کلانشهر: رئیس‌جمهوری تاجیکستان، دستور داد به تعداد خانوارهای این کشور شاهنامه حکیم «ابوالقاسم فردوسی» به خط سیریلیک منتشر شود و به طور رایگان در دسترس آنها قرار گیرد تا مردم هرچه بیشتر از تاریخ، فرهنگ و تمدن نیاکان خود مطلع شوند.

 رحمان در همایشی که  به افتخار یکصد و پانزدهمین سالگرد تولد آکادمیسین باباجان غفورف، دبیر اول حزب کمونیست تاجیکستان (۱۹۴۶-۱۹۵۶) ، تاریخ‌دان و نویسنده کتاب «تاجیکان» برگزار شد.در تاجیکستان از باباجان غفورف با عنوان «بزرگترین محقق و معرفگر تاریخ خلق تاجیک» یاد می‌شود 

امامعلی رحمان در سخنان خود تاکید کرد که به ابتکار کادمیسین باباجان غفورف بیش از نیم قرن پیش، در سال ۱۹۷۱ شاهنامه فردوسی در ۲ جلد به زبان روسی و در ۹ جلد به خط فارسی در چارچوب نشر میراث خطی شرق چاپ شده بود.همچنین در سال ۱۹۷۲ زیر نظر آقای غفورف کتاب «فردوسی-شهرت و افتخار فرهنگ جهانی» منتشر شد.
یکی از آثار ماندگار غفورف کتاب «تاجیکان» است که در تاجیکستان از آن با نام «شناسنامه ملت» و «مهمترین منبع علمی و تاریخی ملت تاجیک» نام می‌برند. این کتاب تاریخ دوران قدیم، عصرهای میانه‌ و دوره نوین را در بر می‌گیرد و در نیم قرن اخیر بارها به زبانهای روسی و فارسی در تاجیکستان و ایران و افغانستان به نشر رسیده است.

 به گزارش ایرنا رئیس‌جمهوری تاجیکستان در این مراسم گفت: ما باید از این تاریخ پرافتخار و این میراث گرانبها هر چه بیشتر و عاقلانه به نام وحدت، انسجام، سربلندی مردممان، سعادت وطن نیاکانمان و تحکیم پایه های دولت ملی جدیدمان استفاده کنیم.

شاهنامه فردوسی اولین کتابی نیست که مقامات تاجیکستان دستور اهدای آن را به ساکنان تاجیکستان صادر کرده اند؛ در سال ۲۰۲۰، امامعلی رحمان دستور داد با هزینه دولت به هر خانواده، کتاب «تاجیک‌ها» اثر باباجان غفورف» اهدا شود.

امامعلی رحمان در سخنرانی خود در سمپوزیوم بین المللی یکصد و پانزدهمین سالگرد درگذشت «باباجان غفورف» خاطرنشان کرد: در جلسات و سخنرانی‌هایم از ابتدای فعالیتم به‌عنوان رئیس‌جمهور بارها بیان کرده‌ام که باید بدانیم اجداد و خودمان چه کسانی هستند، یعنی ریشه‌های خود را بشناسیم، به آنها ادای احترام کنیم و به آریایی‌تبار بودن خود افتخار کنید.

پیشنهاد رحمان برای اعطای جایزه دولتی سالانه به نام باباجان غفورف

رحمان همچنین پیشنهاد ایجاد یک جایزه دولتی به نام باباجان غفورف را مطرح کرد و گفت که این موضوع برای اجرا در آکادمی ملی علوم تاجیکستان بررسی شود.

به دستور امامعلی رحمان، این جایزه باید برای دستاوردهای مهم در مطالعه تاریخ مردم تاجیک، باستان‌شناسی، قوم‌نگاری، تاریخ و فرهنگ باستانی تاجیکستان در عرصه بین‌المللی اعطا شود.

 وی تاکید کرد که گرامیداشت یاد باباجان غفورف مکتبی بزرگ برای القای حس خودشناسی، خودآگاهی تاریخی و غرور ملی است. امامعلی رحمان خاطرنشان کرد: با توجه به این امر لازم است از این فرزند برجسته ملت یاد، کتاب «تاجیکان» و دیگر آثار بزرگ استاد را مطالعه کنیم و از کار و فعالیت‌های فداکارانه ایشان عبرت بگیریم.

او اثر «تاجیک‌ها» باباجان غفورف را شاهکار خواند و تاکید کرد که این کتاب «تاریخ مردم تاجیکستان از دوران باستان تا اوایل قرن بیستم» را در بر می‌گیرد و بر اساس بسیاری از مواد باستان شناسی، آثار غنی نوشته شده تاریخی و ادبی و تحقیقات دانشمندان مشهور شرق و غرب با جزئیات زیادی نوشته شده است.

باباجان غفورف تاریخ‌دان، سیاستمدار و خاورشناس اهل تاجیکستان بود. وی ۳۱ دسامبر سال ۱۹۰۸ در منطقه‌ای روستایی در ولایت سغد به دنیا آمد، شهرستان و ناحیه‌ای در برگیرنده این روستا امروزه به افتخار وی «ناحیه باباجان غفوروف» نامیده می‌شود

باباجان غفوروف در سال ۱۹۴۱ میلادی مفتخر به دریافت عنوان علمی کاندیدای علم تاریخ شد و به عنوان عضو حقیقی آکادمی علوم اتحاد شوروی برگزیده شد. وی چندی بعد به ریاست انستیتوی خاورشناسی آکادمی علوم اتحاد شوروی رسید.

او با استفاده از آخرین یافته‌های باستان‌شناسی، مردم‌شناسی، سکه‌شناسی و منبع‌شناسی در سال ۱۹۷۲ میلادی کتاب «تاجیکان» را به زبان روسی منتشر کرد که در آن زمان یک رویداد مهم علمی در علم تاریخ‌شناسی شوروی محسوب می‌شد.
وی در نشر آن به زبان تاجیکی تمام منابع و پژوهش‌های نوین تا سال ۱۹۷۷ میلادی را مورد استفاده قرار داد. کتاب تاجیکان نه تنها در اتحاد شوروی سابق، بلکه در خارج از آن به شهرت رسید و مورد استقبال مورخان و خاورشناسان شرق و غرب قرار گرفت.

غفوروف همیشه به کشور باستانی ایران حسن توجه داشت و دانشگاه تهران هم به او دکترای افتخاری اعطا کرد. غفوروف در سال ۱۹۷۷ میلادی درگذشت.