اختصاصی کلانشهر:ارسلان محمدنیا- یازدهم اردیبهشت ماه روز جهانی کارگر است. کارگران ایران در بسیاری از مشاغل شرایط دشواری دارند. شرایط سخت کاری بویژه برای افرادی که به عنوان پاکبان فعالیت می‌کنند بیشتر صدق می‌کنند. پاکبانانی که طرفِ قرارداد شهرداری رشت هستند هم از این قاعده کلی مستثنی نیستند. شماری از آنها در همین کارِ سخت و طاقت فرسا امنیت شغلی ندارند و با قراردادهای کاری کوتاه مدت مشغول فعالیت هستند. میزان پرداختی‌ها با توجه به تورم حاکم بر اقتصاد ایران، کفاف هزینه‌های زندگی پاکبانان را نمی‌دهد. آنها حتی درباره لباس مناسب بویژه در زمستان شرایط قابل قبولی ندارند.

در کنار این موارد عدم رعایت بهداشت عمومی از سوی شماری از شهروندان باعث آزردگی خاطر این افراد می‌شود. صاحبان برخی از کسب و کارها در رشت، زباله‌های تولیدی روزانه خود را بدون هیچ تفکیک و بسته بندی در سطح کوچه و خیابان تلنبار می‌کنند. شهروندانی که کم تعداد هم نیستند زباله‌های خود را در نقاط مختلف بویژه در پارکها و پیاده راه رشت رها می‌کنند.
در کنار این موارد، زباله گردها هم زحمت این  کارگران را مضاعف کرده‌اند. آنها با پاره کردن کیسه‌های زباله به دنبال تفکیک برخی زباله‌های خشک و تَر هستند و زباله هایی که از نظرشان قابل فروش نیست را در کوچه‌ها و خیابانها می‌ریزند که باعث زحمت چند باره پاکبانان می‌شود.

در حالی که رشت شهری پُرباران است اما شبکه فاضلاب و دفع آبهای سطحی آن ناقص است. پاکبانان رشت در برخی مناطق بارها و بارها مجبورند برای باز کردن مسیرهای مسدود شده وارد انبوهی از آب‌های آلوده و مخلوط با فاضلاب شوند. ترمیم شبکه فاضلاب شهر کاری چند ساله است و با توجه به وضعیت اقتصادی نمی‌توان انتظار بهبود آن را در کوتاه مدت داشت. کاش شهروندانی که توجه چندانی به بهداشت محیط زندگی خود ندارند با دیدن زحمات و شرایط سخت کاری پاکبانان از این پس تلاش کنند زباله کمتری تولید کنند، اگر تولید می‌کنند آنها را تفکیک کنند و در کوچه و خیابانهای رشت آشغال نریزند.