سهیلا پورمحمدی در بخش مسابقه فیلم کوتاه داستانی چهل و سومین جشنواره فیلم فجر برنده دیپلم افتخار اقتباس ادبی برای فیلم «کوتَی» با تهیه کنندگی انجمن سینمای جوانان رودبار شد. او از هوشنگ مرادی کرمانی برای اجازه اقتباس از اثرش قدردانی کرد.

 پورمحمدی که متولد 1363 در رشت و دارای مدرک تحصیلی کارشناسی مدیریت فرهنگی است از سال هشتاد و یک در انجمن سینمای جوانان فیلم سازی را شروع و تاکنون بیست فیلم کوتاه داستانی،مستند کوتاه و دو مستند بلند ساخته است. 
پورمحمدی تاکنون با 5 فیلم کوتاه داستانی حرفه‌ای و دو مستند بلند موفق به حضور در جشنواره‌های مختلف ملی و بین المللی شده است و جایزه ویژه هیات داوران سی و هشتمین جشنواره فیلم کوتاه تهران برای فیلم »جان داد» را در کارنامه دارد.

عوامل فیلم کوتاه «کوتی» که دیپلم افتخار جشنواره فیلم فجر 1403 را صاحب شد عبارت‌اند از:

کارگردان هنری: سید محسن پورمحسنی شکیب، برنامه ریز و دستیار کارگردان: عرفان پندار،  مدیر فیلم برداری: آرمین یوسف زاده، دستیاران فیلم برداری: نعیم اسمی، میلاد محالی، محمدرضا بیدار،  صدابردار: علیرضا دریادل،  دستیار صدا: روزبه موحدی، عکاس: پرهام علاالدینی، دستیارصحنه: محمد نورخواه، تبسم سعادتی، مدیرتولید: مهرزاد فکری، تدارکات: امیر کیهانی، بازیگران: فهیمه مومنی، محمد جعفری لفوت، جواد ذهنی، هیراد رستمی، تدوین: علی صداقت، صدا گذاری: محمد مهدی جواهری زاده، آهنگساز: پیام آزادی، تصیح رنگ: سامان وفایی مجد، هنروران: یاسین نظام دوست، ایلیا باقری، امیر علی خوشخو.

این کارگردان در گفت وگویی با «دانشجو» پیرامون فیلمش گفت: با دیدن فیلم هایی که برگرفته از آثار استاد هوشنگ مرادی کرمانی بود که به سینما علاقه مند شدم و فیلم «کوتی» به نوعی ادای دین من به این نویسنده بزرگ است.

پورمحمدی افزود: «کوتی»، قصه پسربچه‌ای ست که پدر ندارد و برای اولین بار می‌خواهد از مادرش جدا شود و تنهایی به حمام عمومی مردانه برود. فضایی که از آن به شدت می‌ترسد، اما چاره‌ای نیست، او مجبور است به ترس هایش غلبه کند و یک قدم برای بلوغ و بزرگ شدنش، بردارد.

او با بیان اینکه مجموعه داستان‌های استاد مرادی کرمانی، این آثار ماندگار ادبیات کشورمان، مرا به سینما علاقه مند کرد، اظهار داشت: صادقانه بگویم، هیچ وقت به این فکر نمی‌کردم بخواهم کارهای اقتباسی را تجربه و تولید کنم؛ بلکه همیشه درصدد ساخت فیلمنامه‌های خودم بودم. اما این خواسته ی من برای آثار هوشنگ مرادی کرمانی صدق نمی‌کند، چراکه با دیدن فیلم هایی که برگرفته از آثار او بود به سینما علاقه مند شدم. فیلم «کوتی» به نوعی ادای دین من به این نویسنده بزرگ است.

این کارگردان جوان سینما ادامه داد: فیلم «کوتی» برگرفته از داستان «حمام» از مجموعه قصه‌های «تنور» است. درواقع فضای قصه‌های آقای مرادی کرمانی با فضای ذهنی و فیلمنامه‌های من نزدیک است و همین موضوع باعث شد تا من فیلم «کوتی» را بسازم.

وی درخصوص تغییر لوکیشن و گویش‌ها در فیلم «کوتی» بیان کرد: محدودیت هایی که در بودجه داشتیم باعث شد تا فیلم را در گیلان تولید کنیم و نتوانیم آن طور که باید عین به عین قصه «حمام» را پیش ببریم. چراکه با تغییر لوکیشن از گیلان، گویش‌ها، نوع لباس‌ها و حتی رفتار شخصیت‌ها هم متفاوت می‌شد، به همین خاطر همواره با آقای مرادی کرمانی در تماس بودم تا برداشت درستی از قصه داشته باشم.

پورمحمدی افزود: شاید بخشی از تغییرات به واسطه تغییر لوکیشن بود، اما آزادی عمل من در قصه هم برایم اهمیت داشت؛ چراکه می‌خواستم برداشت خودم را از قصه داشته باشم و این شانس را داشتم که آقای مرادی کرمانی این اجازه را به من داده بود.

پورمحمدی با اشاره به اینکه فیلم «کوتی» به خاطر اقتباس از کتاب «تنور» در بخش ویژه کتاب و سینمای چهل ویکمین جشنواره بین المللی فیلم کوتاه تهران جایزه «نهاد کتابخانه‌های عمومی کشور» را دریافت کرد، درباره تأثیرگذاری حمایت نهادهای فرهنگی و ادبی از فیلمسازان جوان تصریح کرد: قطعاً توجه نهادی فرهنگی به «کوتی» برای من ارزشمند است. در واقع یکی از راه‌های ماندگاری آثار ادبی تبدیل شان به فیلم است، کاری که نهاد کتابخانه‌های عمومی کشور و سازمان هایی مثل آن می‌توانند روی آن سرمایه گذاری و توجه ویژه داشته باشند.

کارگردان فیلم کوتاه «دَدَ چوپان» یادآور شد: برخی از فیلمسازان جوان هستند که دوست دارند کارهای اقتباسی تولید کنند، اما جایی را برای حمایت ندارند، حتماً حمایت نهادهای فرهنگی برای این که یک سری فیلم ارزشمند و فاخر تولید شود خیلی ارزشمند و ضروری است.

پورمحمدی درباره حضور فیلم «کوتی» در چهل و سومین جشنواره فیلم فجر، گفت: جشنواره‌ها خیلی قابل پیش بینی نیستند و بیشتر سلیقه هیئت داوران مهم است. علاوه بر اینکه در این بین فیلم‌های خوب دیگری هم هستند. من به دیده شدن «کوتی» در فجر امسال خیلی امیدوارم، البته نه به خاطر اینکه فیلم من است، تنها برای قلم ارزشمند استاد مرادی کرمانی که منجر به ساختن این فیلم شد.