رویا پردازی مدیران شهری و بالاخص مدیریت شهرداری منطقه یک رشت بدانجا رسیده که قصد آزمون رانندگی شهروندان و مسافران را در این به اصطلاح شالیزار آسفالته دارند و به مقاوم‌ترین زیربندیها، تپه‌ای آسفالته جایزه می‌دهند!

به گزارش پایگاه خبری کلانشهر و به نقل از گیل خبر: از خیابان بیستون به داخل بلوار معلم میپیچیم و پس از فرار از موانع موقت سه راه معلم و ترافیک حدفاصل تا میدان مادر تازه دلخوش میداریم که مسیری کم ترافیک‌تر بسمت فاز دوم بلوار معلم در پیش گرفته‌ایم که ناگهان با کنده کاری فاضلاب وسط بلوار،دستگاههای حفار و لوله‌های نخراشیده‌ای که ماههاست بر روی چمن وسط بلوار است روبرو میشویم و در پی آن کنده کاری میدان سرگل و پس از آن نیز تپه و چاله‌های آسفالته بعد از میدان سرگل تا اتوبان جهاد که حاصل دوبار اسفالت دقیق و استاندارد پس از اشتباه فنی در کنده کاری و لوله گذاری فاضلاب است!  گویی که رویا پردازی مدیران شهری و بالاخص مدیریت شهرداری منطقه یک رشت بدانجا رسیده که قصد آزمون رانندگی شهروندان و مسافران را در این به اصطلاح شالیزار آسفالته دارند و به مقاوم‌ترین زیربندیها، تپه‌ای آسفالته جایزه می‌دهند!

خرابی‌ها چیزی نیست که در رشت نیابید و چندسالی است که شهرداری رشت از حجم بالای بدهکاری‌های خود درمانده شده و حتی مدیریت چندماهه مسعود نصرتی و ادعای واهی تلاش برای تسویه آنها نیز نتوانسته چاه بدهکاری شهرداری رشت را پرکند. در این بین شهرداری رشت به مدد شورا نشینان چهارم و پنجم خود بظاهر انقلابی در جذب اقوام و آشنایان صورت داده بطوری که پرسنل این ارگان از سه هزار و اندی از قبل از دوره ثابت قدم به بالای ۶۰۰۰ هزار نفر در این دوره رسیده است که تنها حقوق ماهیانه این افراد بیش از ۱۶۰ میلیارد ریال در ماه است!
اما با قبول تمامی این مصائب و هزینه‌های مازادی که روز به روز بر شهرداری رشت تحمیل میگردد سوال در اینجاست که ظاهرا افراد شخصی همچون پیمانکاران ساختمان و دستگاههای بانی حفاری‌های سطح شهر پول تخریب و بازسازی و مرمت آسفالت مربوط به خود را بحساب شهرداری رشت واریز میکنند اما بازهم مرمت و اصلاحی حتی در حد آسفالت فرسوده قبلی خود را شاهد نیستیم؟
سالهاست که پروژه‌های اسفالت و عمرانی شهرداری رشت توسط پیمانکاران به هر شکل ممکن انجام می‌شود و ناظرین شهرداری نیز پایان کار این پروژه‌ها را بدون دل نگرانی امضا می‌کنند اما هیچکس نمیپرسد که تکلیف نواقص و ضعف این پروژه‌ها آن هم تنها چندماه پس از اتمام آن به پای چه کسی است و مسئولیت امضا ناظرین که در قانون ذکر شده به چه شکلی پیگیری می‌شود؟!
شهر رشت همچنان بدون تکلیف است،کلانشهر بدون مدیریت کلان، مدیران بدون تکلیف،شورای شهر بدون اتحاد و ناظرین بدون عواقب مسئولیت امضا. با این اوصاف ظاهرا شهر رشت که در طول سالیان زیاد رکورد دار بسیاری از اولین‌ها در کشور بوده بار دیگر نیز اولینی را به دست مدیران شهری خود به منصه ظهور گذاشته است تا مسافران و شهروندان را انگشت به کام گذارد از این همه درایت و تدبیر:
«کلانشهر رشت،اولین شالیزار آسفالته کشور»!