هدف ما این نیست که ثابت کنیم امیرحسین علوی، شهرداری کارآمد برای رشت است یا خیر. موضوع رفتار عجیب و غیرقابل توجیه شورانشینان مرکز استان است.

حتماً سؤال می‌شود که ‌امیرحسین علوی شهردار رشت از چه تاریخی بر صندلی شهرداری رشت تکیه ‌زده است؟ جواب: از پنجم آبانماه ۱۴۰۰. یعنی از هشت ماه قبل. آیا اعضای شورای یک روستا با ۵۰خانوار بعد از هشت ماه، دهیار خود را با چوب کارنابلدی برکنار می‌کنند که اعضای شورای مرکز استان، یک ماه بعد از انتخاب علوی او را تحت فشار برکناری و استعفا و استیضاح قرار داده‌اند؟

کمی عقب‌تر برویم؛ آیا ‌امیرحسین علوی منتخب اعضای شورا نبود و شناختی از او نداشتند؟ شاید اعضای شورا فراموش کرده باشند اما ساکنان رشت می‌دانند که علوی، عضو همین شورایی بود که اکثر اعضایش نامش را به عنوان شهردار انتخاب کردند.

آنهم نه یک انتخاب پشت در‌های بسته. بلکه بعد از بررسی رزومه دست کم ۴۶ نامزد شهرداری رشت و الک کردن داوطلبان و بررسی تفکیکی بین ۱۰ نفر و رساندن آن به ۳ نامزد و انتخاب علوی.

اما به طرز غریبی بعد از یک ماه همین شورانشینان سرِ مخالفت با علوی گذاشتند و خواستار برکناری‌اش شدند و تاکنون هم به طور رسمی ۳بار برای این کار، شهر و شورا و شهرداری را قربانی دَم دَمی مزاجی‌شان کرده و مشخص نیست در پشت پرده این تعداد چند رقمی است. تصور کنید مدیری در عرض ۸ماه به طور رسمی ۳بار تا مرز برکناری پیش برود. آیا می‌توان از او انتظار تمرکز و تصمیمات درست و به نفع شهر را داشت؟

مدعیان حقوق مردم رشت فریاد می‌زنند که به شهروندان خیانت نمی‌کنند. مشخص نیست که مخاطب اعضای شورای شهر کدام شهروندان هستند.

اساساً کدام شهروند ساده لوحی تصور می‌کند که معضل ۴۰ ساله زباله‌های سراوان در عرض چند ماه قابل حل است؟

کدام خوش باوری می‌گوید زرجوب و گوهررودی که چند دهه است میزبان ۸۰درصد فاضلاب خام شهری هستند با انتخاب یک شهردار طی چند هفته فرصت نفس کشیدن پیدا می‌کنند؟

چند نفر در شهر فکر می‌کنند خیابان‌های تنگ رشت با یک مصوبه شهری چند بانده می‌شود؟

چه تعداد باور می‌کنند که افزایش پارک و فضای سبز شهری کاری چند ماهه است؟

در کدام گوشه شهر، شهروندانی که ذی نفع نیستند نسبت به بررسی قرارداد پرسنل پرتعداد شهرداری رشت اعتراض دارند؟ آنهم مدیران و چند هزار پرسنلی که تعداد کثیری از آن‌ها اساساً روشن نیست مشغول کدام خدمات‌رسانی به شهر در اغمای رشت هستند.

کدام رشتوندی می‌گوید که شهردار حق انتخاب مدیران مجموعه‌اش را ندارد و برای برکناری و یا نصب دربان تا کارشناس باید به اعضای شورا به طور لحظه‌ای گزارش دهد و نظر عموماً غیرکارشناسی آن‌ها را تأمین کند.

مانند تمام ۳۱ شهردار و سرپرست شهرداری در ۴۳ سال گذشته که رکورد خجالت‌آور هر یک و نیم سال یک شهردار را به نام مسئولان سیاسی و مدیران ارشد رشت ثبت کرده در صورت برکناری‌ امیرحسین علوی هم هرگز شهروندان متوجه نمی‌شوند که چه کسانی اعضای شورا را به سمت برکناری شهردار سوق داده‌اند. خوشبینانه‌ترین تحلیل رفتار افرادی که هر چند هفته یکبار مدیریت شهر رشت را در بحرانی عمیق فرو می‌برند این است که «رشت را دوست ندارند.»