همچنین در این بین استان گیلان با مجموع سپردههای ۳۵۵.۴ همت در رتبه هشتم قرار دارد. 
کارشناسان اقتصادی معتقدند تمرکز بیش از نیمی از کل سپردههای بانکی کشور (حدود ۶۰ درصد) در استان تهران و فاصله بسیار زیاد آن با سایر استانها، نشان دهنده عدم توازن منطقهای در توزیع سرمایه و منابع بانکی است. این وضعیت میتواند روند توسعه اقتصادی در استانهای محروم را با کندی مواجه کرده و شکاف طبقاتی و منطقهای را افزایش دهد.
از طرف دیگر تجربه نشان داده که تمرکزگرایی نه تنها به رشد اقتصادی کمک نمیکند که تبدیل به بزرگترین مانع برای شکوفایی ظرفیتهای محلی شده است.
رئیس پیشین بانک مرکزی محمدرضا فرزین درباره این موضوع گفته بود که با وجود سهم بسیار بالای استان تهران در تسهیلات و سپردهها تنها ۲۰ درصد در رشد اقتصادی سهم دارد. بنابراین باید ترتیبی اتخاذ شود تا بانکها در استانها اختیارات بیشتری داشته باشند. افزایش اختیارت نیز بایستی با تجهیز شعب بانکها همراه باشد.
به نظر میرسد این روند به نفع خود تهران هم نیست چراکه باعث ازدحام جمعیت، آلودگی و فشار بیشمار بر زیرساختهای پایتخت نیز میشود.
در سالهای اخیر اگرچه بانک مرکزی تلاش هایی برای تمرکززدایی و تفویض اختیارات به شعب استانی انجام داده، اما آمارها نشان میدهد که این تلاشها هنوز کافی نبوده و راه درازی تا رسیدن به وضعیت مطلوب باقی مانده است.