در کنار بیمارستان،چند کلینیک تخصصی تامین اجتماعی با حضور پزشکان متخصص در رشت و چند شهر گیلان مشغول خدمات دهی به افراد بیمه شده هستند.اما نکته آزاردهنده در سیستم درمان تامین اجتماعی استان با گذشت بیش از دو دهه از آغاز به کار رسمی مراکز درمانش،کمبود و یا عدم وجود تجهیزات تشخیصی است. به طور مثال با وجود آنکه بیش از 20 پزشک متخصص گوارش،داخلی و زنان و زایمان،کلیه،جراحی عمومی و...در مراکز مرتبط تامین اجتماعی مشغول فعالیت هستند خبری از انجام سونوگرافی برای موارد تشخیصی نیست. یا در صورتی که پزشک متخصص گوارش یا داخلی در مرکز، تشخیص نهایی خود را منوط به آندوسکوپی کند،بیمار باید دست کم 6 ماه در نوبت انجام کار در بیمارستان رسول اکرم رشت بماند. بله 6ماه انتظار برای یک تشخیص پزشکی که ممکن است تشخیص زودهنگامش جان بیمار را از مرگ نجات دهد.

پروسه انجام ام آر آی تا آماده شدن گزارش نهایی و ویزیت مجدد توسط پزشک هم به زمانی حدود دو ماهه نیاز دارد. با این شرح انتظار ندارید که خبری از وجود خدمات تشخیصی مدرن در مراکز درمانی تامین اجتماعی گیلان به جز آزمایشگاه باشد؟ که البته پروسه جوابدهی آزمایشگاه هم عموما زودتر از یک هفته تا 10 روز نیست.ناگفته پیداست که منطور ما آزمایش‌هایی نیست که طبق روال پزشکی باید چند روز در محیط آزمایشگاه بمانند.

کمبودهای برشمرده وقتی آزاردهنده می‌شود که به یاد بیاوریم گیلان یکی از استان‌های درگیر و رکورددار ابتلا به بیماری‌های گوارشی و بویژه سرطان‌های دستگاه گوارش است. تصور کنید بیماری با داشتن علائم گوارشی به یکی از پزشکان مستقر در مراکز تامین اجتماعی گیلان مراجعه می‌کند. پزشک تشخیص نهایی خود را موکول به انجام آندوسکوپی یا کلونوسکوپی و آندوکلون می‌کند. بیماران مرکز هم عموما بازنشسته تامین اجتماعی یا در زمره کارگران هستند که اکثرا فقط از بیمه درمان تامین اجتماعی برخوردارند و فاقد بیمه تکمیلی هستند. آیا توان پرداخت هزینه حدود یک تا دو میلیون تومانی این خدمات در مراکز خصوصی را دارند؟

از نظر مدیران بخش درمان تامین اجتماعی گیلان،کارگری که حقوق ماهیانه‌اش حدود چهار میلیون تومان است آیا توان هزینه کردن بیش از یک میلیون تومانی برای آندوسکوپی در مراکز خصوصی را دارد؟

پزشکان مستقر در مراکز تامین اجتماعی گیلان بیش از هر کس دیگری مطلع هستند که تعداد زیادی از بیماران مراجعه کننده یا درمان را نیمه تمام رها می‌کنند و یا با شرح حال تکراری و اوضاع وخیم شده نزد پزشک بازمی‌گردند تا فقط دارو درمانی‌های براساس حدس و گمان برایشان ادامه پیدا کند.

سخت نیست که در این میان تعدادی از این بیماران بواسطه تشخیص دیرهنگام بیماری‌های گوارشی و غیره،مدتی بعد جانشان را از دست بدهند یا درگیر ناتوانی‌های جسمی و روحی همیشگی شوند.

مراکز تامین اجتماعی و بیمارستانی در گیلان به نسبت جمعیت اندک است و بیمه شدگان برای استفاده از خدمات درمانی موجود هم باید مدتها منتظر بمانند.

اگر تامین اجتماعی توان ایجاد مراکز جدید را ندارد دست کم می‌تواند مراکز موجود را تجهیز کند تا بیماران عموما کم درآمد استان، درد و رنج کمتری متحمل شوند.