مشاهده کودکانی که به جای بازی و حضور در مدرسه در سطح خیابانها برای لقمه نانی تلاش می‌کنند خاطرِ هر بیینده‌ای را آزرده می‌کند.البته که حضورِ کودکان کار در خیابان‌ها فقط بخش کوچکی از ماجراست. چون هزاران کودک در ایران و جهان در کارگاه‌های رسمی و غیررسمی مشغول کارند. آنها عموما افرادی بی‌پناه هستند که برای زندگی و یا زنده ماندن تلاش می‌کنند یا در چرخه باطل فقر گرفتار و در کودکی نان آور خانواده شده‌اند. گاهی هم آنها قربانی پدر و مادران بی‌مسئولیتی می‌شوند که فرزندانی به دنیا می‌آورند بدون آنکه به چگونگی بزرگ شدن و تامین هزینه هایشان بیاندیشند.
کاش شرایط به سمتی پیش برود که هیچ کودکی مجبور نباشد به کار اجباری تَن دهد.