کلانشهر: یک مطالعه تازه نشان می‌دهد ویژگی‌های شخصیتی خاص مانند فعال بودن، منظم بودن و کمک کردن به دیگران می‌توانند نقش مهمی در طولانی‌تر شدن عمر داشته باشند در حالی که استرس و اضطراب مداوم، خطر مرگ را افزایش می‌دهند.

یافته‌های این مطالعه که در مجله پژوهش‌های روان تنی (Journal of Psychosomatic Research) منتشر شده می‌تواند راه را برای توسعه ابزارهای جدید به منظور پیش بینی خطرهای متوجه سلامتی هموار کند؛ ابزارهایی که فقط بر اساس پایش فشار خون و سطح کلسترول عمل نمی‌کنند بلکه ویژگی‌های شخصیتی فرد را نیز در نظر می‌گیرند.

«نیوزبایت» به نقل از «رنه موتوس»، روانشناس و یکی از نویسندگان این مطالعه توضیح می‌دهد که در پژوهش اخیر به جای بررسی تیپ‌های کلی شخصیت، بر توصیف‌های جزئی افراد از خودشان تمرکز شد. او بر این باور است که همین توصیف‌های کوتاه و مشخص می‌توانند پیش بینی کننده طول عمر افراد باشند.

این مطالعه نشان داد که در طول دوره تحقیق، ویژگی «فعال بودن» بیشترین ارتباط را با کاهش خطر مرگ داشت و شرکت کنندگانی که خود را این گونه توصیف کردند حتی با در نظر گرفتن سن، جنسیت و شرایط پزشکی، ۲۱ درصد کمتر در خطر مرگ قرار داشتند.

ویژگی‌های دیگری مانند سرزنده بودن، منظم بودن، مسئولیت پذیری، سخت کوشی، دقیق بودن و کمک کردن به دیگران نیز با طول عمر بیشتر ارتباط نزدیکی داشتند.

«پارک اوسولیوبین»، دیگر نویسنده مقاله بر دقت این نتایج تاکید کرد و افزود که پژوهش آنان نشان می‌دهد شخصیت فقط یک تاثیر کلی نیست بلکه مجموعه‌ای از رفتارها و نگرش‌های مشخص است که بر طول عمر اثر قابل اندازه گیری دارد. این بدان معنا است که مسئله فقط باوجدان بودن یا برون گرا بودن نیست؛ بلکه دقیقا به سخت کوش بودن و دقیق بودن یا سرزنده و فعال بودن مربوط می‌شود.

این مطالعه دریافت که این ویژگی‌های خاص بهتر از پنج ویژگی کلی شناخته شده شخصیت یعنی گشودگی، باوجدان بودن، برون گرایی، سازگاری و روان رنجوری می‌توانند خطر مرگ را پیش بینی کنند و وقتی این جزئیات کنار هم قرار گرفتند، قدرت پیش بینی آن‌ها بیشتر از همان ویژگی‌های کلی است که در دسته آن‌ها قرار می‌گیرند.

ویژگی‌های شخصیتی مثبت مثل فعال بودن، منظم بودن، مسئولیت پذیری یا کمک کردن به دیگران احتمال داشتن عمر طولانی‌تر را افزایش می‌دهد اما اگر فرد عکس این ویژگی‌ها را داشته باشد یا دچار حالت‌های احساسی منفی مثل اضطراب، استرس یا بی‌نظمی باشد، خطر مرگ زودرس بیشتر می‌شود.

این پژوهش با تکیه بر نتایج تاکید می‌کند شخصیت فقط یک «برچسب کلی» نیست بلکه مجموعه رفتارها و نگرش‌های جزئی است که بر سلامت و طول عمر تاثیر مستقیم و قابل اندازه گیری دارند و فقط برون گرایی یا نظم کافی نیستند. آنچه طول عمر را بیشتر می‌کند، سخت کوشی، دقت و سرزندگی است.