کلانشهر:بابک اسکندری*-گاهی وقت‌ها پدر بودن خوب نیست. اینکه عنوان می‌شود فلانی پدر تئاتر گیلان است(استفاده از هنر تئاتر صرفاً جهت مثال بود و نویسنده عمداً از این هنر در این مقاله وام می‌گیرد زیرا رگ غیرت هنرمندان تئاتری برای احقاق حق از دیگر هنر‌های هفتگانه برجسته‌تر است و یا شاید چون بازیگران خوبی هستند اینگونه نشان می‌دهند )به هر حال هر چه که هست پدر مادر دارند و این با خانواده بودن باعث می‌شود سرنوشت فرزندان نیز دستمایه فضای گرم و صمیمی قرار گرفته و حداقل هنرمند بودنشان برای ادارات متولی امر محرز شود. این یاداشت به بهانه روز جهانی گرافیک در باب بی‌پدری این رشته هنری (به غیر از رویین پاکباز) که گرافیک را هنر نمی‌دانست که البته اگر در نقشه بازنگری هنری یکبار دیگر محجور بودن آن را نظاره‌گر می‌شد خود این پدرخواندگی را به عهده می‌گرفت.

وقتی که انسان‌های نخستین برای جستجوی حیوانات رد پای آنهارا دنبال می‌کردند و شکار را از روی ردپا تشخیص می‌دادند به درک معنی علامت پی بردند و این مهم تا امروز نیز برای کشور‌های توسعه یافته به جهت فروش بیشتر محصولات ادامه پیدا کرده و از اهمیت زیادی برخوردار است. گویی که گرافیک خوب یعنی فروش بیشتر و فروش بیشتر یعنی موفقیت. حال در جامعه‌ای که سال‌هاست درگیر اقتصاد و صادرات غیر نفتی است گرافیک از نان شب نیز واجب‌تر است.
شما یکروز بدون گرافیک را در نظر بگیرید. هیچ بسته‌بندی وجود ندارد. هیچ یک از علائم راهنمایی شهری وجود ندارد. هیچ برندی شکل نخواهد گرفت. هیچ مجله و روزنامه‌ای منتشر نخواهد شد. کدام هنر را سراغ دارید که با حذف موقتش در جامعه اینگونه خسارات جبران ناپذیری به وجود آورد.
حال در مورد بی‌پدری این رشته مهم که شاید مدت هاست که در پرورشگاه انتظار یک متولی را می‌کشد به جهت ساخت و نظام‌بندی آن در جامعه نیازمند به فروش بیشتر. بی‌پدری این رشته باعث شده دلالان و سودجویان در کنار طراحان گرافیک سود فراوانی ببرند. نبود صنفی درست و عدم حمایت ادارات متولی هنر باعث شده چرخ اقتصاد مملکت که بخش عمده‌اش بر دوش طراحان گرافیک است بی‌حرکت بماند. شهری که عنوان شهر خلاق خوراک را یدک می‌کشد و اخیراً کارگروهی در خصوص برند‌سازی شهر شروع به فعالیت کرده آیا طراح گرافیک در کارگروه خود دارد؟

چرا لوگوی شهر خلاق خوراک که در یونسکو نیز ثبت شده حتی از استاندارد‌های ابتدایی طراحی لوگو هم برخوردار نیست؟

متولی گردشگری و صنایع دستی می‌داند که هنوز کلوچه فومن به مسافر در پلاستیک فریزر فروخته می‌شود؟ مگر می‌شود که شما در اتاق عمل دکتر جراح نداشته باشید و بیمار را عمل کنید. این اتفاق در کارگروه‌های شهری به کرات دیده می‌شود.

مسئولان و متولیان امر آیا می‌دانید چه تعداد سفارشات مشتریان برند‌های گیلانی برای شروع فعالیت در مغازه‌های چاپ دیجیتال سطح شهر با طراحی‌های ضعیف کشته می‌شوند و باعث ورشکستگی آن برند در شروع فعالیت کاری می‌شوند در صورتی که با تدوین یک سازکار مشخص می‌توان دست تولید‌کننده را در دست طراح تحصیل کرده و صاحب سبک قرار داد.
بخش عمده درآمد‌های شهرداری از اجاره سازه‌های تبلیغاتی سطح شهر است. این را می‌دانم که بخشی از درآمد کنسرت‌ها به صندوق انجمن موسیقی برای چرخاندن چرخش واریز می‌شود آیا نمی‌شد سازکاری طراحی می‌شد که فقط ۲ درصد از این مبلغ به جهت نظام‌بندی در این رشته هزینه شود.
امروز با قدرت اعلام می‌کنم حمایت از گرافیک و طراح گرافیک یعنی پیشرفت در فروش و همچنین ارزش افزوده کالا‌هایی که به دست صنعتگران و هنرمندان در کشور تولید ولی با بسته‌بندی کشور‌های دیگر به بازار جهانی عرضه می‌شوند. به‌امید روزی که طراحان گرافیک در این استان از امنیت شغلی برخوردار و با یک نرخ مشخص بدون استرس اینکه نکند مشتری همان خدمات را در یک چاپ دیجیتال به رایگان انجام دهد به مشتری قیمت و طراحی گرافیک را شغل اول خود بدانند. در برآورده شدن این آرزو از متولیان هنر استان تقاضای حمایت همکاری و مساعدت را داریم. روز جهانی گرافیک با تاخیر بر همه همکاران و دانشجویان این رشته خیلی مهم مبارک باد.

*طراح گرافیک. کارشناس رسمی دادگستری