کلانشهر- زردچوبه به عنوان یک ادویه می‌تواند موثرترین مکمل غذایی باشد. بیشتر مطالعات نشان می‌دهند که خواص زردچوبه برای بدن و مغز بسیار زیاد است.
بیشتر این مزیت‌ها بدلیل وجود یک ترکیب فعال بنام کورکومین است. دراینجا می‌آموزیم که علم درباره زردچوبه و کورکومین و نیز مزیت‌های آن چه می‌گوید.

خواص زردچوبه و کورکومین چیست؟

زردچوبه ماده‌ای است که باعث رنگ زرد ادویه کاری می‌شود. هزاران سال است که هندیان از زردچوبه به عنوان ادویه و گیاه دارویی استفاده می‌کنند. اخیرا علم به ادعاهای قدیمیان درباره اینکه زردچوبه حاوی ترکیباتی با خواص درمانی است، رجوع کرده است.این ترکیبات، کورکومینوئید نامیده می‌شوند که مهمترین آنها، کورکومین است. کورکومین یک ترکیب فعال در زردچوبه است که اثرات ضدالتهابی قوی دارد و یک آنتی اکسیدان بسیار قوی است. 

 
1. زردچوبه حاوی ترکیبات زیست-فعال با خواص درمانی است

با این حال میزان کورکومین در زردچوبه چندان زیاد نیست و این میزان برحسب وزن حدود 3 درصد است. اکثر مطالعات روی این گیاه از عصاره زردچوبه که حاوی کورکومین است با دوزهایی که معمولا بیشتر از 1 گرم در روز است، استفاده کرده‌اند. ر

سیدن به این سطح با استفاده از ادویه زردچوبه در پخت موادغذایی بسیار سخت است.  به همین دلیل است که برخی افراد استفاده از مکمل‌ها را انتخاب می‌کنند. با این حال کورکومین بدرستی جذب جریان خون نمی‌شود. اگر بخواهیم اثرات کامل کورکومین را تجربه کنیم، لازم است دسترسی بدن به آن بهبود یابد (سرعتی که بدن، یک ماده را جذب می‌کند).

مصرف کورکومین با فلفل سیاه که حاوی پیپرین است زیست دسترسی آن را افزایش می‌دهد. پیپرین piperine یک ماده طبیعی است که جذب کورکومین را تا 2000 درصد تقویت می‌کند. در واقع بهترین مکمل‌های کورکومین حاوی پیپرین هستند که همین ماده، آنها را موثرتر می‌کند. 

کورکومین یک ماده محلول در چربی است بدین معنا که تجزیه می‌شود و در چربی یا روغن حل می‌شود. به همین دلیل است که مصرف مکمل‌های کورکومین با یک وعده غذای پرچرب بسیار مطلوب است.

2. کورکومین یک ترکیب ضدالتهابی طبیعی است

التهاب بسیار مهم است بطوری که در مقابله با مهاجمان بیگانه کمک می‌کند و در ترمیم آسیب و جراحات در بدن نقش دارد. اگرچه التهاب حاد و کوتاه مدت مفید است اما در صورتی می‌تواند باعث نگرانی شود که به یک مشکل مزمن در آید و به بافت‌های بدن حمله کند. امروزه دانشمندان براین باورند که التهاب مزمن و اندک می‌تواند در برخی بیماری‌ها نقش داشته باشد که از جمله می‌توان به بیماری‌های زیر اشاره کرد:

    بیماری قلبی
    سرطان
    سندروم متابولیک
    بیماری آلزایمر
    بیماری‌های تحلیل رونده

به همین دلیل است که هرکاری که می‌تواند در مقابله با التهاب مزمن کمک کند، در پیشگیری و درمان این بیماری‌ها مهم است.  درحالیکه موضوع التهاب چندبعدی است و هیچ پاسخ ساده‌ای ندارد اما نکته کلیدی درباره کورکومین این است که این ترکیب، یک ماده زیست-فعال است که می‌تواند با التهاب مقابله کند. با این حال لازم است از دوزهای بسیار بالا استفاده شود تا به نتایج درمانی دست یابیم. 

3. زردچوبه می‌تواند ظرفیت آنتی اکسیدان بدن را افزایش دهد

آسیب اکسیداتیو یکی از مکانیسم هایی است که باعث پیری و بیشتر بیماری‌ها می‌شود. آسیب اکسیداتیو دربرگیرنده رادیکال‌های آزاد است که مولکول‌های بسیار واکنشی هستند که با الکترون‌های آزاد واکنش می‌دهند. رادیکال‌های آزاد با مواد ارگانیک مثل اسیدهای چرب، پروتئین‌ها یا DNA واکنش می‌دهند. آنتی اکسیدان‌ها به این دلیل مفید هستند که آنها از بدن در برابر رادیکال‌های آزاد حفاظت می‌کنند. کورکومین یک آنتی اکسیدان قوی است که می‌تواند رادیکال‌های آزاد را بدلیل ساختار شیمیاییشان خنثی کند. 

به علاوه مطالعات حیوانی و سلولی نشان می‌دهد که کورکومین ممکن است عملکرد رادیکال‌های آزاد را متوقف کند و عملکرد دیگر آنتی اکسیدان‌ها را تحریک کند. لازم است برای اثبات این مزیت‌ها مطالعات بالینی بیشتری انجام شود.

4. کورکومین می‌تواند فاکتور نوتروفیک مشتق شده از مغز را تقویت کند

قبل از اینکه دانشمندان به درک بهتری از نورون‌ها برسند، براین باور بودند که نورون‌ها بعد از دوران کودکی قادر به تقسیم و تکثیر نیستند. با این حال امروزه آنها می‌دانند که چنین چیزی صحیح نیست.  نورون‌ها قادرند اتصالات جدیدی را شکل دهند و در نقاط معینی از مغز می‌توانند تکثیر شوند و تعداد آنها افزایش یابد.

یکی از محرک‌های اصلی این فرایند، فاکتور نوتروفیک مشتق شده از مغز (BDNF) است. این یک ژن است که در ساختن پروتئینی که مسئول تقویت حیات نورون هاست، دخیل است. پروتئین BDNF در عملکرد حافظه و یادگیری نقش دارد و می‌توان آن را در مناطقی از مغز که مسئول خوردن، نوشیدن و وزن بدن است، پیدا کرد.

بیشتر اختلالات مغزی با کاهش سطح پروتئین BDNF از جمله افسردگی و بیماری آلزایمر ارتباط دارند.  مطالعات حیوانی نشان دادند که کورکومین ممکن است سطح BDNF در مغز را افزایش دهد. 

بنابراین کورکومین می‌تواند در به تاخیر انداختن یا حتی معکوس کردن روند بیشتر بیماری‌ها و کاهش عملکرد مغز در ارتباط با سن موثر باشد. از آنجایی که این مطالعات روی حیوانات انجام شده است لذا بسختی می‌توان این نتایج را برای انسان‌ها بکار برد.

کورکومین می‌تواند به بهبود حافظه و توجه کمک کند که این اثرات آن را بر سطح BDNF منطقی نشان می‌دهد. با این حال مطالعات بیشتری برای اثبات این موضوع نیاز است.  

5. کورکومین می‌تواند خطر بیماری قلبی را کاهش دهد

بیماری قلبی اولین دلیل علت مرگ ومیر در جهان است. محققان، کورکومین را برای چندین دهه است که مورد مطالعه قرار داده‌اند و اطلاعات زیادی درباره آن کسب کرده‌اند. جای تعجب نیست که بیماری قلبی یک بیماری بسیار پیچیده است و عوامل گوناگونی منجر به آن می‌شود. 

کورکومین ممکن است به معکوس کردن بیشتر مراحل در فرایند بیماری قلبی کمک کند. شاید مزیت اصلی کورکومین در رابطه با بیماری قلبی، بهبود عملکرد اندوتلیوم-جداره عروق و رگ‌های خون است.

نارسایی اندوتلیوم یکی از محرک‌های اصلی بیماری قلبی است که این زمانی اتفاق می‌افتد که اندوتلیوم قادر به تنظیم فشارخون، انعقاد خون و دیگر فاکتورها نباشد. مطالعات متعدد نشان می‌دهند که کورکومین می‌تواند منجر به بهبود سلامت قلب شود. به علاوه یک مطالعه نشان داد که کورکومین به اندازه ورزش برای زنان یائسه موثر است.

به علاوه کورکومین می‌تواند به کاهش التهاب و اکسایش که می‌تواند در بیماری قلبی نقش داشته باشد، کمک کند. در یک مطالعه روی 121 نفر که تحت جراحی بایپس شریان کرونری قرار گرفتند، محققان آنها را به دو گروه دارونما یا گروه آزمایش تقسیم کردند که گروه آزمایش، 4 گرم کورکومین را طی چند روز قبل و بعد از جراحی دریافت کرد. نتایج نشان داد که گروه کورکومین، کاهش خطر حمله قلبی در بیمارستان به میزان 65درصد را تجربه کرد.

6. زردچوبه ممکن است به پیشگیری از سرطان کمک کند

سرطان یک بیماری است که با رشد غیرقابل کنترل سلول تشخیص داده می‌شود. سرطان انواع گوناگونی دارد و به نظر می‌رسد که تحت تاثیر مکمل‌های کورکومین می‌باشد. کورکومین به عنوان یک ماده دارویی در درمان سرطان مورد مطالعه قرار گرفته و یافته‌ها نشان دادند که این ماده بر رشد و پیشرفت سرطان تاثیر دارد.

مطالعات نشان دادند که کورکومین می‌تواند در موارد زیر مفید باشد:

    کمک کردن به مرگ سلول‌های سرطانی 
    کاهش آنژیوژنز (رشد رگ‌های خونی جدید در تومورها)
    کاهش متاستاز (پراکنده شدن سرطان)

اینکه آیا دوز بالای کورکومین –ترجیحا با یک تقویت کننده جذب مثل پیپرین-می‌تواند به درمان سرطان در انسان‌ها کمک کند، هنوز بدرستی مورد مطالعه قرار نگرفته است. با این حال شواهد نشان می‌دهد که کورکومین ممکن است از وقوع سرطان بخصوص سرطان‌های دستگاه گوارش مثل سرطان کالورکتال پیشگیری کند.

در یک مطالعه 30 روزه روی 44 مرد با ضایعاتی در کولون که گاهی به ضایعات سرطانی تبدیل می‌شوند، مصرف 4 گرم کورکومین در روز، تعداد ضایعات را تا 40 درصد کاهش داد.

7. کورکومین می‌تواند در درمان بیماری آلزایمر مفید باشد

بیماری آلزایمر شایعترین نوع دمانس (زوال عقل) است که می‌تواند منجر به 70درصد دمانس (زوال عقل) شود. درحالیکه درمان برای برخی از علایم بیماری‌ها وجود دارد اما هیچ درمانی برای بیماری آلزایمر وجود ندارد. به همین دلیل است که پیشگیری از وقوع این بیماری بسیار مهم است.

خبرهای خوبی درباره درمان این بیماری شنیده شده است زیرا شواهد نشان داده‌اند که کورکومین از سد خونی -مغزی عبور می‌کند. مشخص شده که التهاب و آسیب اکسیداتیو در بیماری آلزایمر نقش دارند و کورکومین اثرات مفیدی برای هردو دارد. به علاوه ویژگی اصلی بیماری آلزایمر، ساختن پروتئین هایی بنام پلاک‌های آمیلوئیدی است.

مطالعات نشان می‌دهند که کورکومین می‌تواند به پاک شدن این پلاک‌ها کمک کند. اینکه آیا کورکومین می‌تواند سرعت پیشرفت بیماری آلزایمر را کند و آهسته کند و یا حتی روند آن را معکوس کند، هنوز مشخص نشده و نیاز به مطالعه دارد.

8. بیماری آرتروز به مکمل‌های کورکومین پاسخ خوبی می‌دهد

آرتروز یک بیماری شایع در کشورهای غربی است. آرتروز انواع مختلفی دارد که اکثر آنها باعث التهاب مفاصل می‌شوند. با توجه به اینکه کورکومین یک ترکیب ضدالتهابی قوی است، ممکن است به آرتروز کمک کند.

در واقع مطالعات متعدد نشان می‌دهند که یک رابطه بین کورکومین و آرتروز وجود دارد. در مطالعه روی افراد دچار روماتوئید آرتروز، کورکومین حتی موثرتر از داروی ضدالتهابی بود.  بیشتر مطالعات به اثرات کورکومین بر آرتروز و بهبود علایم آن اشاره کردند.

9. کورکومین برای افسردگی مفید است

کورکومین امیدهایی را برای درمان افسردگی ایجاد کرده است. در یک کارآزمایی کنترل شده، 60 بیمار افسرده به طور تصادفی به سه گروه تقسیم شدند. گروه اول، داروی پروزاک را دریافت کرد. گروه دوم 1 گرم کورکومین را دریافت کرد و گروه سوم داروی پروزاک و کورکومین را دریافت کرد.

بعد از 6 هفته، کورکومین به همان اندازه داروی پروازک منجر به بهبود شد. گروهی که ترکیبی از داروی پروازک و کورکومین را دریافت کرد، بهترین نتایج را نشان داد. طبق این مطالعه کوچک، کورکومین به اندازه داروهای افسردگی موثر است. افسردگی با کاهش سطح BDNF و کوچک شدن هیپوکامپ ارتباط دارد.

هیپوکامپ یک ناحیه از مغز است که در یادگیری و حافظه نقش دارد. کورکومین می‌تواند به تقویت سطح BDNF و معکوس کردن برخی از این تغییرات کمک کند. برخی شواهد نشان می‌دهد که کورکومین می‌تواند ناقلان عصب یعنی سرتونین و دوپامین را تقویت کند.

10.کورکومین ممکن است در به تاخیر انداختن فرایند پیری و مقابله با بیماری‌های مزمن مرتبط با سن کمک کند

اگر کورکومین می‌تواند به پیشگیری از بیماری قلبی، سرطان و آلزایمر کمک کند، ممکن است مزیت هایی برای طولانی شدن عمر داشته باشد. این نشان می‌دهد که کورکومین ممکن است به عنوان یک مکمل ضدپیری خاصیت قوی داشته باشد. با توجه به اینکه اکسایش و التهاب در فرایند پیری نقش دارند، کورکومین ممکن است اثراتی داشته باشد که بتواند از وقوع بیماری پیشگیری کند.