کلانشهر: مسعود پزشکیان روز چهارشنبه ۲ شهریورماه ۱۴۰۴ در مجمع عمومی سازمان ملل گفت: در دفاع دوازده روزه، مردم میهن دوست و دلاور ایران، محاسبه وهم آلود خودستایان متجاوز را به رخ آنان کشیدند. دشمنان ایران، ناخواسته‌اتّحاد مقدس ملّی را قوام بخشیدند. مردم ایران با وجود شدیدترین، طولانی‌ترین و سنگین‌ترین تحریمهای اقتصادی، جنگ روانی و رسانهای و تلاشهای مستمر برای ایجاد تفرقه، به مجرّد شلیک نخستین گلوله به خاکشان، یکپارچه حامی نیروهای مسلح دلیر خود شدند و امروز نیز خون شهدایشان را پاس میدارند.

متن کامل سخنرانی رییس جمهور به شرح زیر است:

بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِیمِ

آقای دبیرکل؛

خانم رئیس؛

نمایندگان محترم؛

خانم‌ها و آقایان؛

شعار امسال، «هشتاد سال، و بیشتر برای صلح، توسعه و حقوق بشر» در حقیقت فراخوانی برای همبستگی و نگاهی مشترک به آینده روشنتر است. اعتقاد و باور دینیِ ما و دعوت همه پیامبران نیز، بر مبنای برابری حقوق همه ی انسانهاست. آنچه انسان را شایسته‌تر می‌سازد، تقواست: یعنی راستی، خِرَد، پاکی و نوع دوستی.

زیربنای همه ادیان الهی و وجدانِ بشری این قاعده طلایی است که: «هر آنچه بر خود نمی‌پسندی بر دیگران نیز نپسند». حضرت مسیح (ع) فرمود: با دیگران چنان رفتار کنید که دوست دارید با شما رفتار شود؛ پیامبر اسلام (ص) فرمود: «هیچ یک از شما مؤمن واقعی نیست مگر آنکه برای دیگران، همان را بخواهد که برای خود میخواهد»؛ حکیم هیلل (Hillel)، عصاره تورات را چنین بیان کرد: «آنچه بر تو ناپسند است، بر دیگران نیز روا مدار»؛ در سنّت‌های مشرق زمین نیز آموزه مرکزی، همین اصل است؛ و مکاتب اخلاقی سکولار نیز با عقلانیت مبتنی بر وجدان، به همین نتیجه رسیده‌اند.

عالیجنابان؛

آیا جهان ما چنین است؟ به دو سال گذشته بنگریم؛ جهان در دو سال گذشته، نظاره گر نسل کشی در غزه بود؛ نظاره گر ویرانی خانه‌ها و نقض مکرر حاکمیت و تمامیت ارضی در لبنان بود؛ نظاره گر تخریب زیرساخت‌های سوریه بود؛ نظاره گر حمله به مردم یمن بود؛ نظاره گر گرسنگی اجباری کودکان نحیف در آغوش مادران بود؛ نظاره گر شبیخون دزدانه به حق حاکمیت کشورها، تجاوز به تمامیت ارضی دولتها و هدف گیری عریان رهبران ملتها بود؛ و همه اینها با پشتیبانی تمام عیارِ مسلح‌ترین حکومت جهان و به بهانه دفاع از خود! آیا اینها را برای خود می‌پسندید؟

چه کسی برهم زننده ثبات منطقه و جهان است؟ چه کسی تهدیدی علیه صلح و امنیت بین المللی است؟ چه کسی ناقض قاعده طلایی اخلاقی بشر است؟

عالیجنابان؛

خانمها، آقایان؛

همه شما شاهد بودید که در خرداد گذشته، کشور من، مورد تهاجمی وحشیانه و خلاف اصول مسلم حقوق بین الملل قرار گرفت. حملات هوایی رژیم صهیونیستی و ایالات متحده آمریکا به شهرها، خانه‌ها و زیرساخت‌های ایران – آن هم درست در زمانی که در مسیر مذاکرات دیپلماتیک گام برمی داشتیم –خیانتی بزرگ به دیپلماسی و تضعیف کننده تلاش برای استقرار ثبات و صلح بود. این تجاوز گستاخانه، علاوه بر به شهادت رساندن تعدادی از فرماندهان، شهروندان، کودکان، زنان، دانشمندان و نخبگانِ علمی کشورم، ضربه‌ای سنگین به اعتماد بین المللی و چشم انداز صلح در منطقه وارد کرد.

آنچه که در این تصاویر می‌بینید حملات هوایی رژیم صهیونیستی و ایالات متحده آمریکا به شهرها وزیرساخت‌های ایران، آن هم درست در زمانی که در مسیر مذاکرات دیپلماتیک گام بر میداشتیم خیانتی بزرگ به دیپلماسی و تلاش برای استقرار ثبات و صلح بود. این تجاوز گستاخانه علاوه بر به شهادت رساندن تعدادی از فرماندهان، شهروندان کودکان، زنان، دانشمندان و نخبگان علمی کشور، ضربه‌ای سنگین به اعتماد بین المللی و چشم انداز صلح به منطقه وارد کرد.

آنچه از این قتل و جنایت در این تصاویر می‌توانید ببینید کشتار کودکان و زنان است، این کتابی است از کشتاری که اسرائیل در کشور ما از مردم از جمله زن و کودک و جوان ایجاد کرد. اینها به اسم آرامش و صلح در منطقه ایجاد شد، ناآرامی را در کشور ما، آنها ایجاد کردند و با همین روند هزاران انسان بی‌گناه را در غزه به خاک و خون کشیدند. خانه هایشان را ویران کردند، بیمارستان‌ها و درمانگاه‌ها و مدارس را، و راه آب وغذا و نان و دارو را بر مردم بستند.

 

اگر در برابر این هنجارشکنی‌های خطرناک نایستیم، این بدعتها، دامن جهان را خواهند گرفت: حمله به تأسیسات هسته‌ای تحت پادمان و نظارت بین المللی، تلاش علنی برای کشتن رهبران و مقامات رسمی دولت‌های عضو ملل متّحد؛ هدف گرفتن سیستماتیک خبرنگاران و اهالی رسانه، و کشتن انسان هایی که صرفاً به علّت دانش و تخصّص شان به «اهداف نظامی» تبدیل می‌شوند. آیا اینها را برای خود می‌پسندید؟

کسانی که مرتکب این جنایات شده‌اند، باید بدانند که ایران، این کهن‌ترین تمدّنِ پیوسته جهان، همواره در برابر تندبادهای تاریخ، استوار ایستاده است. این ملّت با روحی سترگ و اراده‌ای جاودان بارها ثابت کرده است که در برابر مهاجمان سر فرود نمی‌آورد؛ و امروز نیز در برابر متجاوزان، با‌اتّکا به قدرت ایمان و انسجام ملی، سربلند ایستاده است.

در دفاع دوازده روزه، مردم میهن دوست و دلاور ایران، محاسبه وهم آلود خودستایان متجاوز را به رخ آنان کشیدند. دشمنان ایران، ناخواسته‌اتّحاد مقدس ملّی را قوام بخشیدند. مردم ایران با وجود شدیدترین، طولانی‌ترین و سنگین‌ترین تحریم‌های اقتصادی، جنگ روانی و رسان‌های و تلاشهای مستمر برای ایجاد تفرقه، به مجرّد شلیک نخستین گلوله به خاکشان، یکپارچه حامی نیروهای مسلح دلیر خود شدند و امروز نیز خون شهیدانشان را پاس می‌دارند.

من در اینجا به نام مردم ایران، از تمام شخصیتها، ملتها، دولتها و سازمانهای بین المللی و منطقه‌ای که در این جنگ، با ایران همدل بودند، صمیمانه تشکر می‌کنم.

خانمها، آقایان؛

امروز پس از نزدیک به دوسال نسل کشی، گرسنگی دادن جمعی و تداوم آپارتاید در داخل سرزمین‌های اشغالی و تجاوز به همسایگان، طرح مضحک و متوّهمانه «اسرائیل بزرگ» با وقاحت از سوی بالاترین سطوح این رژیم عنوان می‌شود.

این طرح، بسیاری از سرزمین‌های منطقه را در بر می‌گیرد. این نقشه، نشان گر اهداف و مقاصد واقعی رژیم صهیونستی است که اخیراً مورد تأیید نخست وزیر آن نیز قرار گرفته است. هیچکس در جهان، از نیات متجاوزانه این رژیم در امان نیست.

مسلّم است که رژیم صهیونیستی و حامیان آن دیگر حتّی به عادی سازی از راه سیاسی رضایت ندارند؛ حضور خود را با زور عریان تحمیل می‌کنند و آن را «صلح از طریق قدرت» نام گذاری کرده‌اند. اما این نه صلح است و نه قدرت؛ بلکه تجاوزگری مبتنی بر زورگویی و قلدری است.

اما ما، ایران قدرتمندمان را، در کنار همسایگان قدرتمند و در منطقه‌ای قوی، با آیندهای روشن می‌خواهیم. ما در برابر کلان پروژهای که نسل کشی، تخریب و بی‌ثباتی را به منطقه تحمیل می‌کند، از چشم اندازی مشترک و امیدبخش دفاع می‌کنیم؛ چشم اندازی که امنیت جمعی را با سازوکارهای واقعی همکاری دفاعی و واکنش مشترک به تهدیدات، تضمین می‌کند؛ چشم اندازی که کرامت انسانی و تنوع فرهنگی را به عنوان ارزش بنیادین، پاس می‌دارد؛ چشم اندازی که توسعه جمعی را با سرمایه گذاری مشترک در زیرساخت‌ها و دانش‌های نوین به واقعیت بدل می‌سازد؛ چشم اندازی که امنیت انرژی و بهره برداری عادلانه از منابع حیاتی را ستون ثبات اقتصادی می‌بیند؛ چشم اندازی که از محیط زیست برای آیندگان محافظت می‌کند؛چشم اندازی که حاکمیت ملی و تمامیّت ارضی کشورها را اصول غیرقابل مذاکره می‌داند؛ چشم اندازی که نه به دنبال صلح متّکی بر زور، بلکه بر پایه «قدرت از طریق صلح» است.

در این منطقه قوی، کشتار و خونریزی جایی ندارد. به همین خاطر سالهاست کشور من از سرسخت‌ترین حامیان ایجاد منطقه عاری از سلاح‌های کشتار جمعی بوده است. اما آنها که خود دارای بزرگترین زرادخانه‌های هسته‌ای هستند، و در نقض فاحش معاهده NPT، سلاح هایشان را روز به روز، کشنده‌تر و ویرانگرتر می‌کنند، سالهاست با‌اتّهام‌های واهی مردم ما را در معرض فشار قرار داده‌اند.

هفته گذشته، سه کشور اروپایی، پس از آن که نتوانستند با بدعهدی ۱۰ ساله و به دنبال آن با حمایت از تجاوز نظامی مردم سربلند ایران را به زانو دربیاورند، به دستور ایالات متّحده، با فشار، قلدری، تحمیل و سوءاستفاده آشکار کوشیدند قطعنامه‌های لغو شده شورای امنیت، علیه ایران را بازگردانند.

در این مسیر، حسن نیت را کنار گذاشتند، الزامات قانونی را دور زدند، اقدامات جبرانی قانون مند ایران در برابر خروج آمریکا از برجام و بدعهدی و ناتوانی مطلق اروپا را «نقض فاحش» جلوه دادند، خود را به دروغ «طرف‌های خوش سابقه» توافق معرفی کردند و تلاش‌های صادقانه ایران را «ناکافی» خواندند. و این همه، برای نابودی همان برجامی بود که خودشان بزرگترین دستاورد دیپلماسی چندجانبه‌اش می‌دانستند.

این اقدام غیر قانونی که با مخالفت برخی از اعضاء شورای امنیت نیز مواجه شد، مشروعیت بین المللی نداشته و با اقبال جامعه بین المللی نیز روبرو نخواهد شد.

یکبار دیگر در این مجمع اعلام می‌کنم که ایران هرگز به دنبال ساخت بمب هسته‌ای نبوده و نخواهد بود.

ما به دنبال سلاح هسته‌ای نیستیم و این یک باور اعتقادی و فتوای رهبری است و در نتیجه به هیچ وجه به دنبال سلاح‌های کشتار جمعی نبودیم و نخواهیم بود.

در جایی که بر هم زننده آرامش در منطقه، اسرائیل است، ایران تحریم می‌شود؛ ما یک شعر داریم که می‌گوید: «گُنه کرد در بلخ آهنگری/به شوشتر زدند گردن مسگری» کَسی جای دیگری منطقه را به هم می‌زند و کسانی دیگر را تحریم می‌کنند.

خانم‌ها، آقایان؛

جمهوری اسلامی ایران از صلح و ثبات استقبال می‌کند. ما باور داریم که آینده منطقه و جهان باید بر پایه همکاری، اعتماد و توسعه مشترک شکل بگیرد. در این چارچوب ایران از روند صلح میان جمهوری آذربایجان و جمهوری ارمنستان حمایت می‌کند و امیدوار است این نتیجه، پایدار و مبنایی برای بهبود روابط این دو کشور همسایه قرار گیرد؛ ایران امیدوار است تلاش‌ها برای پایان دادن به جنگ در اوکراین، به توافقی عادلانه و پایدار بین روسیه و اوکراین بینجامد.

ایران از پیمان دفاعی میان دو کشور برادر مسلمان، عربستان سعودی و پاکستان، به عنوان آغازی برای یک نظام امنیت فراگیرمنطقه‌ای با همکاری کشورهای مسلمان غرب آسیا در حوزه‌های سیاسی، امنیتی و دفاعی، استقبال می‌کند و بالاخره ایران تجاوز جنایتکارانه رژیم اسرائیل به قطر که منجر به شهادت تعدادی از اتباع فلسطینی و قطری شد را محکوم می‌کنیم و حمایت و همبستگی خود با دولت و ملت قطر را اعلام می‌داریم.

خانم‌ها، آقایان؛

امنیت واقعی نه از راه زور، بلکه از طریق اعتمادسازی، احترام متقابل و همگرایی منطقه‌ای و چندجانبه گرایی مبتنی بر حقوق بین الملل به دست می‌آید. بر این بنیان، من همگان را دعوت میکنم: «شنیدن» یکدیگر به جای بلند کردن صداها را تمرین کنیم؛ در مبانی فکری دوقطبی سازی و خشونت سیاسی که امروز نه تنها گریبانگیر جامعه بین المللی است، که درون جوامع را نیز به تنش و آشوب کشانده است را بازنگری کنیم و به عنوان فصل مشترک همه باورها و فرهنگ‌ها، و به جای تفسیر مغرضانه مفاهیم و روایت‌ها هر چه را برای خود نمی‌پسندیم، برای دیگران نیز روا نداریم.

اعتبار نهادها و ساز و کارهای حقوق بین الملل را ترمیم و بازسازی کنیم؛ و برای ایجاد یک نظام امنیت و همکاری منطقه‌ای در غرب آسیا متعهد شویم.

 

خانم‌ها، آقایان؛

ما ایرانیان قدرت خود را در جهان گسترده‌ایم؛ نه با تولید و استفاده از سلاح هسته‌ای و کشتار صدها هزار انسان در قرن بیستم و نسل کشی و تحمیل گرسنگی به کودکان غزه در قرن بیست و یکم؛ و حتی نه در امپراطوری‌های تاریخی ایران، بلکه با فرهنگ همنوع دوستی و پیام همدلی جهان گشایانی همچون مولوی و حافظ و سعدی که ۸۰۰ سال پیش فرمود:

بنی آدم اعضای یک پیکرند که در آفرینش ز یک گوهرند

چو عضوی به درد آورد روزگار دگر عضوها را نماند قرار

تو کز محنت دیگران بی‌غمی نشاید که نامت نهند آدمی

جنایتکارانی که با کشتن کودکان قلدری می‌کنند، شایسته نام انسان نیستند و بی‌گمان شرکای مطمئنی نیز نخواهند بود. ایران با تکیه بر سنت دیرین نوع دوستی، شریکی پایدار و همراهی مطمئن برای همه کشورهای صلح طلب است؛ دوستی و شراکتی که نه بر مصلحت جویی گذرا، بلکه بر پایه عزّت، اعتماد و آینده‌ای مشترک استوار است.

ما راست قامتان ایران زمین، با ایستادگی در برابر یاغیان بی‌قانون، بی‌عدالتی‌ها، تبعیض‌ها و استانداردهای دوگانه را با سربلندی پشت سرگذاشته‌ایم و خواهیم گذاشت و امروز با نگاهی فرصت محور، این دستاورد تاریخی مردم ایران را به سکویی برای جهش به آیندهای پرامید تبدیل کرده‌ایم.

بیایید با ما از تهدید، فرصت بسازیم.

متشکرم.