3 دهه بعد کم کم جمعیت شهر زیاد و مشکلات آغاز شد و از 2 دهه اخیر ساکنان اطراف دو رودخانه زرجوب و گوهررود رشت از بوی بد فاضلابِ سرازیر شده در آن زبان به گلایه گشوده‌اند.

گلایه‌ای که طی 5 سال اخیر بیشتر و بیشتر شده و تابستان امسال به یکی از بدترین سال‌های زیسته‌ی مردم رشت در زمینه تحمل بوی نامطبوع تبدیل شده است.

دیگر این بو فقط مختص حوالی پل زرجوب یا بخشی از پارک شهر و باغ محتشم، محدوده خیابان رازی و دیگر حوالی رودخانه گوهررود نیست.

در حال حاضر اکثر ساکنان اطراف این دو رشته رود در شمال، جنوب، شرق و غرب رشت و رهگذرانی که از خیابانهای منتهی به این دو رودخانه عبور می‌کنند مجبور به حبس نفس هستند. بوی نامطبوع بویژه در روزهای گرم و یا بعد از بارندگی‌ها و گرم شدن دوباره هوا بیشتر از قبل آزاردهنده می‌شود.

جاری شدن انواع فاضلاب، در واقع ظلم آشکار در حق دو رودخانه‌ی قدیمی شهر با صدهها موجود زنده‌ی در دلش بود. در کنار این ظلم آشکار که باعث از بین رفتن انواع ماهی و آلوده ساختن محصولات کشاورزی در مسیر این رودخانه‌ها و در نهایت تالاب انزلی و دریای کاسپین است سلامت ساکنان شهر هم به طور آشکار به خطر افتاده است.

ساکنانی که به طور طولانی مجبور به تنفس بوی آلوده و مسموم انواع فاضلاب خانگی، پزشکی و صنعتی هستند طی روزهای گذشته و همزمان با افزایش دمای هوا در رشت شرایط بسیار دشواری را تجربه کرده‌اند.

شماری از مالکان خانه‌های در محدوده این دو رودخانه طی سالیان اخیر با هدف تغییر مکان، منازل خود را برای فروش عرضه کرده‌اند. اما متقاضیان بعد از مراجعه به آدرس‌های گفته شده و علی رغم عرضه‌ی قیمت پایین‌تر از نرخ بازار مسکن، حاضر به معامله نیستند.

در حالی که در یک شرایط عادی، سکونت در جوار دو رودخانه‌ی شهری می‌توانست امتیازی کم نظیر برای ساکنان رشت باشد.

حالا سوال ساکنان این محدوده‌ها و همچنین شهروندانی که شهر محل زندگی‌شان را دوست دارند این است که واقعا بوی فاضلاب به مشام مسئولان شهری، استانی و دهها مسئولی که در طول ماه از پایتخت ایران در رشت حضور پیدا می‌کنند نمی‌رسد؟

آیا مشام آن‌ها متفاوت از ساکنان رشت است؟

اگر بوی تعفن ناشی از رودخانه‌های آلوده شده‌ی زرجوب و گوهررود به بینی مقامات هم راهی پیدا می‌کند و آنها دچار کَربُویی نیستند چرا راهکاری برای حل این معضل ندارند؟

چرا سالهاست ساکنان رشت چیزی جز وعده و وعید از اعضای شورای شهر، شهردار، استاندار و وزرای مربوطه نمی‌شوند؟

شهروندان دیگر علاقه‌ای به شنیدن طرح‌های تخیلی پیرامون ساماندهی و گردشگرپذیر کردن زرجوب و گوهررود ندارند. مسئولانی که از طرح‌های فضایی گردشگری پیرامون رودهای رشت سخن می‌گویند گویا مدتهاست از کنار جایی که سابقا رودخانه بودند رد نشده و نمی‌دانند که دیگر خبری از آب در آنها نیست و بستر گوهررود و زرجوب تبدیل به زباله دانی و محل عبور هزاران لیتر فاضلاب خام و صنعتی شده است.

آرزوی اکثر ساکنان جوار گوهررود و زرجوب این است که کاش وضعیت رودخانه‌های رشت به 40-50سال پیش برگردانده شود. تصویری از این آرزو فقط در چند عکس به یادگار مانده است؛ دو رود زیبا و آرام وسط رشت، قایق‌ها در حال رفت و آمد، مردمی مشغول شنا و عده‌ای با آب زلال در کار شستشو و ماهی‌گیرانی فارغ از غوغای جهان سرگرم صید «کولی».