«چرا در اروپا مرز نداریم؟ زیرا کسی نمی‌تواند از زیر مالیات در برود. ما در می‌رویم! چرا در می‌رویم؟ برای اینکه داده‌ها شفاف نیست! ما اگر داده‌ها را شفاف بکنیم: قاچاق، زمین خواری، رانت، رشوه و...، همه اینها را می‌توانیم راحت جلویش را بگیریم...، خب اف‌ای تی اف داخلی را پیاده کنید، اقلا معلوم بشود این آدمی که پول را خورده کجا برده...، قانون هم برای اجرایش داریم».

طرح موضوعی که برای مخاطبان جوان جالب و منطقی و برای پا به سن گذاشته‌ها یاد آور اشاره مشهور شهید بهشتی به ضرورت پرسش «از کجا آورده‌ای؟» بود که با کش و قوس‌های فراوان در نهایت بصورت قانون در آبان ماه سال 1394تصویب و در مجمع تشخیص مصلحت نظام نیز به تأیید نهایی رسید و یک ماه بعد رئیس مجلس آن را ابلاغ کرد.

نگارنده این سطور اگر کوتاه بگوید معتقد است حالا که مردم ایران با انتخاب خود چه برخی خوششان بیاید چه نیاید، زمام امور اجرایی مملکت را به دستان مسعود پزشکیان سپرده‌اند، اجرایی نمودن آنچه وی در سر داشت و بر زبان آورد یعنی اجرای نسخه داخلی اف‌ای تی اف یا همان قانون ابلاغی «از کجا اورده‌ای؟ » مجلس، را نیز به جد خواستارند.

لذا پیشنهاد می‌کنم نظر به انباشت ثروت توسط برخی از کسانیکه از پیشینه متمول خانوادگی و یا حرفه‌های خدماتی، تولیدی و تجاری مشخصا سودآور شفاف در کشور برخوردار نیستند و ایجاد رویه توزیع ناعادلانه ثروت و فرصت، که زمینه ساز ویژه خواری، فساد، نارضایتی و بدگمانی مردم به کارآمدی شیوه حکمرانی در ایران ماست با روی کار آمدن رسمی دولت جدید و انتصاب استانداران از جمله در گیلان، تحقیق و تفحصی در دستور کار قرار گیرد تا مشخص شود آیا در گیلان نیز طی دوره‌های مسئولیت دولت‌های پیشین افرادی هستند که از امتیازات و ویژه خواری هایی نظیر؛ بهره برداری از انفال و ثروت یکایک آحاد ملت به نفع خویشتن از جمله مواهب معادن شن و ماسه رودخانه‌ای به ویژه سفیدرود یا کوهی، موافقت‌های اصولی، شهرک سازی در مزارع شالیزاری و باغات چای، دریافت وام‌های کلانی که شاید هنوز تسویه نشده‌اند، تصاحب فرصت‌های جذب در دستگاه‌های دولتی برای فرزندان و وابستگان نزدیک سببی و نسبی خود، تصاحب پست‌های مختلف بدون داشتن شایستگی‌های لازم و... برخوردار بوده‌اند یا خیر؟ باشد که با انجام این کار و حاکم نمودن رویه‌ای مسعود بعلاوه ارائه گزارشی به افکار عمومی و شاید پیگیری موضوع توسط دستگاه قضا، حس اعتماد به مردم گیلان بازگردد و نسبت به مشارکت در امر سیاست به نفع خویش و کشور در مناسبت‌های سیاسی پیش رو بیش از پیش دلگرم و ترغیب شوند.