در حال حاضر حدود ۲۰ خانوار در این روستا به کشت نیشکر مشغول‌اند و این محصول در سطحی نزدیک به ۵ هکتار کشت می‌شود. همچنین حدود ۱۵ کارگاه شکرپزی سنتی که در زبان محلی «شکرلوله» نام دارند، در قاضده فعال است و نقش مهمی در ایجاد اشتغال فصلی و درآمدزایی برای اهالی روستا ایفا می‌کنند.

پس از برداشت نیشکر در فصل پاییز و زمستان، فرآوری آن در کارگاه‌ها آغاز می‌شود. در این فرآیند، ابتدا پوسته نیشکر جدا شده و آب آن استخراج می‌شود. شیره به دست آمده ساعت‌ها جوشانده می‌شود تا به «دوشاب» و سپس به شکر قهوه‌ای طبیعی تبدیل شود که در زبان گیلکی به آن «سیاه شکر» و «سرخِ شکر» می‌گویند.

این فعالیت که هم زمان با پایان برنج کاری انجام می‌شود، علاوه بر حفظ یک میراث بومی، ظرفیت بالایی برای توسعه گردشگری روستایی در قاضده دارد.