آتشبس، رفع تحریم و بازسازی ۳۰۰ میلیارد دلاری؛ جزئیات ادعایی توافق ایران و آمریکا
مفاد این متن در ۱۴ بند به شرح زیر منتشر شده است:
ماده ۱:
ایران و ایالات متحده آمریکا همراه با متحدان خود در جنگ جاری، پایان فوری و دائمی جنگ در تمام جبههها از جمله لبنان را اعلام کرده و متعهد میشوند هیچ اقدام خصمانهای علیه یکدیگر انجام ندهند و از تهدید یا استفاده از زور خودداری کنند. توافق نهایی مفاد این بند را تأیید خواهد کرد.
ماده ۲:
دو طرف متعهد به احترام به حاکمیت و تمامیت ارضی یکدیگر و عدم مداخله در امور داخلی شدند.
ماده ۳:
طرفین حداکثر ظرف ۶۰ روز با امکان تمدید، برای دستیابی به توافق نهایی مذاکره خواهند کرد.
ماده ۴:
بلافاصله پس از امضا، آمریکا محاصره دریایی را لغو کرده، موانع علیه ایران را برطرف کرده و طی ۳۰ روز تردد دریایی را به ظرفیت پیش از جنگ بازمی گرداند. همچنین خروج نیروها از مناطق اطراف ظرف ۳۰ روز پس از توافق نهایی پیش بینی شده است.
ماده ۵:
ایران متعهد میشود جریان تردد کشتیهای تجاری در خلیج فارس و دریای عمان ظرف ۳۰ روز به سطح پیش از جنگ بازگردد و اقدامات فنی و پاکسازی مینها انجام شود.
ماده ۶:
آمریکا همراه با شرکای منطقهای، برنامهای جامع برای بازسازی و توسعه اقتصادی ایران با تضمین حداقل ۳۰۰ میلیارد دلار تدوین خواهد کرد.
ماده ۷:
رفع کامل تحریمها علیه ایران شامل تحریمهای یکجانبه، چندجانبه، قطعنامههای شورای امنیت و شورای حکام آژانس بین المللی انرژی اتمی در جدول زمانی توافق شده انجام میشود.
ماده ۸:
ایران تأکید میکند هرگز به سمت تولید سلاح هستهای نخواهد رفت. تعیین تکلیف مواد غنی شده و نیازهای هستهای ایران به توافق نهایی موکول شده است.
ماده ۹:
تا زمان توافق نهایی، وضعیت موجود حفظ میشود؛ ایران برنامه هستهای فعلی را ادامه میدهد و آمریکا تحریم جدید اعمال نکرده و نیروهای خود را در منطقه تقویت نمیکند.
ماده ۱۰:
آمریکا موظف است معافیت هایی برای صادرات نفت، پتروشیمی و خدمات مرتبط از جمله بانکداری، بیمه و حمل ونقل صادر کند.
ماده ۱۱:
داراییها و وجوه مسدودشده ایران به تدریج و همزمان با پیشرفت مذاکرات آزاد شده و در اختیار بانک مرکزی ایران قرار میگیرد.
ماده ۱۲:
سازوکار اجرایی برای نظارت بر اجرای تعهدات در توافق نهایی ایجاد خواهد شد.
ماده ۱۳:
پس از دریافت تضمین اجرای برخی بندها، مذاکرات رسمی برای توافق نهایی آغاز میشود.
ماده ۱۴:
توافق نهایی قرار است از طریق قطعنامه الزام آور شورای امنیت سازمان ملل متحد به تصویب برسد.
