البته طبق تصاویر منتشر شده تعداد اعضای هیات گیلانی بیشتر از چهار مقام مسئول است و براساس شنیده‌ها حدود 40 تَن همراه استاندار گیلان عازم سه شهر روسیه شده‌اند. این که دیگر اعضای هیات همراه مسئولان استانی هستند یا اعضای اتاق بازرگانی گیلان هنوز به طور دقیق روشن نیست. چون به طور معمول در بسیاری از کشورها حضور تجار، بازرگانان و اعضای اتاق‌های بازرگانی واجد اهمیت بیشتری از چهره‌های صرف سیاسی است.

براساس آنچه اتاق بازرگانی گیلان اعلام کرده قرار است در این سفر تفاهم‌نامه‌های همکاری چندجانبه امضا شود. همچنین آخرین روند کریدور شمال به جنوب و راه آهن رشت-آستارا هم بررسی شود. معاون وزیر راه روسیه، بالاترین مقام اجرایی روس است که تعدادی از اعضای هیات گیلانی را به حضور می‌پذیرد.

به جز چند و چون درباره اعضای هیات اعزامی به روسیه و این که حضور چند باره هیات گیلانی در روسیه چه دستاورد اقتصادی برای استان دارد  هم محل تامل است.

طی چند دهه گذشته بارها درباره اهمیت برقراری ارتباط اقتصادی با روسیه صحبت شده است اما سهم ایران و نه فقط گیلان، از صادرات به روسیه کمتر از 0.4 درصد است در حالی که سهم کشورهای غیر هم‌مرز از صادرات به روسیه بیشتر است.

تکرار چند باره مواردی شبیه کریدور شمال جنوب، ساخت راه آهن و تقویت خطوط کشتیرانی و پرواز مستقیم رشت به روسیه و...از سوی مقامات دولت‌های مختلف هم چیزی نیست که از خاطر بسیاری پاک شده باشد. چند درصد از این موارد برطرف شده است؟ آیا مسئولان ایران و گیلان توانسته‌اند مشکلات مالیاتی و ارزی صادرکنندگان را برطرف کنند که بار دیگر بار سفر به روسیه بسته‌اند؟ در زمینه راه آهن رشت-آستارا و حمل‌ونقل دریایی و کشتی‌های ایران تغییر و تحولی صورت گرفته است؟

واقعیت آن است که علی رغم تمام شعارها هنوز پایانه مرزی آستارا فاقد حداقل‌های لازم برای تجارت بین المللی است و اخیرا مدیرکل راهداری و حمل‌ونقل جاده‌ای گیلان از تملک ۹ هکتاری زمین برای ایجاد پایانه مرزی جدید آستارا سخن گفته است. با روند حاکم بر پروژه‌های عمرانی، آیا قرار است در ساخت این پایانه شاهد سرعت معجزه وار باشیم تا امکان صادرات محصولات کشاورزی گیلان بیشتر از قبل به روسیه فراهم شود؟

در حال حاضر صادرکنندگان باید حدود دو هفته پشت مرزهای گیلان برای ارسال محصولات کشاورزی به روسیه انتظار بکشند.

علی رغم وعده‌های چند باره، خبری از بهره برداری راه‌آهن رشت- کاسپین یعنی مسیر ریلی به کاسپین و دریای شمال ایران هم نیست. طبق وعده‌های چند دهه گذشته قرار است با ساخت این خط ریلی، امکان تردد از کشور روسیه به ایران و از طریق آن به جنوب و بندرعباس فراهم ‌شود.

موضوعی که دسترسی روسیه را به آب‌های آزاد ممکن می‌کند. بویژه حالا که روسیه به دلیل جنگ با اوکراین درگیر تحریم‌های بین المللی است و به راه‌های جدیدی برای نجات اقتصادش نیاز دارد. اما با این وجود روس‌ها کمک ویژ‌ه‌ای برای تسریع در ساخت این خط ریلی به ایران نکرده‌اند.

مسئولان استانی هم به جای حل دهها مشکل زیرساختی در گیلان هم ظاهرا فقط عنوان سفر خارجی و بیان وعده‌های زیبا را دوست دارند. شاید این سفرها برایشان دستاوردهایی هم به همراه داشته باشد اما قطعا سوغاتی که قسمتِ گیلان می‌شود توسعه اقتصادی نیست.