کلانشهر: به گفته کارشناسان آموزش و پرورش به دلیل عدم آمادگی در حوزه آموزش مجازی در دوران کرونا، وضعیت علمی و آموزشی کشورمان در برخی زمینه‌ها با تهدیدات مختلفی مواجه شده است.

محمد داوری، کارشناس مسائل آموزش و پرورش و مشاور تحصیلی در مورد احتمال برگزاری امتحانات به صورت حضوری به خبرنگار اجتماعی رکنا اظهار داشت: نگرش متولیان و مسئولان آموزش و پرورش نسبت به برگزاری آزمون و امتحانات باید به صورت ریشه‌ای بررسی شود، اکنون مرکز سنجش و آموزش کشور تکلیفش را با نگاه سنتی در زمنیه برگزاری آزمون‌ها روشن نکرده است ما همچنان درگیر روش‌های سنتی هستیم که آزمون‌ها باید جنبه ارزیابی پیشرفت تحصیلی داشته باشد در حالی که عملاً این اتفاق نیوفتاده است، باید در نظر داشته باشیم که آزمون بخشی از فرایند آموزشی است که باید به سنجش پیشرفت عملکرد تحصیلی دانش آموزان و دانشجویان کمک کند. آزمون هایی که به صورت حضوری یا غیر حضوری تاکنون برگزار شده به دلیل این نگرش غلط نتیجه خاصی نداشته است و خروجی هر پایه به پایه بالاتر، هر مقطع به مقطع بالاتر و خروجی آموزش و پرورش به دانشگاه و دانشگاه به حوزه کار و اشتغال جامعه نتیجه مطلوبی دربر نداشته است. گویی آزمون هایی که در مقاطع و سطوح مختلف برگزار شده تضمین کننده میزان تحقق پیشرفت در حوزه دانش و مهارت دانش آموزان و دانشجویان نبوده است. اگر ما این کلیت را در نظر بگیریم، نتیجه خواهیم گرفت که بحث بر سر حضوری و غیر حضوری بودن امتحانات موضوعی فرعی است و موضوع ریشه‌ای تر، فلسفه امتحان و نگرش‌های نسبت به آن می‌باشد. اینگونه می‌شود نتایجی به بار آمده از دستورالعمل‌ها و چارچوب‌ها و نحوه اجرا رضایت بخش نیست و متناسب با فلسفه خود آزمون هم نیست.

نگرش وزیر آموزش و پرورش نسبت به امتحانات مچ گیرانه است

داوری در مورد صحبت اخیر وزیر آموزش و پرورش مبنی احتمال برگزاری حضوری امتحانات پایانی دانش آموزان ادامه داد: نگرش وزیر آموزش و پرورش در خصوص امتحانات اینگونه است که آن را نوعی مچ گیری می‌دانند و معتقدند که در آزمون مجازی و غیرحضوری امکان مچ گیری کردن وجود ندارد همچنین ممکن است دانش آموزان مرتکب به تقلب شوند، این نوع نگرش به نوعی فاجعه به حساب می‌آید زیرا از طرف دیگر نگرشی که در دانش آموزان و دانشجویان ایجاد شده، امتحانات را فرصت و سدی می‌دانند که باید در آن به معلمین و اساتید اثبات کنند که می‌توانند از آن سد عبور کنند و نمره قبولی کسب کنند. این درحالی است که در برخی کشورها این موضوع به گونه‌ای برنامه ریزی و فرهنگ سازی شده که خود دانش آموزان می‌دانند که اگر تقلب کنند از هدف امتحان دور می‌شوند، هدف امتحانات ارزیابی میزان پیشرفت و مشخص شدن نقاط ضعف و قوت برای معلم، استاد و دانش آموزان و دانشجویان است، بنابراین جدال بین برگزاری حضوری یا غیرحضوری در امتحانات ریشه‌اش در نگرانی است که نیازمند کار و برنامه درازمدت، با همین وضع موجود نیز اگر بخواهیم بررسی کنیم، نسخه واحد پیچیدن مخصوصاً برای آزمون نیمسال اول و یا آزمون هایی که نهایی نیست، ممکن است موجب ضایع شدن حق برخی دانش آموزان در رتبه بندی شان شود. باید بدانیم سیستم متمرکز را در هر جایی مفید بدانیم در سیستم آموزش و پرورش تمرکز، انحصار و نسخه واحد پیچیدن سم است، سمی که باعث شده نظام آموزشی ما تا حد زیادی ناکارآمد شود و در نتیجه باید در سایر زمینه‌ها این بخشنامه محوری، تمرکزمحوری و دستورالعمل محوری، آموزش و پرورش ما را کارآمد نکرده. در حال حاضر ما مدرسه و معلم خوب زیاد داریم اما آموزش و پرورش خوبی نداریم، این به معنای آن است که هر جا که ابتکار عمل به دست معلمان و مدارس سپرده شد و خلاقیت‌های خودشان را بروز دادند کارآمدتر شدیم و هر جا که مدرسه‌ای منتظر ماند تا بخشنامه‌ای برایش بیاید و بعد کارش را پیش ببرد آن مدرسه ناموفق بوده است، پس به طور کلی اصرار بر حضوری یا غیرحضوری بودن امتحانات با این توصیفات برای همه مقاطع، پایه‌ها و همه امتحانات اصلاً منطقی نیست و اصراری تشویش آور به حساب می‌آید و موجب نگرانی دانش آموزان و خانواده هایشان می‌شود، این موضوع از طرفی مدارس را نیز در محدودیت هایی قرار می‌دهد که اگر مجبور باشند بخشنامه‌ها را اجرا کنند با تبعات منفی مواجه می‌شوند، ضمناً از بعد کرونا هم بی‌تردید همه باید تسلیم نظرات و توصیه‌های علمی حوزه‌های بهداشتی و ستاد ملی مقابله با کرونا که منبع و مرجع دستوارت هستند باشیم.

تحمیل آموزش مجازی در سیستم آموزش و پرورش را به فال نیک بگیریم

این کارشناس مسائل آموزش و پرورش در خصوص تاثیر کرونا بر وضعیت علمی و آموزشی کشور اظهار داشت: کرونا می‌تواند فرصتی برای نظام آموزشی ما باشد، تلنگر هایی که کرونا به نظام آموزشی ما زده را می‌توانیم به فال نیک بگیریم، کرونا اول از همه آموزش مجازی را به عنوان آموزش مکمل در نظام آموزشی ما از خانه و مدرسه و از وزیر تا معلم تحمیل کرده است، این تحمیل شدن را می‌توان به فال نیک گرفت و از آن می‌توان به عنوان یادگاری کرونا برای نظام آموزشی مان یاد کرد. با این حال کرونا به دلایل مختلفی آسیب هایی نیز به سیستم آموزشی وارد کرده زیرا نظام آموزشی ما سنتی، متمرکز و متکی به معلم بوده و صرفاً با کتاب‌های درسی و آموزشی حرکت می‌کند. سیستم آموزشی ما نسبت به بسیاری از کشورهای دیگر آمادگی برای تطبیق با آموزش آنلاین و مجازی نداشته است، با این حال همانطور که قبلاً اشاره شد، هرجا مدارس حضور جدی پیدا کردند و مدیران مدارس وضعیت را به خوبی مدیریت کردند و معلمان نیز همراه بودند، ابراز کرده‌اند که بسیاری از کلاس‌های مدرسه را می‌توان به صورت مجازی و آنلاین برگزار کرد و به این واسطه از هزینه‌های برگزاری کلاس حضوری و رفت و آمدها و... کم کرد. در کشور ما که مشکلات اقتصادی و فرهنگی نسبتاً گسترده است و حتی حداقل‌ها برای بخشی از دانش آموزان تامین نمی‌شود جای تاسف است، بررسی‌ها نشان می‌دهد حداقل بین 15 تا 30 درصد دانش آموزان به امکانات و شرایط اولیه آموزش‌های مجازی دسترسی ندارند که می‌تواند به دلیل امکانات، اینترنت، ضعف معلم‌ها و مدارس یا والدین باشد.

داوری در رابطه با نقش والدین در آموزش‌های مجازی در دوران کرونا گفت: باید توجه داشت نقش والدین در امر آموزش آن هم در وضعیت کنونی بسیار مهم و تاثیرگذار است، در جایی گفته بودم اکنون خانه، مدرسه اول شده و پدر و مادر جایگزین مدیر و معلم شده‌اند و کمک دهنده آن‌ها هستند، این درحالی است که والدین هیچ وقت نمی‌توانند جای معلمان را بگیرند و نقش آن‌ها را ایفا کنند. در همین راستا فیلم‌های طنزی مبنی بر آموزش والدین به بچه