آذر اندامی که در سال ۱۳۰۵ در کوی ساغریسازان رشت متولد شد، نقش ویژهای در توسعه واکسن وبا داشت و این واکسن به کشورهای همسایه هم فرستاده شد.
در سالهای ۱۳۴۲ تا ۱۳۴۵ بیماری شبه وبای التور در ایران و بسیاری دیگر از کشورها شیوع پیدا کرد. التور به عنوان یک بیماری حاد اسهالی محسوب میشود که عامل آن میکروب وبا است.
علایم بیماری از سمی نشات میگیرد که توسط میکروب در روده باریک افراد آلوده ترشح میشود. میکروب از طریق مدفوع انسان در محیط پخش شده و آب و غذا را آلوده میکند. در سالهایی که وضعیت بهداشت عمومی در ایران بسیار نامناسب بود مهمترین راه پیشگیری، تزریق واکسن وبا قبل از ابتلا به بیماری بود و در آن زمان تنها مرکز تهیه واکسن در ایران انستیتو پاستور بود که تمام امکانات آن در اختیار آزمایشگاه میکروب شناسی قرار گرفت و کارکنان مرکز با ریاست اندامی شروع به کار کردند و سرانجام او توانست واکسن وبای التور را بسازد و از بروز فجایع هولناکتر جلوگیری کند.
این پزشک و باکتری شناس یکی از برترین پژوهشگران انستیو پاستور ایران بود که به خاطر خدمات ارزنده علمی و انسانی او یکی از حفرههای برخوردی روی سیاره زهره هم به نامش نام گذاری شده است.
همچنین به پاس خدمات نجات بخش این محقق، بلواری به همین نام در گلسار رشت احداث و تندیس آذر اندامی هم سال ۱۳۹۸ در ابتدای همین بلوار نصب شد.
این محقق جهانی ۲۸ مرداد ۱۳۶۳ به دلیل آمبولی ریه ناشی از تومور مغزی جان خود را از دست داد. آرامگاه آذر اندامی در قطعه ۱۸ ردیف ۳۶ شماره ۶ در بهشت زهرا تهران است.