آرسن میناسیان  معروف به «موسیو آرسن» زاده ۱۲۸۵ خورشیدی در رشت- درگذشته ۱۴ فروردین ۱۳۵۶ در رشت از اهالی ارمنی‌های گیلان و نیکوکاران بنام ایرانی ارمنی‌تبار بود.

وی تحصیلاتش را در «مدرسه ارمنی‌های انوشیروان رشت» شروع، و در همان مدرسه به پایان رساند. آرسن در دوران تحصیل علاقه‌ای شدید به شیمی پیدا کرد و در همین راستا بعد از اخذ دیپلم به قزوین رفت و در داروخانه‌ای مشغول به کار شد. آرسن عاشق «مارو» دختر داروخانه دار شد، با او ازدواج کرد. بعد از چند سال دوباره به رشت بازگشت و به ساختن دارو در این شهر مشغول شد.

آرسن میناسیان که یک داروساز تجربی بود شروع به ساختن داروهای تخصصی کرد و داروها رابه داروخانه‌ها می‌فروخت و از این راه داروخانه چی‌های رشت پول هنگفتی به جیب می‌زدند، آرسن که دید از زحمات او عده‌ای سود جو به پول رسیدند خود تصمیم گرفت داروخانه‌ای تأسیس کند.

فصلهایٔی که با بارش شدید برف و باران، آب رودخانه‌های رشت را زیاد کرده و با بالا آمدن آب رودخانه و رسوخ آن به خانه‌های مردم آرسن را بی قرار می‌کرد، داروخانه را به همکارش می‌سپرد و خود شتابان به کمک همشهری‌هایش می‌شتافت. با وزیدن باد گرم در پایٔیز که به گیلکی این باد را «کونوس پچی باد» می‌نامند، هر ساله با آتش‌سوزی همراه بود، چه در جنگلهای گیلان و چه در شهرها، با توجه با اینکه خانه‌های آن زمان مردم رشت بیشتر از چوب بود و همه ساله خساراتی را به مردم وارد می‌آورد و در اینجا هم آرسن همانند یک مرد آتش‌نشان جانش را به خطر می‌انداخت و به اطفاء حریق می‌پرداخت.

آرسن به دین و اعتقادات همشهری‌هایش احترام خاصی می‌گذاشت، در مراسم تاسوعا، عاشورا و چهل منبر شرکت می‌کرد، به هر مسجدی که وارد می‌شد مردم به احترام او از سرجایشان بلند می‌شدند و برایش صلوات می‌فرستادند، اینها اعتباراتی بود که آرسن براحتی بدستشان نیاورده بود.

آرسن دیگر فقط یک داروساز و یا یک داروخانه دار نبود، او امین مردم شده بود به عیادت بیماران می‌رفت، در دادگستری ضمانت می‌کرد، و در این راستا مردم نیکوکار نزد او پول، طلا و مواد غذایی می‌سپردند تا او بدست فقرا برساند.