روایتی از هیجان بالای گزارشگر دیدار ایران
پیمان یوسفی ـ گزارشگر و مجری باسابقه تلویزیون ـ پس از دیدار ایران ـ ولز در گفت و گویی با ایسنا شرکت کرد. او ساعاتی پس از برگزاری این مسابقه، به دلیل هیجان بالای گزارش بازی، از انجام مصاحبه به دلیل گرفتگی صدایش عذرخواهی کرد و یک روز بعد با ما به گفت وگو نشست.
یوسفی این روزها دو ویژه برنامه با عنوان «جام و مردم» و «ورزشیا» را در ایام جام جهانی ۲۰۲۲ قطر اجرا و تهیه کنندگی میکند.
او معتقد است پیروزی تیم ملی ایران مقابل ولز، امید را بار دیگر به اردوی تیم کشورمان تزریق کرد و کمک کرد که این گزارش هم در تاریخ فوتبالمان ماندار شود.
دیدار ایران ـ ولز یک فوتبال خاص بود
پیمان یوسفی ابتدا از حساسیت و دشواریهای گزارش بازی تیم ملی ایران مقابل ولز در جام جهانی سخن میگوید و اظهار میکند: این بازی حساس بود و شرایط کشورمان هم آن را حساستر کرده بود. از طرفی باخت ۶ بر ۲ به انگلیس کار را به مراتب سختتر کرده بود. حس چندگانه نسبت به تیم ملی و جو روانی حاکم بر رسانهها و افکار عمومی، همه و همه باعث شده بود دیدار ایران ـ ولز یک بازی خاصی باشد و فشارها و استرسها را بیشتر از قبل کرده بود.
او سپس درباره تجربه گزارش رقابت بین تیمهای ایران ـ ولز که در نهایت به نفع تیم کشورمان تمام شد، چنین اظهار میکند: من سعی کردم گزارشگر بازی از زبان کل ملت با هر دیدگاهی باشم. مردم ایران یک نخ تسبیح دارند و آن وطنشان است. تیمی که درون زمین بود، تیم ملی ایران بود و به نظرم همه با هر نگاهی انتهای دلشان دوست داشتند که تیمشان پیروز شود. من آن لحظه گزارشگر و واقعه نگار آن رویداد بودم. حالا وضعیت آن بازی، حس خوب اعضای تیم و همدلی شان، همه و همه کمک کرد جریان بازی خوب پیش برود و لطف خدا هم شامل شد که گزارش روی بازی نشست و هم بازی و هم گزارش را ماندگار کرد؛ به خصوص که این دیدار، نتیجه و انتهای خوبی برای تیم ملی و فوتبال ما به همراه داشت و امید را دوباره به اردوی فوتبال ما تزریق کرد. اینها همه حسهای چندگانهای بود که در هم آمیخته بود و فشار را روی گزارشگر بسیار زیاد میکرد، ولی خداراشکر نتیجه نهایی بُرد تیم ملی بود.
مُردیم تا بُردیم
وی درباره بُرد تیم ملی ایران در دقایق پایانی بازی به رغم موقعیتهای بسیار مقابل دروازه حریف و به کار بردن جمله «مردیم تا بردیم»، یادآور میشود: واقعا همینطور بود؛ این وضعیت بُعد سینمایی و درام بازی را بیشتر کرد. اگر ما روی تیرهای دروازهای که زدیم، گلها را زده بودیم و آن تیرها نبودند یا عکس العمل دروازه بان ولز به آن شکل نبود و ما در جریان بازی گل میزدیم، تا این اندازه بازی دراماتیک نمیشد. ولی اینکه به دقایق آخر رسیدیم و گل زدیم، این اتفاق خیلی بازی را دلچسبتر کرد؛ ضمن اینکه بچهها روز خیلی خوبی داشتند و اگر همین طور ادامه بدهند اتقاقات بهتری هم میتوانند برای فوتبال ما رقم بزنند.
برای نحوه گزارش بازی ایران ـ ولز مشورت گرفتم
یوسفی در پاسخ به این پرسش ایسنا که تا چه میزان به عنوان گزارشگر تلاش کرد آنچه در زمین بازی میگذرد را بیان کرده و در عین حال مخاطب را با بازی و تیم همراه کند؟ میگوید: این نکات همان مواردی بود که اجرای آن در این شرایط برای ما سختتر بود. مواردی که برای آن بسیار فکر کردم و مشورت گرفتم. برای اینکه در این روزها چیزی بگویم که همه با تیم ملی همراه شوند و با روح و روان مردم بازی نکنم.
او ادامه میدهد: گزارش دیدارهایی اینچنین حتی با فینال جام جام جهانی یا بازی بسیار سطح بالای خارجی هم قابل قیاس نیست؛ چراکه المان ایران در آن دخیل است و خیل وسیعی از مردم را درگیر میکند. خیلیها اصلا از جنبه فوتبالی چنین بازی هایی را تماشا نمیکنند بلکه چون یک پای قصه ایران است، آن را نگاه میکنند. بنابراین حکایت آن کاملا متفاوت است و گزارش فوتبال هم در چنین بازی هایی بسیار حساس است.
یوسفی خاطرنشان میکند: شما در گزارشهای فوتبال با این سطح از حساسیت، اگر یک جمله را دو بار بگویی و بر روی آن تاکید کنی، مخاطبان واکنش نشان میدهند که چرا جمله را تکرار میکنی. گزارش این فوتبالها بسیار حساس و ظریف است. نمیخواهم بگویم گزارشگر متبحری هستم اما خدا کمک کرد و گزارش این بار درآمد. بعضی وقتها درنمی آید و من هم اشتباهاتی میکنم. اما در این بازی تعادل رعایت شد و بالانس صورت گرفت. گزارش بازی و کلماتی که گفتم از ته قلب بود و برای اینکه این صدا و گزارش روی بازی بنشیند و ملت را آزار ندهد، تلاش کردم. خوشبختانه بازخوردهایی که پس از بازی گرفتیم این بود که مردم نه تنها از نحوه گزارش آزار ندیدند که مورد پسند واقع شد.
خیابانی، فردوسی پور و دوستان قدیمیتر سرمایههای ارزشمندی هستند
این گزارشگر باسابقه فوتبال درباره مقایسه نسل گذشته گزارشگران با نسل جدید و همچنین فضای این روزهای گزارشگری در صداوسیما که تا چه میزان تلاش شده گزارشگران حرفهای تربیت شوند؟ خاطرنشان میکند: مانند هر حرفه دیگری، در امر گزارشگری هم باید جوان سازی صورت بگیرد. کادرسازی صورت بگیرد و باید نیروهای جوان اضافه شوند و کم کم جای قدیمی ترها را بگیرند یا در کنار آنها باشند. اما هیچ وقت نمیشود منکر این قضیه بود که گزارشگر هر چه تجربهاش بالاتر میرود، ارج و قربش هم بیشتر میشود؛ مثل گزارشگران برجسته دنیا که میبینید. حداقل برای بازیهای خاص از گزینههای محدودی میتوان استفاده کرد. به خصوص وقتی پای گزارشهای ملی به میان میآید. مطمئنا جواد خیابانی، عادل فردوسی پور و دوستان قدیمیتر سرمایههای ارزشمندی هستند که یک شبه به وجود نیامدند و خیلی وقتها نمیتوانیم کنارشان بگذاریم؛ چرا که سرمایههای سازمان صداوسیما هستند.
یوسفی در پاسخ به اینکه آیا در حال حاضر بین گزارشگران باتجربه و جوان صداوسیما تعادل وجود دارد؟ میگوید: فکر میکنم در عین اینکه جوانان باید بیایند و خدارا شکر میآیند و تعدادشان کم هم نیست و نیروهای جوانی هستند، ولی یک هوشمندی و هنرمندی هم در مدیریت و تعادل بین این نیروهای باتجربه و جوان وجود دارد که باید اعمال شود که بتوانند از هر دو استفاده کنند.
«جام و مردم» با وزن «ورزش و مردم»
این گزارشگر و مجری برنامههای ورزشی در پایان درباره ی فعالیت این روزهای خود در صداوسیما و حضور همزمان در شبکههای یک و نسیم در مقطع جام جهانی، توضیح میدهد: این دوره از جام جهانی با توجه به اینکه خاص است، رویداد متفاوتی محسوب میشود. بنابراین تلاش کردیم کمی ویژهتر از این ظرفیت استفاده کنیم. در شبکه یک هر شب برنامه «جام و مردم» را با همان وزن «ورزش و مردم» داریم که گزیدهای از اتفاقات روز جام جهانی را از منظر اجتماعی و ورزشی بررسی و بیان میکنیم. در شبکه نسیم نیز با توجه به رسالتی که این شبکه به عنوان تفریح و سرگرمی دارد و رویداد جام جهانی هم از این ظرفیت برخوردار است، با برنامه «ورزشیا» سعی کردیم با این دوستان همراهی کنیم و امیدواریم دیده شود.
//=normalizeText($row['content']) ?>