به نقل از مدیکال اکسپرس، دکتر لیرون سینوانی، مدیر خدمات سالمندان در مرکز Northwell Health در نیویورک، که این نتایج را بررسی کرده، می‌گوید: دوچرخه سواری نوعی ورزش با شدت متوسط تا زیاد است و نیاز به حفظ تعادل دارد. این فعالیت به عملکردهای پیچیده تری از مغز نیاز دارد نسبت به راه رفتن، و شاید به همین دلیل بهتر می‌تواند خطر زوال عقل را کاهش دهد.

موضوع فقط ورزش کردن نیست؛ بلکه نحوه زندگی روزمره است. به جای رانندگی، اگر بتوانیم دوچرخه سواری را به بخشی از سبک زندگی فعال تبدیل کنیم، این کار اهمیت زیادی برای سلامت مغز خواهد داشت.

محققان داده‌های مربوط به حدود ۴۸۰ هزار نفر از شرکت کنندگان در پروژه UK Biobank (مطالعه‌ای بلندمدت درباره سلامت مردم در انگلستان، اسکاتلند و ولز) را بررسی کردند.

در طی حدود ۱۳ سال پیگیری، بیش از ۸,۸۰۰ نفر دچار زوال عقل و نزدیک به ۴,۰۰۰ نفر دچار بیماری آلزایمر شدند.

در میان افرادی که ژن پرخطر APOE E۴ داشتند، تاثیر محافظتی دوچرخه سواری معنی دار نبود؛ اما در سایرین، اثر مثبت مشاهده شد.

با این حال، چون این یک مطالعه مشاهده‌ای (Observational) است، نمی‌توان به طور قطعی گفت که دوچرخه سواری علت مستقیم کاهش خطر زوال عقل است.

دکتر سینوانی می‌گوید به بیماران و دوستانم همیشه می‌گویم هر کاری که شما را وادار به تحرک در فضای بیرونی کند، مفید است. این فقط به خاطر فعالیت فیزیکی نیست، بلکه حفظ تعادل هنگام دوچرخه سواری و درگیر شدن بخش‌های مختلف مغز نیز مهم است.

اگر می‌توانید سوار دوچرخه شوید، حتما این کار را انجام دهید. اگر نمی‌توانید، راه بروید.

اگر انتخاب بین دوچرخه سواری و پیاده روی است، من دوچرخه را ترجیح می‌دهم؛ اما اگر انتخاب بین پیاده روی و ماندن در خانه است، حتما راه بروید.