اختصاصی کلانشهر:سمانه نگاه دکتری هواشناسی-نیما فریدمجتهدی دکتری آب وهواشناسی-فیلم شادی و رقص مردم در مناطق مختلف کشور پس از شروع بارش برف در گوشه و کنار فضای مجازی منتشر می شود.

یکی از معروف ترینش نیاسر کاشان چندی پیش بود. عجیب ولی واقعی در زمانه ای که شاید مباحثی چون جبر جغرافیایی و آب وهوایی فراموش شده بود و انسان غرق در فن آوری احساس غلبه بر جهان را می کرد تغییرات آب وهوایی و گرمایش جهانی که اتفاقاً زاییده و نتیجه رشد فن آوری است ما را به آسمان و طبیعت نزدیک تر کرده است.

برف می بارد. خیلی دور نیست از زمانی که که شاگردهای مدرسه ای فقط از دیدن برف خوشحال می شدند. بخشی برای تعطیلی درس و مدرسه و برخی برای برف بازی.
برای بسیاری از مردمی که بار نان آوری بر دوششان بود و هزار مشکل دیگر، برف برایشان خیلی پدیده ای خوشحال کننده نبود. کشاورز، دام دار اگر بودی هرچند در درون خوشحال بودی که برف باریده و مرتع در سال پیش رو پربارتر و آب برای کشاورزی است ولی باز رنج برف بود که باید با آن کنار می آمدی. این روزها اما انگار گرمایش جهانی و تغییر آب وهوا حتی مفاهیم و دیدگاه های انسانی را جابه جا کرده است. در دل هرخبری وقتی نشانی از برف است از سردبیر تا دیگر مجموعۀ خبرگزاری گرفته تا ادمین یک پیج اینستاگرامی یا یک کانال حتی غیرهواشناسی دست به کار می شوند تا بر داغی اخبار آن بیافزایند. بله. تیتر خبر برف همینقدر ویو خور دارد که برخی از اخبار اقتصادی و سیاسی ! هجوم هوای قطبی سرد، بالاخره سرما رسید، زمستان خود را نشان داد، برف می آید. فضا پر از تیتر است و صحبت، صحبتِ برف. کمتر کسی از مردم است که داخل گوشی موبایلش نرم افزاری هواشناسی نداشته باشد و در ردگیری و تحلیلی از میزان و موج برف نظری ارائه نکند.

همه متتظرند، دنیای عجیبی شده است. شوقِ برف این روزها شوقِ زندگی شده است. انگار همه می دانند که این سپیدی که همیشه پوشاننده زشتی های منظره بود مایه حیاتی می باشد که این روزها نایاب است.
فیلم های فراگیر شده برف فضای مجازی را می پوشاند. جشنِ برف، شاید جدیدترین جشن میان جشن های مردم ایران باشد. از آئین های آفتاب خواهی و باران خواهی که همیشه در فلات ایران بود تا جشن پایان زمستان. انگار به جشن برف رسیده ایم . هرچند رسم و رسومی برای آن وجود ندارد اما رقص و شادی بن مایه تمامی آنها است. از کردستان تا گیلان، اصفهان تا آذربایجان که برف در ضمیر جغرافیایش لانه داشت. از دلِ دورترین آبادی های ایران، فیلم های از گوشی های افراد برای هم همرسانی می شود. از برف برفی که زمانی رنجش، رنجِ را کمتر تحمل می کردیم از نبود برق، نفت، نان. هرچند الان هم آمدندش بی رنج نیست! ولی تغییر اقلیم به ما یاد داده که برف است که شاید در تبِ داغ زمین چند صباحی از صدای ناقوس گرمایش جهانی بکاهد. برف می بارد، برف. جشنِ برف است، برف های رقصاننده.