براساس اطلاعات اولیه، این زن بدون داشتن تجربه کافی و آمادگی لازم، صبح جمعه با تعدادی همراه، راهی کوهستان شد. او در ادامه مسیر به دلایلی نامعلوم از گروه جدا و دقایقی بعد با تماس اضطراری از امدادگران هلال احمر درخواست کمک کرد. همین اقدام، زنجیره‌ای از عملیات امدادی را فعال کرد که در نهایت به وقوع حادثه برای بالگرد امدادی و جان باختن دو نیروی متخصص با سال‌ها تجربه منجر شد؛ نیروهایی که می‌توانستند در ماموریت‌های دیگر، جان انسان‌های بسیاری را نجات دهند. (بیشتر بخوانید)

متاسفانه این مورد، اولین و آخرین نیست؛ طی سال‌های اخیر که تبِ انتشار تصاویر ویژه در شبکه‌های اجتماعی داغ شده است، شماری از شهروندان عکس و فیلم‌های تفریحات عمومی را برای جلب توجه کافی ندانسته و گاه وبیگاه به سمت کوه‌ها روانه می‌شوند. در این بین، چون بدون دانش، تجهیزات و توان بدنی کافی راهی مسیرهای سخت می‌شوند، هم برای کوهنوردان حرفه‌ای ایجاد دردسر می‌کنند و هم بار مضاعفی به دوشِ امدادگران می‌گذارند. تخریب طبیعت توسط این «کوهنوردان اَدایی» هم بارها با انتقاد دوست داران محیط زیست همراه شده است.

براساس گزارش‌های گروه‌های امدادی، تعدادی از این شهروندان که به خاطر هیجانات لحظه‌ای به دل کوه زده‌اند، در میانه راه به دلیل خستگی، پشیمانی و نداشتن توان بازگشت، با گزارش‌های نادرست و دروغین از «وخامت حالشان» می‌گویند تا نیروهای امدادی را به صحنه بکشانند و با تجهیزات امدادی، آن‌ها را از کوه به پایین منتقل کنند. چنین رفتارهایی نه تنها جان این کوه پیماها را در معرض خطر قرار می‌دهد، بلکه جان امدادگران را نیز به بازی می‌گیرد و هزینه‌های هنگفتی بر دوش کشور می‌گذارد.

در کنار این مسئله، نباید از واقعیت تلخ دیگری غافل شد: تجهیزات امدادی کشور فرسوده است. هر عملیات نجات با فشار مضاعف بر امکانات محدود و نیروهای انسانی ارزشمند همراه است. در حالی که جان امدادگران، سرمایه ملی است؛ نباید بهای بی‌مسئولیتی و تفریحات نسنجیده افراد شود.

لازم است بارها این نکات خطاب به این افراد فاقد مسئولیت‌های اجتماعی و اخلاقی گفته و یادآوری شود:
لطفاً اندکی مسئولانه‌تر رفتار کنید:

پیش از صعود، شرایط جوی را بررسی کنید.

از مسیرها و سختی‌های آن آگاهی داشته باشید.

از توان بدنی خود مطمئن شوید.

در صورت نداشتن آمادگی، مسیرهای سبک‌تر یا فضاهای ایمن تری را انتخاب کنید.

هیچ کس شما را مجبور به انتخاب کوهنوردی نکرده است. اگر آمادگی لازم را ندارید، می‌توانید به پارک یا طبیعت نزدیک محل زندگی تان بروید و از روز خود لذت ببرید، بی‌آن که جانِ امدادگران را به خطر بیندازید.

امدادگران برای نجات کسانی به صحنه می‌روند که ناخواسته در شرایط بحرانی قرار گرفته‌اند، نه افرادی که بدون برنامه و آموزش، جان دیگران را نیز به خطر می‌اندازند.
اندکی مسئولیت پذیری اجتماعی می‌تواند از چنین فجایعی جلوگیری کند. ضمن آنکه با تکرار چنین تراژدی هایی لازم است گروه‌های امدادی قوانینی برای چگونگی کمک به این دسته افراد تدوین کنند و جانِ داوطلبان و امکانات اندک و فرسوده ی کشور را حراجِ کسانی نکنند که برای تفریحات لحظه‌ای به هیچ نمی‌اندیشند.