این گروه از پزشکان عمومی که در بعضی بیمارستان‌ها به تنهایی بارِچند صد بیمار مراجعه کننده به اورژانس را در طی ماه به دوش می‌کشند می‌گویند چگونه مقامات وزارت بهداشت می‌پذیرند یک پزشک که وظیفه کمک به بیماران پراسترس اورژانس را دارد با ماهیانه حدود ۱۴میلیون تومان زندگی‌اش را بگذراند؟

تعدادی از پزشکان امضا کننده نامه به کلانشهر گفتند:اعتراض ما برای دریافت معوقات مان در حالی است که در بهترین حالت رقم هر ماه کارانه (پرداختی که برای جبران حقوق اندک و خدمات مختلف و پرتعداد به شکل پاداش و حقوق در نظر گرفته شده) به ۱۲میلیون تومان می‌رسد. یعنی پزشکانی که شیفت‌های طولانی ۱۲ ساعت و بیشتر را با ویزیت روزانه حدود ۱۵۰ بیمار بسیار بدحال داشته‌اند در بهترین حالت که معوقات نداشته باشند،هم دریافتی اندکی دارند که هیچ تناسبی با مسئولیتهایشان در اغلب بیمارستانها ندارد.

وظیفه پزشکان مستقر در اورژانس چیست؟

یکی از پزشکان شاغل در اورژانس بیمارستان‌ها در توضیح بخشی از شرایط کاری دشوار خود و همکارانش گفت: فردی که پزشکی را انتخاب کرده است پس از دوره ۷ ساله، برای آزادسازی مدرکش موظف به گذراندن طرح ۲ ساله براساس فراخوان وزارت بهداشت در استانها است. یعنی معاونت توسعه وزارتخانه، هر ۳ ماه یک بار کمبودهای پزشک در بخش‌های مختلف استان را مشخص می‌کند که اولویت با تامین پزشک برای بخش اورژانس است.

بعضی از این پزشکان عمومی بعد از جذب در بیمارستان‌های دولتی در کنار متخصص طب اورژانس و رزیدنت و... به وضعیت بیماران بدحال رسیدگی می‌کنند اما در بیمارستان‌های مانند منجیل، فومن، ماسال،سیاهکل و...که متخصص طب اورژانس در بیمارستان حضور ندارد، پزشک عمومی وظیفه رسیدگی به وضعیت تمام بیماران مراجعه کننده اعم از سکته،انواع حوادث مانند تصادف و مراجعان پرتعدادی که ممکن است برای آبریزش بینی هم به مرکز فوریت‌های بیمارستان مراجعه کرده باشند،را برعهده دارد.

ریزش مو هم اورژانسی است؟

یکی دیگر از پزشکان مستقر در اورژانس در این ارتباط به کلانشهر گفت:به جز بحث حقوق اندک و معوقات مختلف،گویا برای برخی از مردم هم هنوز مفهوم «اورژانس بیمارستان» روشن نشده است. مثلا برای سرماخوردگی،میخچه و حتی ریزش مو به اورژانس مراجعه می‌کنند و انتظار دارند خیلی فوری هم به وضعیتشان رسیدگی شود.

ویزیت چند هزار بیمار برای حقوق ۱۴ میلیونی

این پزشک زن گفت:ما انتظار نداریم که همه مردم بدانند پزشکی که در اورژانس مستقر است گاهی طی ۸ تا ۱۲ساعت ۱۵۰بیمار را ویزیت کرده است. آنهم برای دریافت ماهیانه حدود ۱۴میلیون تومان و کارانه‌ای که سال به سال برای پرداختش باید التماس و اعتراض کنیم. یعنی ما کاری را در فرودین ماه ۱۴۰۳ انجام داده‌ایم و طبق قانون و قرارداد قرار بوده همان ایام پرداخت شود اما حالا بعد از حدود یک سال همچنان خبری از آن نیست. او اضافه کرد این در حالی است کارفرمایی که حق و حقوق اندک ما را پرداخت نمی‌کند به دلیل کمبود پزشک ما را مجبور به اضافه کاری هم می‌کند. اما بعد از گذشت چند ماه به پزشکانی که با دستور مجموعه بهداشت و درمان ساعات طولانی مجبور به اضافه کاری شده‌اند می‌گویند هیچ پرداختی تحت این عنوان به شما تعلق نمی‌گیرد.او با طرح این سوال که واقعا انتظار می‌رود چنین پزشکی در ادامه کارش با روحیه‌ای مناسب به پروسه درمان بیماران کمک کند؟

دیگر پزشک امضا کننده این نامه که در یکی از بیمارستانهای مرکز استان مستقر است گفت من و بعضی از همکارانم به طور متوسط بین ۱۵۰ تا ۱۸۰ ساعت کشیک داریم اما در برخی بیمارستان‌ها بدلیل کمبود پزشک این عدد به بالای ۲۲۰ ساعت هم می‌رسد. این در حالی است که وزارت بهداشت برای جبران این حجم از کار پزشک حقوق ابتدایی او را برای حفظ انگیزه و افزایش کیفیت خدمات به بیماران انجام نمی‌دهد.

حقوق ۱۰۰میلیونی نیروهای خصولتی در مقابل حقوق سالانه پزشکان

این پزشک با طرح این سوال که چگونه یکی از حساس‌ترین و پراسترس‌ترین بخش‌های بیمارستان به پزشک سپرده می‌شود اما مثلا حق و حقوق همان پزشک که در سال حدود ۱۰۰میلیون تومان می‌شود را پرداخت نمی‌کنند؟ او اضافه کرد عدم پرداخت همین حقوق و حقوق اندک ما که بارِ بیماری یک شهر را به دوش می‌کشیم در حالی است که مثلا فردی به صرف آنکه در مجموعه وزارت نفت، صمت و یا شرکت‌های خصولتی مشغول کارهایی که عموما هیچ نسبتی با کارآمدی هم ندارد ماهیانه اندازه یک سال درآمد ما بدون هیچ استرسی فقط حقوق دریافت می‌کند.

او گفت من و همکارانم طی این سالها به پاس اخلاق و سوگند پزشکی مسائل مالی را در طبابت و برخورد با مردم دردمند دخیل نکرده‌ایم اما ما هم انسانیم و در همین کشور با تورم وحشتناک مشغول زندگی هستیم.ما هم صاحب خانواده و هزینه‌های مختلف زندگی هستیم. آیا به دلیل آنکه پزشک شده‌ایم و تلاش مان کمک به حفظ جان بیماران است باید از حقوق ابتدایی مان هم محروم بمانیم و مسئولانی که برای مدیریت مشکلات بخش بهداشت و درمان و مسائل مربوط به مردم و کادر درمان حقوق‌های بالایی هم دریافت می‌کنند در مقابل پیگیری‌ها ما برای دریافت مطالباتی که ماهها به تاخیر افتاده شانه بالا بیاندازند و یا مدام ما را به وجدان و اخلاق پزشکی ارجاع دهند؟آیا برخی از این افراد خود حاضرند یک ماه بدون دریافت حقوق در سِمتشان باقی بمانند؟

تهران، ویترینِ مسئولان ناکارآمد

پزشک جوان دیگری هم در توضیح وضعیت معوقات خود و همکارانش به کلانشهر گفت:تقریبا وضعیت اکثر پزشکان عمومی مستقر در بیمارستانهای دولتی ایران همین است یعنی در بهترین حالت کارانه آنها با ۶ماه تاخیر پرداخت می‌شود. البته به جز تهران که نوعی ویترین برای مدیران پرادعاست. یعنی کارانه اکثر پزشکان بخش دولتی در تهران را به موقع پرداخت می‌کنند اما مثلا پزشکی که در اورژانس مناطق محروم با امکانات اندک در لرستان، سیستان و بلوچستان، خوزستان و...کار می‌کند را تا یک سال به تعویق می‌اندازند چون می‌دانند که پزشکان مستقر در این مناطق با مشاهده وضعیت معیشتی و شرایط دشوار زیستی مردم مناطق محروم از نظر اخلاقی نمی‌توانند خود را راضی به رفتن کنند.

دیگر حاضر به کار در مراکز دولتی گیلان نیستم

پزشک جوان دیگری که مشغول گذراندن طرح دو ساله خود در یکی از بیمارستانهای دولتی گیلان است هم گفت: آنقدر طی این مدت از سوی مسئولان دولتی بدقولی و رفتار نامناسب مشاهده کرده‌ام که بعد از اتمام فعالیتم هرگز به اورژانس این مراکز برنمی گردم و ترجیح می‌دهم در مراکز خصوصی با استرس کمتری کار کنم.

او اضافه کرد مثلا فردی مانند من که می‌خواهد شهریه مدرسه فرزندش را پرداخت کند و حقوق اندکی هم دارد آیا می‌تواند به مدیر مدرسه فرزندش هم بگوید برای پرداخت شهریه ۱۳ماه صبر کن تا مطالباتم واریز شود؟

مسئولان بدعهدی که به پزشکان توصیه‌های اخلاقی می‌کنند

یکی از پزشکان با سابقه هم با تایید این بخش از اظهارات همکارش توضیح داد: لازم نیست مسئولان مدام به پزشکان یادآوری کنند که شما سوگند خورده‌اید برای نجات جان بیماران. ما قطعا براساس همین سوگند و اخلاق انسانی در این سیستم غیراخلاقی که بعضی مسئولان برایمان ساخته‌اند دوام آورده‌ایم. اما وقتی من با دو فرزند قادر به تامین حداقل نیازهای آنها نباشم اخلاقی است؟ پس بعد از تکرار بارها بدعهدی مدیرانی که خود ابتدایی‌ترین اصول اخلاقی را در قبال ما رعایت نمی‌کنند اما مدام ما را به اخلاق و انسانیت ارجاع می‌دهند تصمیم می‌گیرم مثلا ۵-۶ روز در ماه به یک درمانگاه خصوصی بروم و صرفا بیماران درگیر سرماخوردگی را ویزیت کنم و  حقوقی اندازه یک ماه کارِ به شدت پراسترس در اورژانس را دریافت کنم.

درآمد چندبرابری پزشک جوان ایرانی در استرالیا

یکی دیگر از پزشکان با اشاره به تبعات حقوق اندک پزشکان شاغل در بخش دولتی و بدعهدی‌ها به کلانشهر گفت: همین موارد پزشکان به ویژه جوانتر را هرروز مصمم‌تر می‌کند که این روند قابل اصلاح نیست و باید مهاجرت کنند و یا اگر در ایران بمانند به سوی کارهایی که به عنوان زیبایی مشهور شده مانند تزریق ژل و بوتاکس و این قبیل مسائل بروند. او گفت درست است که وضعیت کشور ما از جهات مختلف شرایط مناسبی ندارد اما ما انتظار داریم شرایط حداقلی نسبت به ما رعایت شود. به طور مثل یکی از هم دانشگاهی‌های من که به استرالیا مهاجرت کرده است در بدترین حالت، طی هر شیفت کاری نهایتا ۳۰ بیمار را ویزیت می‌کند و هیچ اجباری هم به اضافه کاری ندارد و حقوقی چندبرابر ما دریافت می‌کند در حالی که اکثر همکاران من وقتی شیفت خود را تمام می‌کنند که بیش از ۱۰۰بیمار را ویزیت کرده‌اند و نگران این هستند که آیا در پایان ماه، اندک حقوق شان واریز می‌شود؟ کارانه وعده داده شده بعد از۱۲ماه التماس و تهدید پرداخت می‌شود؟ مثلا حتی اگر امروز بعد از ۱۲ماه ۱۰۰میلیون تومان واریز مطالباتم را داشته باشم با وضعیت فعلی اقتصاد ایران حتی نمی‌توانم به چشمِ کمک هزینه تهیه یک اتومبیل دست چندم و فرسوده برای رفت و آمد به بیمارستان به آن نگاه کنم.

علوم پزشکی گیلان به نامه پزشکان اورژانس توجه می‌کند؟

نامه منتشر شده با امضای بیش از ۱۰۰ پزشک شاغل در اورژانس بیمارستانهای استان گیلان در اعتراض به تعویق یک ساله کارانه بعد از آن به طور رسمی منتشر شد که تعدادی از این پزشکان طی ماههای گذشته چندین جلسه با دکتر محمدتقی آشوبی رئیس علوم پزشکی گیلان و دکتر سیدمهدی ضیا ضیابری معاون درمان دانشگاه علوم پزشکی گیلان برای حل مشکل پرداخت کارانه، حق ماندگاری و اضافه کاری‌ها برگزار کردند. اما آنها علی رغم وعده‌های متوالی تا این لحظه از پرداخت معوقات سرباز زده و در آخرین اظهاراتشان به این پزشکان گفته‌اند در خوشبینانه‌ترین حالت، ممکن است مطالبات سه ماهه برخی پزشکان پرداخت شود.

اما پزشکان شاغل در اورژانس بیمارستان‌های استان گیلان صراحتا در نامه خود خطاب به ریاست علوم پزشکی و بخش‌های مرتبط ذکر کرده‌اند: در اسرع وقت تا پایان روز کاری ۳۰ اسفند نسبت به رسیدگی و پرداخت تمام و کمال مطالبات اقدام شود و در غیر این صورت پزشکان اورژانس‌های استان گیلان برای احقاق حقوق خود علیرغم میل باطنی و قلبی از تاریخ اول فرودین ۱۴۰۴ بدون هیچگونه اغماضی قادر به پذیرش و ارائه خدمات درمانی به بیماران سطح ۳،۴۵(غیر اورژانسی) نخواهند بود و صرفا در راستای تعهد اخلاقی و سوگند پزشکی، تنها بیماران سطح ۱،۲ در اورژانس ویزیت و رسیدگی خواهند شد. این پزشکان، عواقب عدم توجه به درخواست خود را هم برعهده مسئولان مربوطه دانسته‌اند.

حالِ ناخوش پزشکان اورژانس

اینکه مدیران وزارت بهداشت و درمان و دانشگاه علوم پزشکی طی روزهای باقی مانده نسبت به مطالبات کاملا قانونی پزشکان منتقد،توجه می‌کنند و یا مانند ماههای گذشته با وعده وعید و گاه تهدید انها را مجبور به کار می‌کنند طی دو هفته آینده مشخص می‌شود. اما موضوعی که از حالا روشن است و نیازی به گذشت زمان ندارد، ناامیدی تزریق شده به این پزشکان است که در شرایط دشواری مشغول انجام وظایف خود بوده‌اند اما در قبال انجام تعهدات حداقلی خود با بدعهدی‌های متوالی مسئولانی مواجه شده‌اند که برای سامان دهی به بخش بهداشت و درمان مردم و کادر درمان «پُست» گرفته‌اند.آنها می‌گویند با ادامه این روند حال ناخوش شان رو به وخامت می‌گذارد؛موضوعی که قطعا خبر ناخوشایندی برای مردمان مناطقی است که هنگام بیماری، پناهگاهی جز اورژانس بیمارستان‌های دولتی ندارند.