وقتی خانم خانه وارد آشپزخانه نامرتب می شود، می بیند که ظروف باید شسته شوند و سطل زباله باید بیرون برده شود، اما در نقطه مقابل مرد خانه می بیند ظرف هایی در سینک وجود دارند و سطل زباله پر است و او آشفتگی را به عنوان وظایفی که باید انجام شود نمی بیند

نتایج مطالعه اخیر نشان میدهد:مردان و زنان توسط جامعه آموزش دیدهاند تا وقتی به آشفتگی در خانهشان نگاه میکنند، گزینههای متفاوتی برای عمل ببینند. پژوهشگران معتقدند که این بینش می تواند به زوجها کمک کند تا کارهای خانه را به طور مساوی تری تقسیم کرده و مهم است که دلایل اصلی مشکل را درک کنند.
بر اساس مفهومی در روانشناسی به نام نظریه استطاعت، وقتی به اشیاء و موقعیتها نگاه می کنیم، امکان عملی را در آن ها می بینیم بنابراین وقتی به یک سیب نگاه می کنید، آن را نه تنها قرمز و براق می بینید، بلکه آن را خوراکی در نظر می گیرید.
با این اساس زن و شوهر زمانیکه به چیزهای یکسانی در آشپزخانه نگاه می کنند، احتمالا عمل های متفاوتی را درک میکنند. تئوری استطاعت می تواند به توضیح اینکه چرا زنان حتی زمانی که تمام وقت کار می کنند، حجم نامتناسبی از کارهای خانه و مراقبت از کودکان را برعهده دارند کمک کند. این تفاوت در نحوه درک افراد از محیط خانه تأثیر مهمی بر تعداد کارهایی که همسران انجام میدهند، دارد.
از آنجاییکه خانم خانه نسبت به کارهای خانگی حساستر است، احتمالاً متوجه می شود که ظرفها باید شسته شوند و انگیزه بیشتری برای انجام این کار دارند. این احتمال وجود دارد که مرد خانه حتی متوجه نابرابری در حجم کار نشود. به گفته محققان این دوگانگی بی عدالتی و نامرئی بودن، آسیب های ذهنی قابل توجهی را بر زنان وارد کرده و فشار جدی بر روابط وارد می کند.
پژوهشگران توضیح می دهند که اولین چیزی که باید بگوییم این است که کمتر حساس بودن مردان نسبت به جزییات خاص بهانه جوئی نیست. وقتی خانم ها از آقایان شکایت می کنند که او هرگز ظرفها را نمی شوید، به این دلیل است که مردان ظرف ها را به عنوان وسیلهای که باید شسته شوند، نمی بینند. در مقابل پاسخ خانمها این است که این موضوع دقیقاً همان مشکلی است که مردان باید روی آن کار کنند. بنابراین آقایان برای به دست آوردن سهم منصفانه در وظایف خانه، نیاز به تغییر درک خود از موضوعات و جزییات دارند.
محققان توضیح می دهند که خبر خوب این است که ادراکات استطاعت را می توان با تمرین و تلاش آگاهانه تغییر داد. ما با انجام کار بیشتر و توجه آگاهانه به نشانه هایی در مورد اینکه آیا کار باید انجام شود یا خیر، بهتر می توانیم از عهده کار برآییم.
پژوهشگران می گویند: وقتی صحبت از کارهای خانه می شود، این هنجارها جنسیتی هستند چراکه از سنین پایین، دختران بیشتر از پسرها کارهای خانه را انجام میدهند. دختران تشویق میشوند تا با اسباب بازیهایی مانند جاروبرقی و عروسکهایی که تقلید از فعالیت های مراقبت از کودک را تشویق می کنند، بازی کنند.
استراتژی اصلی شامل تغییر طرز فکر آقایان است. چیزی که مردان باید تمرین کنند انجام دادن کار نیست بلکه آقایان باید مسئولیت بپذیرند. پژوهشگران معتقدند که جامعه نیز باید تغییر کند. در این راستا پرورش حساسیت نسبت به مسئولیت های خانه مستلزم فرصت هایی برای تمرین است و این موضوع بستگی به نوع درستی از سیاست ها دارد.
علیرغم دستاوردهای فرهنگی، اقتصادی و حقوقی زنان در دهههای گذشته، غلبه بر اختلافات در میزان انجام کارهای خانه توسط زنان و مردان دشوار است. یافتههای مطالعات نشان میدهد که برای جبران عدم تعادل، تشویق مردان به انجام سهم برابر کافی نیست بلکه مردان باید مسئولیت دیدن آنچه را که باید انجام دهند، بر عهده بگیرند.