اختصاصی کلانشهر: امروز دکتر علیرضا رئیسی، معاون بهداشت وزارت بهداشت، در حاشیه همایش بزرگداشت روز جهانی جمعیت و در جمع خبرنگاران از آماری گفت که فقط یک عدد جمعیتی نیست؛ بلکه نشانه زخمی عمیق بر تن و روح هزاران جوان، میانسال و خانواده ایرانی است.

 
به گفته او، تعداد مجردان قطعی کشور به حدود یک میلیون و ۲۰۰ هزار نفر رسیده و شمار افرادی که در سن تجرد قطعی قرار گرفته‌اند، طی دو دهه گذشته ۷ برابر شده است؛ آماری که باید بیش از آنکه در جلسات و گزارش‌های رسمی تکرار شود، زنگ هشداری جدی برای سیاست گذاران باشد.
 
پشت این اعداد، جوانانی قرار دارند که آرزوی ازدواج، تشکیل خانواده و داشتن فرزند را در سر داشته‌اند، اما سال‌ها نااطمینانی اقتصادی، دشواری تامین مسکن، کاهش قدرت خرید و نبود امنیت شغلی، آنها را به تعویق انداختن این تصمیم واداشته است؛ تا جایی که برای بخشی از آنها، «تعویق» به از دست رفتن فرصت تبدیل شده است.
 
ازدواج و فرزندآوری در فرهنگ و عرف زیسته ایرانی، همواره بخشی جدایی ناپذیر از زندگی بوده است. اینکه نسلی به دلیل شرایط اقتصادی و معیشتی نتواند این بخش از زندگی را تجربه کند، فقط یک مسئله شخصی نیست؛ یک آسیب اجتماعی عمیق است.
 
سال‌ها وعده درباره بهبود شرایط اقتصادی، بدون ایجاد تغییر پایدار در زندگی میلیون‌ها ایرانی، نمی‌تواند پاسخگوی این فرصت‌های ازدست رفته باشد. مسئولانی که امروز نگران کاهش جمعیت هستند، باید به این پرسش پاسخ دهند که چرا شرایطی ایجاد نشد تا جوان ایرانی بتواند با امید به آینده ازدواج کند و خانواده تشکیل دهد؟
 
زیان این وضعیت فقط متوجه امروز نیست. کشوری که نرخ تولد در آن به پایین‌ترین سطوح تاریخی رسیده، در آینده با جمعیتی سالخورده و نیروی کار کمتر مواجه خواهد شد؛ و شاید روزی برسد که ایران برای انجام ساده‌ترین امور نیز به نیروی کار خارجی نیاز داشته باشد.
 
مسئله فقط کاهش جمعیت نیست؛ مسئله، میلیون‌ها رویای خانوادگی است که در اثر سال‌ها تعلل و تصمیم‌های ناکارآمد، پیش از آنکه به واقعیت تبدیل شوند، از دست رفته‌اند.