یادداشتی از علیرضا مویدی فر؛

ماهی میگیرند و خوشحالند


۱۴۰۰/۰۳/۰۱ - ۱۷:۳۶ | کد خبر: ۱۳۸۶۷ چاپ
ماهی میگیرند و خوشحالند

کلانشهر/ یادداشتی از علیرضا مویدی فر:

شورای شهر رشت، دستی در جیب شهر کرده و پولی به شهردار داده که ببرد به اردوی سپیدرود، تا ماهی‌های جوان و جا افتاده‌اش، از خشکی همواره رود، نمیرند.

این تناظر میان شعار هواداران سپیدرود و آن مثل معروف، مدتی است که با ذهن من بازی میکند.

بارها، از منظر خود، گفته و نوشته‌ام که این راهش نیست. ولله، به خدا این راهش نیست. این فقط دستاویزی است برای چند روز بیشتر دوام آوردن سپیدرود و دستاویز بزرگتری است برای آنها که جلوی دوربین‌ها و در محضر گوشی‌های هوشمند، جلوه‌ای بکنند و خودی بنمایانند و ژست پشتیبانی بگیرند. 

این، دوای درد سپیدرود که هیچ، دوای درد هیچ باشگاهی از فوتبال گیلان نیست. فوتبالی که همین حالا به اندازه یک تیم، در لیگ برتر ایران بازیکن دارد.

گفتیم و نشنیدند. میگوییم و نخواهند شنید... 

راه علاج فوتبال گیلان، که هیچ پشتوانه دولتی و صنعتی و رانتی ندارد، برای زنده ماندن، این تنفسهای مصنوعی مقطعی نیست. این ماهی‌هایی که هرازگاهی، با هزار نیت پیدا و پنهان، در خورجین امثال سپیدرود گذاشته میشود، شاید چند صباحی شکم گرسنه آنها را سیر کند، اما با تمام شدن اعانه‌ها و بازگشت گرسنکی، دوباره ناله است و بیقراری و لعن و نفرین بر باعث و بانی‌اش.

بیایید یکبار، برای همیشه، عقلای کاربلد را (اگر وجود دارند) یک جا جمع کنید و از آنها که راه رستگاری را یافته‌اند، سرمشق بگیرید و به این همیشه منتظران اعانات، بجای ماهی دادن، ماهیگیری یاد بدهید. تا اگر روزی مصداق آن مثل معروف، ماهی دادن ممنوع شد، از گرسنگی نمیرند. 

این دستگیری‌ها، جز بار منت، برای سپیدرود و مانند آن، هیچ ثمری نداشته و نخواهد داشت. بنشینید و ببینید از فوتبال چه میخواهید و چگونه میتوان بدون خم شدن زیر بار چنین منت‌هایی که بی شک، بی منظور ادا نمیشوند، خلاص شد.

سپیدرود با اینطور آب‌رسانی‌ها، هرگز خروشان نخواهد شد و روزی خواهد خشکید. آن روز سرنوشت محتوم ماهی‌هایش، میشود همانی که در شعار هوادارانش میبینید. لطفا بجای اینطور ماهی گرفتنها، یاد بگیرید و یاد بدهید که ماهیگیری کنید. از یک بستر جاری و مدام، نه از لطف شیخ و زاهد، که گاه هست و گاه نیست.