نکاتی که لازم است هر زنی درباره عفونت قارچی بداند
این عفونت جز عفونتهای منتقله جنسی نیست ولی شانس ابتلا به آن بعد از اولین رابطه جنسی افزایش مییابد.
علائم این عفونت قارچی چیست؟
خارش، قرمزی و تورم اطراف واژن، درد، قرمزی و خارش واژن، سوزش و درد در هنگام ادرار، درد در هنگام رابطه جنسی، ترشحات آبکی، سفید و چسبندگی کم و نمای پنیر دلمه شده از مهمترین علائم ابتلا به این عفونت است.
به صورت طبیعی در ناحیه واژن جمعیت متعادلی از باکتریها و قارچها زندگی میکنند. در حالتی که به دلیل مصرف آنتی بیوتیک، استرس، عدم شست و شوی مناسب، رطوبت، دیابت کنترل نشده، حاملگی، نقص و یا کاهش سیستم ایمنی و هورمون درمانی هایی که باعث افزایش سطح استروژن میشوند، در تعادل جمعیت باکتریایی قارچی این ناحیه تغییری به وجود آید، این عفونت ایجاد میشود.
اگرچه در اکثر مواقع علائم کاملا مشخص است ولی برای تعدادی از افراد به دلیل شباهت علائم این عفونت با باقی عفونتهای ناحیه واژن تشخیص قارچی بودن عفونت سخت است. معمولا پزشک با معاینه بالینی قادر به تشخیص است ولی گاهی با استفاده از سواپ با نمونه گیری ازمایعات روی مخاط واژن و مشاهده آن زیرمیکروسکوپ به دنبال عامل قارچی میگردد.
مشابه این تستها برای تشخیص واژینوزیس باکتریایی و تریکومونازیس که انواع دیگری از عفونتهای ژنیتال هستند هم صورت میگیرد.
اگرچه درمانهای مختلفی برای عفونت قارچی وجود دارد ولی معمولا با داروهای موضعی که بر واژن و اطراف آن قرار میگیرند درمان میشود.
چه زمان متوجه شوم که بهبود یافتهام؟
شما بلافاصله ممکن است بعد از چند روز از شروع درمان احساس بهبود کنید. اگر بعد از پایان درمان باز هم علائمی داشتید به پزشک مراجعه کنید چرا که احتمالا نیاز به تغییر دارو داشته باشید.
اگر مکرر دچار عفونت قارچی میشوید حتما به پزشک مراجعه کنید تا مطمئن شوید که صد در صد این عفونت قارچی و از این نوع مخمر است چرا که علائم این عفونت مشابه سایر عفونتهای واژینال توسط عوامل دیگر و یا آلرژی است. علت دیگر ابتلا مکرر شما هم میتواند به دلیل نقص ایمنی باشد.
راههای پیشگیری از عفونت چیست؟
از دوش واژینال استفاده نکنید.
از نوار بهداشتی و محصولات عطردار استفاده نکنید.
از حمام با آب داغ پرهیز کنید.
خود سرانه آنتی بیوتیک مصرف نکنید.
همواره ناحیه تناسلی خود را خشک و تمیز نگه دارید.
//=normalizeText($row['content']) ?>
