10 سپتامبر، 19 شهریور، روز جهانی پیشگیری از خودکشی نامگذاری شده است.خودکشی در هر هنگام از زندگی و در هر گروه سنی ممکن است، رخ دهد. پرهیز از سرزنش، کمک به کاهش درماندگی و آزردگی و بهرهگیری از روندهای تخصصی را جدی بگیریم.
خودکشی، یکی از مشکلات مهم بهداشت جهانی است که ناشی از تعامل بین عوامل جمعیتی، اجتماعی و فرهنگی است. سالانه حدود یک میلیون نفر در جهان از طریق خودکشی جان خود را از دست می دهند، اما بر اساس آمارهای سازمان جهانی سلامت، میزان اقدام به خودکشی در مقایسه با خودکشی موفق ۲۰ برابر است و خودکشی های کامل در مردان سه برابر زنان است، اگرچه زنان میزان بالاتری از اقدام به خودکشی را نسبت به مردان در طول زندگی نشان می دهند.
بررسی ها نشان می دهد: نرخ اقدام به خودکشی زنان، همچنان رو به افزایش است و از سال ۲۰۰۰ تا ۲۰۱۶ میزان خودکشی در میان زنان به میزان ۵۰ درصد افزایش داشته است.
بنا بر اظهارات پژوهشگران، میزان خودکشی در ایران از غالب کشورهای غربی پایین تر است، اما از بقیه کشورهای خاورمیانه بالاتر بوده و طی سه دهه اخیر نیز، رشد معناداری داشته است. اگرچه کیفیت و صحت داده های خودکشی در ایران زیر سؤال است، اما شیوع بیش از حد خودکشی در میان زنان در سال های اخیر، یکی از نگرانی های جدی بهداشت عمومی بوده است.
خودکشی راه حلی جبران ناپذیر برای مشکلی است که معمولاً موقتی است و به عنوان یک فرایند و نه یک عمل مجرد درک می شود. این روند با میل خفیف و مبهم به مرگ آغاز می شود که به دلیل شرایط فردی یا بین فردی می تواند از بین برود یا متناوباً می تواند بیشتر به ایده خودکشی تبدیل شود و احتمالاً با یک اقدام به خودکشی یا خودکشی کامل به اوج برسد.
به خود و عزیزانتان برای پیشگیری از رفتارها و تلاشهای مرتبط با خودکشی کمک کنید:
-کمک گرفتن از کارشناسان سلامت روان
-با هم گفتوگو کنیم و فعالانه گوش دهیم
-استفاده از برنامه مشاوره منظم، دارودرمانی و رواندرمانی
-پشتبانی خانوادگی و اجتماعی و پیوندهای عاطفی قوی
-آموختن و پرورش مهارت حل مسئله و مدیریت تعارض
پی نوشت:
اگر به خودکشی فکر میکنید با این شماره تلفنها تماس بگیرید:
اورژانس اجتماعی ۱۲۳ یا با اورژانس شهری ۱۱۵
نظر شما: