کارشناس محیط زیست کشور در همایش چالش‌های زیست محیطی گیلان گفت: در کشوری که آب قابل استحصال آن ۱۰۰ میلیارد مترمکعب و کل آب شرب مورد نیازش هشت میلیارد مترمکعب (هشت درصد آن) است، چرا نان عده‌ای در تفکر سازه‌ای در آب قرار می‌گیرد تا شرایطی فراهم کنند که از کمبود و کابوس به نام تشنگی، امنیت غذایی بلرزیم؟

کلانشهر : به گزارش روز دوشنبه ایرنا، محمد درویش در جمع گروه‌های زیست محیطی گیلان در دانشگاه آزاد لاهیجان با بیان این که نیاز غذایی کشور ۵۰ میلیون تن است اظهار داشت: میزان تولید مواد غذایی طبق آمار وزارت جهاد کشاورزی ۱۳۰ میلیون تن است و ۳۵ میلیون تن هم غذا وارد می‌کنیم و بازهم ۱۴میلیون نفر از جمعیت کشور زیر خط فقر زندگی می‌کنند و از ترس کمبود آب و غذا، سدهای بیشتری ساخته می‌شود.

وی مهمترین چالش استان گیلان را انباشت زباله، مدیریت پسماند و تصفیه فاضلاب عنوان و تصریح کرد: چرا میلیاردها تومان صرف سدسازی در گیلان می‌کنید یک درصد آن را هم صرف ساخت تصفیه خانه و ساماندهی زباله‌ها نمی‌کنید؟ که هزینه‌ها و خسارت‌های آن هم کمتر است.

وی در خصوص طرح انتقال آب خزر به کویر سمنان خاطرنشان کرد: باید با بیانی مخالفت کنیم که شائبه ملاحظات قومیتی وجود نداشته باشد، این واکنش و موضع گیری باید در برابر تمامی تنش‌های هیدرولیکی صورت گیرد.

وی با اشاره به مزیت‌های طبیعی بی‌نظیر گیلان و از سویی فقر و محرومیت این استان گفت: گیلان که از نظر وسعت از استان‌های کوچک کشور است ۴۰ رودخانه دائمی یعنی نزدیک نیمی از رودخانه‌های دائمی ایران را درخود جای داده، استانی برخوردار از طبیعتی ارزشمند و بی‌رقیب با انبوه‌ترین رویشگاه‌های جنگلی کشور، که هیچ استانی از نظر تولید آب قابل مقایسه با آن نیست، تنوع زیستی آن چند برابر بالاتر از سایر استان هاست و جذابیتی که در گردشگری طبیعی آن وجود دارد قابل رقابت با استان‌های دیگر نیست چگونه است جزء برخوردارترین استان‌های ایران محسوب نمی‌شود؟

درویش یادآورشد: همه این مزایا درحالی است که متاسفانه فقر در آن بیداد می‌کند و درآمد سرانه آن کمتر از بسیاری از استان‌های دیگر کشور است و مشکلات عدیده‌ای این استان را درگیر کرده است و از طرفی نرخ بیکاری آن بسیار بالاست و اگر این هنر را نداریم که در استان گیلان که یکی از زیباترین چشم اندازهای طبیعی این سرزمین را دارد نتوانیم کیفیت درخوری برای مردم فراهم کنیم تولید را پایدار کنیم حتما یک جای مدیریت مشکل وجود دارد.

رییس کمیته محیط زیست یونسکو در ایران یادآور شد: اگر می‌خواهیم سرمایه گذاری کنیم تا این مولفه‌های زیستی دوباره به شرایط مطلوب برگردند باید این بازگشت، خسران اقتصادی برای مردم ایجاد نکند که هیچ، کیفیت زندگی آنها را هم بهتر کند که دانشگاه‌ها در حوزه منابع طبیعی، محیط زیست، زمین شناسی و کشاورزی و فعالان محیط زیست باید از چنین ظرفیت هایی برخوردار باشند.

این کنشگر مسایل زیست محیطی کشور تصریح کرد: امروز همه مردم ۳۰ استان دیگر کشور به گیلان نگاه می‌کنند استانی که از لحاظ مواهب طبیعی و ریزش آسمانی بی‌نظیر است و از نظر میزان متوسط ریزش آسمانی چهار برابر نیازهای آبی استان در حوزه شرب، صنعت و کشاورزی ریزش جوی دارد که اگر نتوانیم این مزیت‌ها را تبدیل به ثروت کنیم بقیه استان‌ها که از چنین مزیت هایی برخوردار نیستند حتما گرایه‌های محیط زیستی را از عنوان توسعه خود حذف خواهند کرد.

وی خطاب به گروه‌های فعال دارای دغدغه‌های زیست محیطی اظهار داشت: چیزی که از همه مهمتر است آدم هایی هستند که در یک سرزمین زندگی می‌کنند و باید دیده می‌شوند و اگر دیده شوند همچنان که نسبت به فرزندانشان حساسیت نشان می‌دهند نسبت به سرزمین و محیط اطراف خود حساسیت نشان می‌دهند در این حالت شرایط بر خواهد گشت.

این کنشگر محیط زیست تاکید کرد: باید فعالان و متخصصان محیط زیست در چیدمان متولیان توسعه کشور دیده شوند.

درویش اظهار داشت: آنها که متولی چیدمان توسعه در کشور هستند نباید فعالان و متخصصان محیط زیست را مانع توسعه ببینند که بخشی از آن به عملکرد این گروه‌ها و برخی نیز به دیدگاه خود این متولیان بر می‌گردد.

عضو هیات علمی موسسه تحقیقات منابع طبیعی کشور افزود: فعالان و متخصصین حوزه محیط زیست برای شنیده شدن و جدی گرفته شدن باید با زبان علم، منطق، با شجاعت و صداقت شیوه‌ای را ارایه کنند که این روش هم پاسخگوی معیشت مردم و هم پاسخگوی تاب آوری سرزمین باشد.

گیلان با محیط زیست زیبا و شکننده از مشکلات محیط زیستی مهمی چون مدیریت نامناسب زباله، فقدان وجود تصفیه خانه فاضلاب، آلودگی رودخانه‌ها رنج می‌برد.