کلانشهر: در طبیعت طوطی ‌ها در گله‌ و به صورت اجتماعی زندگی کرده و یاد می‌ گیرند که عبارات و به اصطلاح حرف‌های گله ‌شان را تقلید کنند تا بدانند چه کسی به گله آن‌ها تعلق دارد و کدام طوطی برای آن‌ها بیگانه است.

تصویربرداری‌های علمی و پزشکی نشان می‌‌دهد: مغز طوطی‌‌ها ساختار متفاوتی با پرندگان آوازخوان دیگر دارد و این مساله می‌تواند به توضیح این که چرا طوطی‌ها در یادگیری صوتی و ادای کلمات مختلف مانند انسان بسیار خوب هستند، کمک کند.

از سوی دیگر باید توجه داشت که در شرایط اسارت که این پرنده به تنهایی در قفس زندگی می‌کند، تنها صدایی که شنیده و به ان دسترسی دارد، گفتار انسان است.بنابراین این پرندهای با هوش به طور طبیعی یاد می‌ گیرند که به جای صدای هم نوعان خود  از  صدای انسان‌ها  تقلید کنند.

البته باید توجه داشت در انسان، تغییر شکل دهان به شکل دهی صدا به گفتار کمک می‌کند در حالی که طوطی‌ها فاقد لب هایی هستند که به تغییر شکل دهان آن‌ها در حین حرف زدن کمک ند.

علی رغم این موضوع برخی از نژادهای طوطی مانند طوطی خاکستری آفریقایی، آن قدر قانع کننده صحبت می‌کنند که می‌تواند از پشت تلفن یک فرد شنوده را فریب دهد که مخاطب وی یک انسان است.  این که طوطی‌ها بدون داشتن لب و تارهای صوتی مشابه انسان صحبت می‌کنند،  نشان دهنده قابلیت منحصر به فرد آن‌ها است.

 حنجره طوطی‌ها یک ساختار توخالی و Y شکل منحصر به فرد در بین سایر پرندگان است که بین پایه نای و ریه‌های این جانور قرار دارد. در حقیقت طوطی‌ها با تکیه بر این حنجره خاص می‌توانند مانند انسان صحبت کنند.

از منظر علمی همانطور که پرنده نفس می‌کشد، هوا از طریق حنجره وی عبور کرده و لرزش تارهای موجود در آن، صدا ایجاد می‌کند. شکل این صدا به شدت توسط یک سری ماهیچه‌ها و حلقه‌های استخوانی نرم در قسمت بیرونی حنجره کنترل می‌شود. این توانمندی به طوطی ‌ها امکان می‌‌دهد کلماتی مشابه انسان را تقلید کنند.