به گزارش روابط عمومی استانداری گیلان؛ هادی استاندار گیلان در این مراسم، با اشاره به بحران مزمن پسماند در استان‌های شمالی کشور، اظهار کرد: هم گیلان و هم مازندران سال هاست با انباشت زباله دست وپنجه نرم می‌کنند. امروز لازم است از هر ظرفیتی برای مقابله با این بحران بهره بگیریم.

آغاز راهی نو در مدیریت زباله‌های روستایی

وی تأکید کرد: این پروژه صرفاً نصب یک دستگاه زباله سوز نیست، بلکه اجرای یک الگوی عملیاتی و فرهنگی برای مدیریت پسماند در سطح روستاهاست. در این روستا، تفکیک زباله از مبدأ به صورت علمی و با مشارکت مستقیم بانوان محقق شده است.

استاندار گیلان با اشاره به فعالیت بانوان روستا در قالب «بانک زباله» گفت: زنان روستا نقش کلیدی در تفکیک و فروش زباله‌های قابل بازیافت ایفا کرده‌اند که می‌تواند الگویی بومی، مردمی و موفق در سطح دهستان‌های استان باشد.

 لزوم مشارکت فرمانداران در طرح‌های مدیریت پسماند روستایی

حق شناس با اشاره به قابلیت توسعه این مدل در سراسر استان تصریح کرد: در ۱۱۳ دهستان گیلان می‌توان چنین دستگاه هایی را با مشارکت دهیاران و بخشداران نصب و بهره برداری کرد. از فرمانداران انتظار داریم در این مسیر فعالانه و جدی همکاری کنند.

وی همچنین با اشاره به وضعیت بحرانی مدیریت پسماند در شهرستان رشت و سراوان هشدار داد: اگر بی‌تفاوت بمانیم، طبیعت گیلان به شدت آسیب خواهد دید. باید امروز برای آینده استان تصمیم بگیریم و اقدام کنیم.

استاندار گیلان از حمایت کامل استانداری گیلان از پروژه‌های زیست محیطی خبر داد و گفت: سازمان همیاری شهرداری‌های گیلان در کنار استانداری آماده است تا در قالب تسهیلات، کمک مالی و فنی از توسعه این طرح‌ها در سطح استان پشتیبانی کند.

پروژه زباله سوز لسکوکلایه با هدف کاهش حجم دفن زباله، تقویت مشارکت اجتماعی و بهره گیری از روش‌های زیست سازگار در حال اجراست. بنا به اعلام مسئولان محلی، این پروژه تاکنون پیشرفت فیزیکی قابل توجهی داشته و با بهره برداری کامل، می‌تواند بخشی از معضل پسماند شرق گیلان را برطرف کند.

روزانه در استان‌های شمالی بطور میانگین بیش از ۶ هزار تن زباله تولید می‌شود که ۷۰ درصد آنها بدون تفکیک و بازیافت دفن شده و باعث آلودگی رودخانه‌ها و جنگل‌های با ارزش کشور می‌شود.

طبق آمار در برخی از شهرهای ساحلی روزانه ۲ تا سه هزار تن زباله تولید می‌شود که این رقم ۲ تا سه برابر میانگین کشوری تولید زباله است که بخشی از آن ناشی از جمعیت شناوری و گردشگرانی است که زباله‌های خود را در طبیعت، جنگل و رودخانه‌ها رها می‌کنند.