کشور بازخواهد گشت.
روایت شاکی و مادرش؛ ماجرا به رسانهها کشیده شد
یکی از مهمترین نقاط عطف پرونده، انتشار گفت وگوی روزنامه «هم میهن» با شاکی و مادر او در ششم آبان ۱۴۰۴ بود. این گفت وگو برای نخستین بار روایت مفصلی از سوی شاکی و مادرش درباره روند شکل گیری شکایت و اتفاقات پس از آن ارائه کرد.
شاکی در این گفت وگو مدعی شد که برای موضوعی مرتبط با همکاری حرفهای به جمشیدی مراجعه کرده و در ادامه اتفاقی برای او رخ داده که آن را تجاوز توصیف کرده است. او همچنین درباره فشارهای روانی ناشی از رسانهای شدن پرونده و واکنش کاربران فضای مجازی صحبت کرد.
مادر این زن جوان نیز روایت خود را از روزی که از ماجرا مطلع شد بیان کرد. به گفته او، هنگام وقوع حادثه در تهران نبوده و پس از اطلاع از وضعیت دخترش خود را به تهران رسانده است. او همچنین درباره روند مراجعه به پزشکی قانونی و سپس تصمیم خانواده برای پیگیری قضایی موضوع صحبت کرد.
در این مصاحبه، ادعاهایی نیز درباره نتیجه بررسیهای پزشکی قانونی و آزمایش DNA مطرح شد. با این حال، در همان مقطع رئیس سازمان پزشکی قانونی در اظهارنظری گفت که پرونده به این سازمان ارجاع نشده یا او از آن اطلاع ندارد؛ و وکیل جمشیدی نیز ادعاهای مطرح شده درباره تأیید تجاوز از سوی پزشکی قانونی را رد کرد. بنابراین این بخش از ماجرا در زمان انتشار مصاحبه محل اختلاف جدی میان طرفین بود.
واکنش جمشیدی؛ «همه داستان ساختگی و کذب محض است»
انتشار گفت وگوی شاکی و مادرش با واکنش مستقیم پژمان جمشیدی همراه شد. او در پیامی که از طریق صفحه خواهرش منتشر شد، ضمن تأکید بر اینکه پرونده باید از مسیر قانونی رسیدگی شود، اتهامات مطرح شده علیه خود را رد کرد.
جمشیدی ادعاهای مطرح شده از سوی شاکی و مادر او را «ساختگی و کذب محض» خواند و گفت درباره نتیجه پزشکی قانونی نیز مطالبی خلاف واقع مطرح شده است. او همچنین تأکید کرد که تا زمان صدور حکم نهایی، به قانون احترام میگذارد و منتظر نتیجه رسیدگی قضایی خواهد ماند.
او در ادامه، با لحنی احساسیتر بر بیگناهی خود تأکید کرد و با اشاره به مادرش، سوگند خورد که روایت مطرح شده علیه او حقیقت ندارد. این موضع گیری جمشیدی یکی از مهمترین واکنشهای او در طول پرونده بود و بار دیگر بحث درباره اتهام مطرح شده را به شبکههای اجتماعی کشاند.
از کانادا تا بازگشت به ایران
با وجود گمانه زنی هایی که درباره خروج جمشیدی از کشور مطرح شده بود، او در نهایت به ایران بازگشت.
۱۱ نوامبر ۲۰۲۵، وکیل جمشیدی اعلام کرد که موکلش پس از سفر به کانادا برای دیدار خواهرش، به ایران بازگشته است. به این ترتیب، جمشیدی برخلاف برخی گمانه زنیها، سفر خود را به اقامت دائمی در خارج از کشور تبدیل نکرد و دوباره به ایران بازگشت تا روند قضایی پرونده را دنبال کند.
بازگشت او در شرایطی اتفاق افتاد که پرونده همچنان در مسیر رسیدگی قضایی قرار داشت و افکار عمومی منتظر روشن شدن نتیجه نهایی آن بود.
پرونده وارد مرحله دادگاه شد
پس از پایان تحقیقات مقدماتی، پرونده برای رسیدگی به دادگاه کیفری یک استان تهران رفت. دو جلسه رسیدگی در شعبه ۹ دادگاه کیفری یک استان تهران برگزار شد؛ نخستین جلسه در ۲۵ بهمن ۱۴۰۴ و جلسه دوم و نهایی در ۱۶ اردیبهشت ۱۴۰۵ برگزار شد.
در جلسه پایانی، جمشیدی، وکلای او و شاکی حضور داشتند. کامبیز برجاس، وکیل جمشیدی، پس از جلسه اعلام کرد که دفاعیات تیم حقوقی موکلش به پایان رسیده و ادله جدیدی نیز به پرونده اضافه نشده است. او ابراز امیدواری کرد که دادگاه با توجه به دفاعیات ارائه شده، رأی به نفع جمشیدی صادر کند.
در ادامه، رأی بدوی در اواخر اردیبهشت ۱۴۰۵ صادر شد، اما جزئیات آن تا زمان قطعی شدن رأی به صورت کامل اعلام نشد.
سرانجام پرونده؛ تبرئه از تجاوز به عنف
اکنون و پس از طی مراحل قضایی، کامبیز برجاس، وکیل مدافع پژمان جمشیدی، از صدور رأی نهایی پرونده خبر داده است.
بر اساس اعلام او، جمشیدی از اتهام تجاوز به عنف به طور کامل تبرئه شده است. به گفته وکیل مدافع، تنها حکم باقی مانده برای او ۹۹ ضربه شلاق تعزیری است که در نوبت اجرا قرار دارد.
اما حکم ۹۹ ضربه شلاق تعزیری به چه دلیل صادر شده است؟
بر اساس توضیحاتی که پیشتر از سوی وکیل پژمان جمشیدی منتشر شده بود، این حکم مربوط به عنوان اتهامی «مادون زنا» است؛ یعنی دادگاه در نهایت اتهام تجاوز به عنف را وارد ندانسته، اما برای رفتاری که در چارچوب جرایم منافی عفتِ غیر از زنا قرار میگیرد، حکم تعزیری صادر کرده است.
از آنجا که جزئیات کامل رأی دادگاه منتشر نشده، نمیتوان با قطعیت گفت این محکومیت دقیقاً به دلیل «رابطه نامشروع» بوده است؛ با این حال، مجازات ۹۹ ضربه شلاق در قانون برای رابطه نامشروع یا عمل منافی عفت غیر از زنا پیش بینی شده و به همین دلیل این احتمال درباره عنوان محکومیت جمشیدی مطرح شده است.
به این ترتیب، پروندهای که از اردیبهشت ۱۴۰۴ با شکایت یک زن جوان آغاز شد، پس از بازداشت جمشیدی در مهرماه، آزادی با وثیقه، سفر او به کانادا و بازگشت به ایران، انتشار روایتهای متضاد طرفین و برگزاری جلسات دادگاه، اکنون با صدور رأی نهایی درباره مهمترین اتهام آن به پایان رسیده است.
پژمان جمشیدی؛ از زمین فوتبال تا سینما
پژمان جمشیدی متولد ۱۳۵۶ پیش از این پرونده، سالها چهرهای شناخته شده در ورزش و هنر ایران بود. او فعالیت حرفهای خود در فوتبال را از سالهای جوانی آغاز کرد و سابقه حضور در تیم هایی مانند سایپا، پرسپولیس و پاس تهران و همچنین تیم ملی ایران را در کارنامه داشت.
پس از پایان دوران فوتبال، جمشیدی مسیر متفاوتی را در هنر دنبال کرد. نخستین تجربه تلویزیونی او به سال ۱۳۹۰ و حضور در مجموعه «ساختمان پزشکان» بازمی گردد و دو سال بعد با سریال «پژمان» به شهرت گسترده تری در عرصه بازیگری رسید.
در سالهای بعد، او در مجموعههای تلویزیونی و فیلمهای سینمایی متعددی حضور پیدا کرد و به یکی از بازیگران پرکار سینما و تلویزیون تبدیل شد. نقش آفرینیهای او در آثاری مانند «خوب، بد، جلف»، «سوءتفاهم»، «شیشلیک»، «علفزار» و «یادگار جنوب» نیز باعث شد نامش در میان بازیگران مطرح سینمای ایران قرار گیرد. او برای چند نقش آفرینی خود نامزد دریافت سیمرغ بلورین جشنواره فیلم فجر شد و برای بازی در «زیرخاکی» نیز تندیس جشن حافظ را به دست آورد.
در واقع، جمشیدی مسیری کم سابقه را از فوتبال حرفهای به بازیگری طی کرده بود؛ مسیری که باعث شد چهرهای آشنا برای مخاطبان ورزش و سپس سینما و تلویزیون باشد. در گزارشهای سالهای پیش از این پرونده نیز از او به عنوان بازیکنی آرام و کم حاشیه یاد شده بود که در عرصه بازیگری به چهرهای محبوب و پرطرفدار تبدیل شده است.
به همین دلیل، طرح اتهام سنگینی مانند تجاوز به عنف علیه او در سال ۱۴۰۴، توجه بسیار گستردهای را به خود جلب کرد و پرونده را به یکی از خبرسازترین پروندههای قضایی مرتبط با یک چهره مشهور در آن سال تبدیل کرد.
اکنون اما با صدور رأی نهایی، مهمترین بخش این پرونده از نظر قضایی تعیین تکلیف شده است: بر اساس اعلام وکیل جمشیدی، اتهام تجاوز به عنف علیه او اثبات نشده و وی از این اتهام تبرئه شده است؛ حکمی که پایان رسمی یکی از جنجالیترین پروندههای یک چهره ورزشی ـ هنری در سالهای اخیر به شمار میرود.