عضو شورای علمی گروه مدیریت و برنامه ریزی گردشگری پژوهشکده گردشگری جهاددانشگاهی افزود: گردشگری جدا از بحث اوقات فراغت، ابعاد دیگری نیز دارد. ما نباید تصور کنیم که اگر طرح تعطیلات دو روزه آخر هفته را تصویب و در مجلس و دولت جاری و ساری کردهایم، گردشگری شکل گرفته است. این امر میتواند شرطی لازم برای توسعه گردشگریهای دو روزه پایان هفته در کشور باشد اما قطعا کافی نیست و کفایت نمیکند.
این استاد رشته جهانگردی و هتلداری کشور اظهارداشت: اکنون عوامل مهمی در این امر دخیل هستند. مبحث اقتصادی از جمله آنهاست. باید قبول کنیم که شرایط اقتصادی جامعه بسیار در این امر دخیل است. تورم اقتصادی کنونی جامعه یکی از آزردهترین پدیدههای اقتصادی است. پدیدهای که اقتصاد ایران را نشانه گرفته و خانوادهها را درگیر کرده است. این عامل بازدارنده باید حل و فصل شود.
وی به سیناپرس گفت: مبحث زیرساختی نیز از دیگر عوامل تاثیرگذار است. باید در کلانشهرها امکانات زیرساختی مناسب اعم از حمل و نقل، راههای دسترسی، اقامتگاهها، فضاهای تفریحی و تفرجگاهها فراهم شود بنابراین صرفا نباید انتظار داشته باشیم با تعطیلات دو روزه، بلافاصله سفرهای ما توسعه پیدا کند، باید شرایط اقتصادی و زیرساخت هایمان را نیز بهبود دهیم.
وی به شرایط اقتصادی کشور و نقش تاثیرگذار آن در کاهش سفرهای داخلی اشاره کرد و افزود: طبق اعلام مرکز آمار ایران، ۲۴ میلیون و ۶۸۷ هزار سفر در سال ۱۴۰۰ صورت گرفته است که تنها ۳۰ درصد از مردم (۷ میلیون و ۸۰۰ هزار نفر) حدود یک سفر داشتهاند. حدود ۷۰ درصد ایرانی (۵۶ میلیون نفر) نیز اصلا سفر نرفتهاند. طبق این آمار از حدود۳۰ درصد مسافران، تنها ۴۲ درصدشان اقامت شبانه داشتهاند.
جواهرزاده بیان کرد: همچنین یافتههای پیمایش ملی گردشگری ما در سال ۱۳۹۶نشان داده است که از هر ۳ گردشگر ایرانی، دو نفر در منزل خویشاوندان، اقوام و آشنایان خودشان اقامت میکنند و ۱۲ درصد از گردشگران نیز چادر و کمپ میزنند. این امر نشان میدهد که میزان سفر و گردشگری در ایران اندک و ناچیز است که باید برای رونق آن برنامه ریزی مناسبی داشته باشیم.
وی خاطرنشان کرد: این میزان گردشگری و سفر اصلا مطلوب گردشگری داخلی نیست. در حال حاضر حدود ۷۶ درصد از گردشگران داخلی تمایل شدیدی به عدم هزینه کرد در اقامتگاههای عمومی دارند. این امر نشان از کاهش سهم خانوارها در سبد مصرف گردشگری دارد.
رئیس انجمن علمی طبیعت گردی ایران به سیناپرس گفت: افزایش زمان فراغت به طور کلی میل سفر را بیشتر میکند و عاملی در بهتر شدن توزیع زمانی و مکانی سفر است. تجمع انسانی در پیک زمان خاص مانند ایام نوروز یکی از مشکلات حوزه گردشگری است. در این دوران حجم زیادی از گردشگران به سفر میروند. این نوع فرایند اصلا مورد قبول و تایید علم گردشگری نیست. این نوع گردشگری مخرب است و به جای اینکه گرهای از گرهها را باز کند، گرهای بیشتر اضافه میکند.
عضو شورای علمی گروه مدیریت و برنامه ریزی گردشگری پژوهشکده گردشگری جهاددانشگاهی یادآورشد: ما برای رفع این مشکل باید برنامه ریزی مناسبی داشته باشیم. با اجرای طرح دو روزه تعطیلات پایان هفته میتوانیم تورهای یک روزه و یک و نیم روزه برای خانوارهای ایرانی ایجاد کنیم. چارچوبهای اقتصادی، تسهیلات دولتی وخصوصی و رفاهی نیز باید متناسب با این موضوع مد نظر قرار دهیم تا بتوانیم آمار سفرهای پایان هفته مان را افزایش دهیم.
وی عنوان کرد: حتی برخی از خانوادهها نیز میتوانند با گرفتن مرخصی یک روزه، سفری سه روزه را مدیریت کنند. اکنون میانگین سفرهای ایرانی حدود سه روز است؛ به عنوان مثال میانگین اقامت گردشگران در شهر مشهد کمتر از سه روز است. این امر نشان میدهد که ما میتوانیم با مدیریتی مناسب از این فرصت استفاده کنیم اما به شرط اینکه تعطیلات دو روزه تنها مختص بخش دولتی نباشد و کارمندان بخش خصوصی نیز همپای بخش دولتی از این اوقات فراغت بهره ببرند.
//=normalizeText($row['content']) ?>