شهری که مثل همیشه درگیر چالش تکراری انتخاب شهردار و شورای شهر است.هرچند که  زیرساخت‌هایش ناکافی و فرسوده شده اما هرروز بر تراکم جمعیتی‌اش به دلیل مهاجرت داخل استانی و خارج استانی اضافه می‌شود.

اگر تصور می‌کنید که برای حمل و نقل شهری راهکارهای خاصی اندیشیده شده سخت در اشتباهید . چون بحث تراموا که سال‌هاست از عملیاتی شدن فاصله گرفته و فقط در ایام انتخابات به شعار تبلیغاتی کاندیداهای شورا تبدیل می‌شود. افزایش اتوبوس و نوسازی ناوگان تاکسیرانی هم آنقدر کُند و اندک بوده که با سرعت موجِ مهاجرت به رشت همخوانی ندارد.

از این گذشته با وضعیت موجود خیابان‌های تنگِ رشت، بسیاری از شهروندان ترجیح می‌دهند بر تعداد اتوبوس‌ها افزوده نشود. چون عملا خیابان‌های رشت تبدیل به پارکینگی بزرگ می‌شود.

شاید به همین دلیل است که اعضای شورا و شهرداری در حالی که حتی سبزی فروش‌های محلی در پیاده‌روهای همین شهر و حتی در همسایگی کیوسک‌های فروش بلیت اتوبوس شهرداری،کارتخوان دارند و پول نقد قبول نمی‌کنند اما دکه‌های مربوط به فروش بلیت اتوبوس شهرداری رشت، فقط بلیت کاغذی با گرفتن وجه نقد می‌فروشند و تازه شهروندان نباید انتظار داشته باشند که فروشنده، پول خُرد داشته باشد و باید بابت یک بلیت، 540تومان وجه نارایج شده در ایران پرداخت کنند یا قید مابقی پول خود را بزنند.شاید شهروندان اشتباه می‌کنند و اساسا وظیفه شهرداری و شورا برطرف کردن همین مشکلات کوچکِ روزمره‌ی شهروندان ساکن «کلانشهر رشت» نیست!