کلانشهر: محمد قوچانی با بیان اینکه انسداد در فضای مجازی، مطبوعات و رسانه‌ها را هم با سردرگمی مواجه کرده است، درباره نقش رسانه‌ها در وضعیت موجود مطرح کرد: رسانه‌ها نباید اشتباهات گذشته را تکرار کنند. اگر روایت اول را به مخاطب ارائه ندهیم جریان اطلاع رسانی از دستمان درمی رود.

محمد قوچانی ـ روزنامه نگار ـ با تشریح وضعیت موجود و تغییرات نظام رسانه‌ای در شرایط فعلی، در پاسخ به پرسشی مبنی بر اینکه برای برون رفت از این وضعیت چه پیشنهادی به رسانه‌ها دارد؟ می‌گوید: نظام رسانه‌ای ما تغییر کرده و مطبوعات ما به سمت شبکه‌های اجتماعی تغییر پیدا کرده و شبکه‌های اجتماعی هم تیغ دوسر هستند؛ از سویی ابزار اطلاع رسانی رسانی‌اند و از سویی هم می‌توانند به یک وسیله امنیتی تبدیل شوند. نتیجه این می‌شود که به محض کوچکترین مسئله امنیتی که در کشور رخ می‌دهد که البته خیلی این فاصله کوتاه شده و از چند سال یک بار به سالی چندبار می‌رسد، با یک انسداد در فضای مجازی مواجه می‌شویم.

روایت سومی نداریم

قوچانی با اشاره به اتکاء بیش از حد مطبوعات به فضای مجازی یادآور شد: این اتکاء به فضای مجازی در همه عرصه‌ها سبب شده است که با تعطیلی آن، این بخش که می‌تواند جایگزین شود، از کار بیفتد. از آن طرف حاکمیت اجازه گسترش اطلاع رسانی به فضای رسمی وی اودی‌ها را نمی‌دهد. یعنی ما هنوز شبکه رسمی غیردولتی در کشور نداریم و به شیوه خیلی عجیبی ماهواره‌ها از آن طرف کار می‌کنند. رسانه هایی که بیرون از مرز هستند در حال اطلاع رسانی هستند و هیچ صدای سومی بین صداوسیما و رسانه‌های خارج از کشور به گوش مردم نمی‌رسد. با قطع اینترنت، با انحطاط مطبوعات، تضعیف تحریریه‌ها و نداشتن شبکه‌های خبری در داخل کشور به شکل مستقل، ما هیچ روایت سومی که به شکل روایت مستقل باشد نداریم و ادامه دادن این مسیر خود تبدیل به بحران خواهد شد.

شبکه ملی اطلاعات کجاست؟

او در توضیح بیشتر درباره وضعیت موجود گفت: ما سال هاست از دولت‌های مختلف می‌شنویم که شبکه ملی اطلاعات را راه اندازی می‌کنند اما این شبکه ملی عملا کاری نمی‌کند. الان به دلیل اینکه اینترنت بسته شده، یک موتور جست وجو در کشور نداریم که مردم از اطلاعات روزمره خود اعم از تعطیلی مدارس، پرواز هواپیما و... مطلع شوند و این خیلی اتفاق عجیبی است. پلتفرم‌های داخلی هم همگی تعطیلی هستند؛ چرا که شنیده شد در جنگ ۱۲روزه هم در معرض استفاده قرار گرفتند. این پلتفرهای داخلی که قرار بوده سنگر مقاومت ما مقابل رسانه‌های خارجی باشد خود به یک بدافزار تبدیل شد.

این روزنامه نگار با اشاره به وضعیت موجود گفت: از طرفی روزنامه نگاران هم آنقدر به هوش مصنوعی و شبه مصنوعی و فضای مجازی وابسته شدند که نمی‌توانند دو خط دقیق و درست بنویسند. نتیجه این می‌شود که کل فضای رسانه‌ای کشور را دودستی تقدیم به آنهایی کنیم که خارج از کشور هستند.

اگر روزنامه داشتم همه شماره هایش را به شکل فوق العاده درمی آوردم

او درباره نقش رسانه‌ها در وضعیت موجود گفت: من اگر روزنامه داشتم تمام شماره هایش را به شکل فوق العاده درمی آوردم و درباره تک تک موضوعات تحقیق می‌کردم؛ چراکه معتقدم روایت اول را باید خودمان برویم. اگر روایت اول را ندهیم از دستمان در می‌رود. مثل سال ۱۳۹۸ که ما نتوانستیم اعداد را دقیق از اتفاقات منتشر کنیم و هنوز که هنوز است اخبار غلط و نادرستی چه در کاهش و چه در افزایش می‌دهیم و حالا رسانه‌ها نباید این اشتباه را دوباره تکرار کنند. روزنامه‌ها الان باید این اجازه را داشته باشند. تحلیل هم به اندازه اطلاع رسانی خیلی مهم است؛ چرا که اطلاعات را باید راستی آزمایی کرد چرا که شبکه‌های اجتماعی در اطلاع رسانی درست عمل نمی‌کنند و هر شایعه‌ای را مطرح می‌کنند.

این روزنامه نگار تاکید کرد: اعتبار هر رسانه و پایگاه‌های خبری و روزنامه به این است که از اعتبار نام خود صیانت کند و بتواند اطلاعات دقیق و درست را به مردم بدهد.

باید یک عنصر سه گانه در تحریریه رسانه‌ها در نظر بگیرند

او سپس با تاکید بر عنصر تحلیل در رسانه‌ها، گفت: مهمترین تحلیل در رسانه‌ها این است که این ماجرا سه ضلع دارد؛ مردم، معترضان و یک جریان سومی که به دنبال داغ کردن ماجراست چه مثبت چه منفی. به هر حال مردم را نمی‌توان با گروهی که به شکل حرفه‌ای اعتراض می‌کنند یکی کرد. مردم هم معترض‌اند، بازاری‌ها معترض‌اند و به طور کلی طبقه متوسط شهری معترض‌اند. باید یک سه گانه‌ای در تحریریه رسانه‌ها در نظر بگیرند و مرز این سه را مشخص کنند. بین اغتشاش و اعتراض فاصله می‌گذاریم اما عملا حاضر نیستیم امتیازی به معترضان بدهیم. به هر حال معترضان توقع و انتظاراتی دارند که باید آنها را از افرادی که خشونت می‌کنند جدا کنیم ولی در این چندروزه تلاشی برای این موضوع هم از طرف رسانه‌ها و هم از سوی حاکمیت نشد.