کلانشهر: علیرضا رنجبران، متخصص پریودانتیکس، با اشاره به اهمیت سلامت لثه در سلامت دهان و حفظ دندان‌های طبیعی، گفت: وقتی درباره سلامت دهان صحبت می‌کنیم، نباید تنها به پوسیدگی دندان‌ها توجه داشته باشیم. دندان برای آنکه بتواند در طول سال‌های زندگی در دهان باقی بماند، به مجموعه‌ای از بافت‌های نگهدارنده شامل لثه، استخوان و سایر بافت‌های اطراف خود نیاز دارد. سلامت این مجموعه، موضوع اصلی علم پریودانتیکس است.

وی در خصوص علل و چگونگی ایجاد بیماری‌های لثه، افزود: یکی از مهم‌ترین عوامل شروع بیماری‌های لثه، تجمع پلاک میکروبی یا بیوفیلم دندانی در اطراف دندان‌ها و خط لثه است.

به گفته رنجبران، اگر این لایه به طور منظم و صحیح از سطح دندان‌ها و اطراف لثه پاک نشود، می‌تواند موجب ایجاد التهاب در بافت لثه شود. سازمان جهانی بهداشت نیز بهداشت ناکافی دهان و مصرف دخانیات را از عوامل خطر مهم بیماری‌های پریودنتال معرفی می‌کند.

وی افزود: در مراحل اولیه، التهاب لثه یا ژنژیویت ممکن است با قرمزی، تورم و خونریزی لثه همراه باشد. در صورت تداوم عوامل ایجادکننده و در افراد مستعد، بیماری می‌تواند به پریودنتیت پیشرفت کند؛ در این شرایط بافت‌های نگهدارنده دندان و استخوان اطراف آن تحت تأثیر قرار می‌گیرند و در مراحل پیشرفته ممکن است دندان‌ها دچار افزایش حرکت و حتی از دست رفتن شوند.

عضو هیأت علمی دانشگاه علوم پزشکی ادامه داد: نکته مهم این است که همه افراد مبتلا به بیماری لثه الزاماً درد ندارند. گاهی بیماری برای مدت طولانی بدون درد قابل توجه پیشرفت می‌کند. بنابراین نبود درد، به تنهایی نشانه سلامت لثه نیست.

وی، یکی از شایع‌ترین علائم بیماری‌های لثه، خونریزی هنگام مسواک زدن یا تمیز کردن بین دندان‌ها عنوان کرد و گفت: قرمزی یا تورم لثه، خونریزی مکرر لثه، بوی نامطبوع یا مداوم دهان، عقب رفتگی لثه و نمایان شدن بخشی از ریشه دندان، حساسیت دندان‌ها، به ویژه در ناحیه ریشه، تغییر موقعیت دندان‌ها، ایجاد فاصله جدید بین دندان‌ها، احساس لق شدن دندان، تغییر نحوه قرار گرفتن دندان‌ها روی یکدیگر، تجمع جرم و پلاک در اطراف دندان‌ها از نشانه‌های دیگری است که می‌توانند نشان دهنده وجود بیماری لثه باشند.